Momma Quotes Novels & Stories

Shanghai ang una niyang tinarget habang ako naman ay hotdog na tinusok kasama ng marshmallow. "Wala manlang gwapong bisita rito. Puro tanders na!" Uminom si Jez ng tubig. "Mas mahalaga kumakain ka. Aanhin mo ang gwapo kung hindi ka naman busog" Napailing ako. "Hindi busog ang mata ko!" reklamo nito. "Oy! Ano yang gwapo-gwapo na yan ah!" si Mama iyon. "Syempre joke! Ayos lang yan. Mga bata pa kayo. Enjoy lang pero wag agad na alam niyo na!" ito naman si Mama parang generation z kung makisali sa usapan.

may malambot siyang puso. "Mom, take a rest. Pagod lang 'yan. Huwag n'yo munang i-stress ang sarili ninyo." "Mamamatay ako nang maaga dahil sa 'yo, Jass." "Mom! Puwede ba? Stop saying that?"

"Ano pong hamon 'yun, Mama?" "Ang Mommy mo," seryosong sabi ni Mama. "Alam kong ipapakilala mo na siya at ang pamilya niyo. Kaya gusto ko lang sabihin sa'yo... ingatan mo ang anak ko at ang apo ko. Ipaglaban mo sila kahit kanino, kahit sa sarili mong pamilya. Dahil kung mahal mo talaga sila, walang hadlang ang magiging malaking para sa inyo."

Palagi akong pinapaalalahanan ni Mommy tungkol dito, and I get to cherish even the small ones. Masasabi kong nalalaman ko na rin ang mga bagay-bagay dahil sa paulit-ulit akong tanong kay Mommy tungkol sa mga 'yon, sinasagot niya naman at marami akong natutuhan mula roon. I'm so lucky with my Mom, she's the best! She was always been the proudest if I have some medals, awards, or achievements in life. She was there and number one supporter of mine.

"Si Mama lang ang meron ako, at hindi matutumbasan ng kahit anong kayamanan ang Mama ko!" "I can let go of the throne but I can't let go of my mother."

Napatigil ako at nanigas ang buong katawan sa boses na narinig ko. "4-400 million??" Ulit na tanong ko sa utak ko. Matagal bago na proseso sa utak ko ang sinabi nito. Kahit natatakot, napalunok ako sabay lingon. "Yes! 400 million" Pakiramdam ko nawalan ng lakas ang mga tuhod ko. Bumagsak ako sa sahig at paulit ulit na naririnig ang sinabi nito. Gusto kong magwala at umiiyak ng malakas sa mga oras na ito. Alam kong lumaki akong hindi nararamdaman ang pagmamahal ni daddy dahil sa galit niya sa akin. Ayon sa yayang nagpalaki sa akin, ako daw ang dahilan kung bakit namatay si mommy kaya hanggang ngayon ako ang nakikita ni daddy na dahilan at laging sinisisi.

Mamimiss ko talaga si Mommy ng sobra huhu. "Don't cry Baby Jenn. Mommy will always call you and check on you. Mag-ingat ka palagi and please be a good wife now." Paalala ni Mommy at bigla tuloy akong nahiya. Andiyan lang kaya si Zac sa tabi ko! "Zac, Please take care of my daughter and endure her tantrums and mood swings." Si Mommy talaga! "Don't worry, Mareng Greta. I will take care of everything. Next year ay may mga maliit na apo na tayo!" Excited na singit ni Mom.

Well that's just how religious she is. "Umupo ka na diyan at naghanda na ako. Hindi mo man lang sinabing ganito kaaga ka gigising. Mabuti't hirap akong makatulog," panimula ni Mama sa umaga namin. Napangiti lang ako gayong hindi ko kailangang mahirapan sa pag hahanda ng sarili kong makakain.

Hindi man lang marunong gumalang. "Paalam na po Donya Melissa," paalam ni Mama. Tumango si Donya habang nakangiti. Bumaling naman sa akin si Mama. "Anak, mag-iingat ka palagi ha? Huwag mong pababayaan ang sarili mo, okay?" Niyakap niya ako at agad akong gumanti.