Montero Lyrics Novels & Stories

NILAMON ng sigaw at rebelasyon na iyon ang buong paligid, dahilan upang matahimik ang lahat. Sandaling natigilan ang mga taong kanina pa nakatingin sa kaniya at nagbubulungan. Ang kaninang malakas na tugtog ng Jazz music sa paligid ay humina— kasunod ng pagsalita ng lalaking singer sa mikropono. “Uhmm… Can we… get a clarification of that, Miss? Did you say… Montemayor?”

"Sige po, saglit lang po." Tinanguan niya ito at pinagkaabalahan nalang pakinggan ang musika ng bandang tumutugtog. Nakaka chill kasi acoustic reggae ang songs. Sinabay-sabayan niya ang pagkanta. Agawin kaya niya ang microphone ng vocalist? Tagal-tagal na rin siyang hindi naka kanta at naki jam sa mga tumutugtog na banda sa stage. Masyado kasi siyang naging abala sa career niya. Itong si Montero naman, kill joy! Ayaw sa mga party party at kung anu-anong mga kasosyalan. Well, oo nga naman, good boy kasi si Gab. Walang kabisyo-bisyo sa katawan.

Montero. "Mahabang kwento!." Tanging sagot nito. Mas lalong kumunot ang noo ko. Paano? Paano nangyare? Hindi ko tinantanan ng tingin si Stella. Lumambot ang expression ko habang nakatingin sa kaniya. Paano siya naging Montero? Paano siya naging apo ng isang Montero? Paano siya naging light? Ang daming tanong sa isipan ko pero hindi ko masagot.

[Macoy 🎶🎶] Who knows where we'll go What will tomorrow bring But we have each other Just hold on tight We can touch the skies and fly I'll be there for you I'll be there for you The rainbow will end in the palm of your hand Don't ever let it go When the stars won't shine anymore I'll be there.. I’ll be there.. “Thank you Bernice and to all of you, especially to you sweetie Reyna.“ he smiled and continued singing. [Macoy 🎶🎶] The rainbow will end in the palm of your hand Don't ever let it go When the stars won't shine anymore

Make you tattoo my name on it, oh Make you cry like a baby, yeah Let's GoPro and make a video, yeah Make you cry like a baby, yeah Let's GoPro and make a video Oh, yeah, yeah, yeah, yeah Baby, you can Ride it, ooh, yeah Bring it over to my place And you be like "Baby, who cares?" But I know you care Bring it over to my place You don't know what you did, did to me Your body lightweight speaks to me I don't know what you did, did to me Your body lightweight speaks to me Baby, you can Ride it, ooh, yeah And you be like "Baby, who cares?"

This ain't a song for the broken-hearted No silent prayer for faith-departed And I ain't gonna be just a face in the crowd You're gonna hear my voice when I shout it out loud Napatakip ako ng tenga gamit ang dalawang kamay nang biglang sumambulat ang katakot-takot na tunog mula sa kung saang sulok ng mansyon ng mga Montreal. Argg! Hard rock ba dapat ang tugtogan sa gantong event?! It's my life It's now or never But I ain't gonna live forever I just want to live while I'm alive Napapikit pa ako ng mariin, ganun din ang mga bisita ng mas lalo pang lumakas ang tugtog na yumayanig sa buong mansyon. "Hindi ko alam na fan pala ni Bon Jovi si Mr. Montreal," Nakangiwi kong kumento habang nakapikit a

Masaya ako roon. Biglang tumahimik ang paligid ng ilang segundo. Hanggang sa mag ingay ang mga tao. Halos lahat sila tumitili at sumisigaw na sa sobrang tuwa. And that start a piece of song. Give me love like her 'Cause lately I've been waking up alone Pain splattered teardrops on my shirt Told you I'd let them go And I'll fight my corner Maybe tonight I'll call ya After my blood turns into alcohol

Montero ang isang pirasong crumpled paper na may nakasulat na pamilyar na German shipping line code at isang pangalan: Alexis Holzman. "Alexis Holzman?" kunot-noong basa ko sa pangalan. Biglang may pumasok na kakaibang kaba sa dibdib ko, ang pamilyar na takot na naramdaman ko noong nandoon pa kami sa probinsya. "G. Montero, sino 'to? Is this some kind of business rival or a secret ex-girlfriend galing Singapore?"

Montero, at niyakap ito. Napangiti na lang ako pero hindi ko maiwasang huwag malungkot. Naisip ko palang na malalayo sa’kin ang anak ko ay hindi ko kayang tanggapin. Ngayong nakilala niya na ang tatay at lola niya, posibleng makasama niya ito sa isang bubong. Dahil na rin sa sitwasyon namin nang tatay niya, malabong hindi mangyari ‘yon. Kaya nalulungkot ako kasi posibleng malayo sa akin ang anak ko. "You've grown so big! How old are you? Are you studying well?” Magiliw na sambit ni Mrs. Montero sa kaniya. Tumango naman siya bilang sagot at ngumiti sa lola niya.

Chapter 12 "Damn! You all are useless!” Dumagundong sa buong silid ang sigaw ng lalaking Montero. Nagpupuyos ito sa galit dahil sa kadahilanang wala ni isa sa inatasan niya ang makahanap sa babae.