Novel & Cerita Mother-daughter Bond Quotes

Niyakap ako ni Mama nang makita nitong tumutulo ang luha mula saking mga mata. "Sssh, I know it's hard to be a mother. At walang ibang magsasabi sa'yo niyan kun'di ako lang din na nanay mo, even though we're not blood related but my heart is connected at your heart. You need to take a rest, mukhang hindi din biro ang araw mo ngayon." "Thank you, Ma." Mama is right. Walang magsasabi ng pagkakamali mo kun'di yung tao lang din na mahal ka at lagi mong nakakasama. This is a realization day for me.

Nakanguso nitong sabi sa akin at marahan pa akong hinampas. Nginitian ko lang s'ya at patuloy lang kami sa paglalakad. My mom is really a sweet woman. I admire her so much, from being the queen and being the best mom? No one can beat her! I like the way kung paano s'ya maglambing, and take note., everytime na nandito ako ay s'ya talaga ang nagluluto ng agahan mula hapunan. "Ezra? Akala ko ay nasa trabaho kana anak?" Gulat na tanong ni dad ng makita kaming magkasama ni mommy.

My heart aches, my eyes started to feel like it is stinging. “Always remember that your Dad loves you, and there’s no day that he never think about you,” Mom added.

Sana sa ganoong paraan ay mapagaan niya ang loob nito. “Sa pagpapamilya ang babae talaga ang may dala ng buhay. Kaya dapat ikaw magpakatatag ka. Hindi lang para sa sarili mo o sa pagmamahal mo kay Cy. Kundi para rin sa dalawang anghel na ‘to.” Hinaplos nito ang umbok niyang tiyan. “At sa pamilyang binubuo niyo. Kausapin mo ang asawa mo, magtanong ka. Hindi para awayin siya kundi para malinawan ka. Tandaan mo, walang bagay na hindi naaayos sa mabuting usapan.” A mother’s hug is indeed like magic. It can cure any pain. And indeed…mothers know best!

"I don't know, Lyn. Siguro kasi gusto lang kitang ipagdamot. Hindi tayo nagkasama ng matagal. Hindi tayo nagkarron ng magandang bonding ngayong kaya ko na ang makipag bonding sayo. Pakiramdam ko napakabilis lang nang pangyayari." "Hindi naman ganoon kaganda ang bonding nating magkapatid noon pero para sakin? Ion na ang pinakamagandang alaala ko nang bata pa tayo. Kung paano natin lokohin sina Mama kapag naiisipan nating magpanggap na ao at ikaw."

Tumayo ako at umupo sa tabi ng puntod ni mommy. "Dati mukha mo ang lagi kong hawak ma, ngayon bato na." Natawa ako. "I guess this is really a goodbye." Huminga ako ng malalim para pigilan ang pag-iyak. "Your daughter is a brave and strong woman, mom, you don't need to worry about me, okay? Just... Just take a rest and when you see dad, say hi for me. Tell him I missed him so much." Napangiti ako.

Para akong nakakakita ng kambal sa magkaibang panahon. "I know you love momma so much, I do too kiddo but we have to give them girl bonding okay? Do you agree with that?" He asked our son, who only looked at him flatly, maya-maya pa ay umiling. "Oh... You don't wanna bond with me?" He asks, tilting his head a bit. I was watching them seriously while our girl's latching on to me, walang pakialam sa mga nangyayari basta makadede lang. I burst into laughter when Prudence innocently nodded his head! Halos sabay silang bumaling sa akin, magkasalubong ang mga kilay. I pouted and acted like nothing happened.

Dahil sa totoo lang, hindi ko din malaman kung ano ang sasabihin ko. "Kailangan ka pa ng Mommy mo, Devi." muli niyang wika. Muli, hindi ako nakaimik at hindi ko din alam kung sasang-ayun baa ko sa sinabi niya. Ang magtagal sa lugar na ito ay wala pa rin talagang kasiguraduhan. Pero ngayung araw, balak kong ibuhos ang buong oras ko kay Mommy. Para naman kahit papaano, may bonding naman na mangyari sa pagitan naming dalawa.

“Magmamahalan pa rin kami.” “Pero napigilan nga kayo,hindi ba,” sabi ni Dad. Napailing ako. “Tama ang sinabe mo dad-pero ngayon,hindi ko na kayang pigilan. At hindi ko rin siya kayang iwan.” “Phyton,” mas lumambot ang boses ni Mom, “minsan ang tunay na pagmamahal… marunong magparaya at intindihin ang sitwasyon.”

She slowly shook her head, unable to say the words she overheard that one night that had changed her life. Humakbang na palapit sa kanya ang Mommy niya, mabilis na hinawakan ang kanyang mga kamay, marahang pinisil ang mga iyon. “I don’t know what you’ve heard, Tala. But you are our daughter. We can check the hospital records when I gave birth to you if you want proof.” Mabilis na inilagay ng Mommy niya ang kamay niyang hawak nito sa dibdib nito, sa tapat ng puso. “If you can't take my words for it, then just feel my heart. Once, long ago, we shared the same heartbeat, that was our connection. That made me your mother and you… my precious daughter,” her mother declared in a shaky voice, t