Mother-daughter Bond Quotes นิยาย & เรื่องราว

“Magmamahalan pa rin kami.” “Pero napigilan nga kayo,hindi ba,” sabi ni Dad. Napailing ako. “Tama ang sinabe mo dad-pero ngayon,hindi ko na kayang pigilan. At hindi ko rin siya kayang iwan.” “Phyton,” mas lumambot ang boses ni Mom, “minsan ang tunay na pagmamahal… marunong magparaya at intindihin ang sitwasyon.”

My Father snorted. "Trust is the foundation of love, iho." Mom suddenly spoke. "Trust is what makes love stronger, braver and longer. Not only trust, you have to be honest." Mom continued. Hindi lang sa tenga o isip ko pumasok ang mga salitang iyon, pumasok din iyon sa puso. "You said you'd do anything even everything for my daughter?" "Yes, Sir." "If I ask you to give back the school to me, will you?"

Ang Daddy naman ay hindi gaya niyang mainitin ang ulo pero talagang istrikto siya at kapag sinabi niya,iyon ang masusunod. Mas malapit ako kahit papaano kay Dad pero hindi naman ganoon masyado since minsan lang naman kaming magkaroon ng conversation as a father and daughter.Madalas kapag nagkakausap kami ay about business lang ang pinag-uusapan namin. "E kasi namang bata ka ang hilig-hilig mo sa libro.E,ayon nga't puno na ng libro ang buong kwarto mo." nakakunot pa ang noo ni Yaya habang binabanggit ang mga salitang iyon.

She slowly shook her head, unable to say the words she overheard that one night that had changed her life. Humakbang na palapit sa kanya ang Mommy niya, mabilis na hinawakan ang kanyang mga kamay, marahang pinisil ang mga iyon. “I don’t know what you’ve heard, Tala. But you are our daughter. We can check the hospital records when I gave birth to you if you want proof.” Mabilis na inilagay ng Mommy niya ang kamay niyang hawak nito sa dibdib nito, sa tapat ng puso. “If you can't take my words for it, then just feel my heart. Once, long ago, we shared the same heartbeat, that was our connection. That made me your mother and you… my precious daughter,” her mother declared in a shaky voice, t

Ako sana on the way na rin dahil ako na lang ang nahuhuli. "Mga apo careful 'wag masyadong malikot." Aligaga si Mommy at nag-ipon-ipon kami magkakapatid dito sa bahay. Tuwang tuwa ang magulang namin dahil andito ang makukulit niyang apo. "Sana mga anak palagi kayo nadadalaw dito para naman kahit paano may bonding tayo."

Sabi ni Dad na nakangiti. Medyo nainis ako dahil sa kausap niya kaya mabilis kong tinungo ang pintuan. Palabas pa lang ako ng hawak ni Daddy ang kamay ko, naiinis akong humarap sa kanya. "Siya ba ang pupuntahan natin?" May bahid na inis na sabi ko at nahalata ito ni Daddy. Napatahimik rin ang kausap niya sa phone kahit siya ay biglang napipi. "Kung sa kanya mo ako dadalhin at hindi tayo maggala ng tayong dalawa lang like father and son bonding, wag mo na ako isama." Nagtatampo kong sabi at tumalikod pero bago pa ako umalis ay iniwanan ko muna siya ng salita, "Akala ko pa naman makakabonding kita ng walang sagabal ng kahit sino. Miss na miss na kitang kasama mag isa Dad pero ikaw, mukhang hin

Parang wala itong balak na gawin siyang tagapagmana. “See you, anak!”, paalam ng kanyang mommy pagkatapos nilang mag-usap. “See you soon mom, I love you.”, malambing niyang tugon sa ina bago iyon mawala sa ere. Nang pakawalan niya ang cellphine sa kamay ay papikit niyang isinandal ang likod sa may upuan pagkatapos ay huminga ng napakalalim. Masaya siyang nakausap niya ang kanyang nanay ngunit tila ang bigat sa kanyang dibdib kapag napag-uusapan nila ang tungkol sa kanyang ama. Kailan kaya sila magkakaroon ng normal na father-daughter relationship ng kanyang daddy? May chance pa kayang mapalapit sila sa isa’t isa? Dati pinapangarap niya yung magbonding sila ng kanyang ama, magbiruan, at magkw

Mom and Dad is looking proudly at us. "I love you baby" she mouthed and smiled, when I mouthed my ' I love you' reply to her. Para lang kaming magka-barkada ni Mom. She's so kikay despite her age, mas maarte pa nga ito kesa sa akin. Mabuti na lang at suportado din ito ni Dad.

aniya. Pero hindi siya nilingon ng anak. "I want my Mommy, Dad. Bakit hindi pa sya umuuwi sa atin?" Nqpahinga naman siya ng malalim. "Maybe, Mommy is busy. Come on. Mommy will be mad if she feel that you're not in a good health." Napalingon naman si Lyle. "Why?" "Mother and son bond is incredible and unexplainable. She definitely can feel you. So, you better behave and eat," paliwanag niya.

“Si Mommy po, noong nabubuhay pa siya ay bonding namin ang pagluluto. Tuwang-tuwa kasi kami kapag nakikita namin na sarap na sarap si Dad sa pine-prepare namin.” “Mukhang sobrang close ka sa family mo.” “Close po talaga, noong nabubuhay pa si Mommy at parati kaming nagbabakasyon. Kaming tatlo, naalala ko pa na hindi pwedeng hindi kami magtatravel abroad sa loob ng isang taon. Reason nila ay kahit na busy po sila pareho, dapat ay may oras kami para sa isa’t isa. Pero ganoon po yata talaga ang buhay, hindi palaging masaya. Nagbabago ang lahat ng bagay. Nangyari na lang po, noong mawala si Mommy ay para ring nawala si dad sa akin. Bigla na siyang nawalan ng oras sa akin.”