Mother-daughter Bond Quotes Novels & Stories

Lucchese nang marinig ang sinabi ng aking ina kasabay ng pagtaas ng isang kilay. "So, may kakampi na pala ngayon si Lorna?" "Of course, she has. Because I am her mother and I will do everything to protect my daughter!" Matapang na sagot ng aking ina. Naramdaman ko ang mahinang paghagod nito sa aking likuran. "Pwes, remind your daughter na huwag siyang lumapit sa anak ko dahil ngayon pa lang pinuputol ko na ang koneksiyon niya sa anak ko!"

Paglabas ko ng kwarto, naabutan ko si papa na puno ng pagmamahal na tumingin sa akin. Lumabi ako at yumakap sa kaniya. “I love you papa. Thank you for everything,” sabi ko sa kaniya. Malalim siyang napabuntong hininga at niyakap ako pabalik. Si mama naman na nakatingin sa amin ay napabuntong hininga nalang din. “I’m gonna miss my daughters,” sabi ni mama. Ngumiti ako at yumakap rin sa kaniya.

“Room cards? Dalawa po ang kinuha niyong kwarto, pa? Akala ko ba bonding natin ‘to. Bakit hiwalay ako sa inyo,” “Oo, bonding nating ‘tong pamilya pero siyempre kailangan din namin ni mama mo ng private bonding,” Nakangising sabi ni papa kaya nahampas siya ni mama. “Anong private bonding ang pinagsasabi mo? Tingnan mo nga ako, ang payat-payat ko na ang pangit-pangit ko pa at saka hindi ka na nahiya sa anak mo,” “Mahal ko, kahit ganyan na itsura mo, maganda ka pa rin sa paningin ko,” Saka hinalikan ni papa si mama sa noo.

“Thank you, Mom and Dad. Hindi ko kayo bibiguin. Aabutin ko ang pangarap ko para sa inyong lahat,” ngiti kong sabi habang yakap ko silang dalawa. Ramdam ko ang mahigpit na yakap ni Mommy sa akin, habang si Daddy naman ay hinimas ang aking buhok. “Alam naming kaya mo 'yan, anak,” malambing na sagot ni Mom. “At kahit gaano kalayo, lagi kaming nasa likod mo.”

Niyakap niya ng mahigpit ang ama. "Dad, fogive us... nagpadala kami sa damdamin namin, nagpadala kami sa tukso. Kung naging mas matatag sana kami... kung mas maaga naming pinutol ang nararamdaman namin... kung hindi sana kami muling nagkita... kung hindi nalang sana ako umuwi... baka hindi hahantong sa ganito, hindi ka sana masasaktan. I'm a bad daughter dad!... sarili ko lang ang iniisip ko! huhuhu!"

Baka kung ano ang masabi ko. I miss you, Mom and Dad. I don't know how long I will be able to hold it together without you here to support me. I don't know who I can lean on when I'm feeling lonely. I know that you are always with me in spirit, and I can feel your love even from miles away. I am so grateful for all the memories we have shared, and I will always carry them close to my heart. You both mean the world to me and I will never forget all that you have done for me. I just want you to know that you are both loved and missed. ***

Ang pagdadalang tao ko ay nagpahayag dito ng matinding tuwa. “Huwag kang mag-aalala, iha. Apo ko pa rin naman ang batang nasa sinapupunan mo at kahit na ano ang mangyari, nandito lang ako. Handa kitang suportahan sa lahat ng oras.” Memorized ko na yata ang palagi nitong litanya sa tuwing kausap ko ito. Feeling ko nga, isang tunay na daughter in law na ang turing nito sa akin eh “Madam, maraming salamat po. Ayos lang po ako, Madam. Maraming salamat po sa kabutihan niyong loob sa akin.” Palaging sagot ko din dito sa tuwing kausap ko ito.

“Babawi ako. And one more thing, alam ko na ‘yung kay Mr. Saavedra. You just make me the proudest dad ever, anak. You proved to me once again that I was able to shape you and raise you to be the best among all the vast fortune heirs and heiresses in this world. Hindi ako nagkamali sa iyo, anak. Hearing those words made my heart instantly melt. But it still hurts. Clap… Clap… Clap… Napapitlag ako matapos balutin ang office ni Daddy ng mababagal na pagpalakpak. “Aww, what a sweet father and daughter bonding,” sabi ng isang babae habang patuloy pa rin sa pagpalakpak. Knowing that familiar and irritating voice, kahit hindi ko lingunin ang babae ay alam ko na agad kung sino iyon—si Monica.

At nang nilingon ko ang katabi nitong si mommy, namumuo na rin ang mga luha nito. "No worries, dad. I promise to take care of your daughter forever." Daddy smiled. "I'll take note of that." taas-kilay na ani daddy. "Maiwan na namin kayong dalawa rito," singit ni mommy nang unti-unti nang tumatayo si daddy. "Fix whatever problems you have, mga anak. It's not too late for everything," pahabol na ani mommy bago kam tuluyang iwan sa dining area.

Seryoso ba 'to? "Saan ka pupunta, 'nak?" tanong agad ni mama paglabas ko sa kuwarto. "Ahh, kay Bella, ma. Bonding lang po kami. You know, catching up." Ngiti ko kay mama para hindi ito mag-alala. "Ah, sige ingat na lang kayo anak ha? Huwag papagabi masyado," pagpapaalala sa akin ni mama. "Opo, sige po." At umalis na ako.