Mother-daughter Bond Quotes นิยาย & เรื่องราว

pahayag n’ya. “Salamat”pasalamat ko sa kanilang dalawa ni Nanay. “Pwede ka naman sa’min sumama sa sementeryo para madalaw mo ‘din si Daddy”saad ko. “Naku, hindi na. Family bonding n’yo ‘yon ayaw ko namang sirain. Isa pa,sawang-sawa na kaya ang Daddy mo sa pagmumukha at boses ko dahil palagi ko s’yang dinadalaw”anito kaya mahina akong natawa.

hindi namin namalayan na tapos na pala silang maglaro na mag ama. "Heh, manahimik ka nga diyan. Mother and daughter bonding namin to. Mag bonding din kayong mag ama." nakasimangot na asik ni tita. "Mom, that's my girl friend." lumapit na samin yung dalawa at nakiupo sa inuupuan namin. Pinasandal niya ako sa dibdib niya, pinulupot ang braso sa bewang ko at sumubsob sa balikat ko. Bahagya pa niya itong hinahalikan.

Natigilan naman ito saglit ngunit ng makabawi malakas na napabuntong hininga. "Do you want to know the truth? " anang ama sa kan'ya. "Yes dad.! Mama always appears in my dream and she always talks about Cassy, hindi ko alam kung magkakilala sila in real life kaya sayo ako magtatanong baka may alam ka, " s'ya sa ama. " Your mama ang Cassy has a mother- daughter bonding and love to each other I think," maikling sagot ng ama. Nagulat s'ya at napanganga sa sinabi nito.

Nakangiti lang din sina Tita at Yatco. "Sa susunod, isama mo naman 'yung Mama mo para maka-bonding din namin siya," saad ni Tita. "Sure po, sabihan ko po siya sa susunod," turan ko. "Wala pa man pero pakiramdam ko e makakasundo namin 'yung Mama mo. Same vibes lang sa 'yo," dagdag niya pa. "Ay, oo naman po. Kanina pa po ba ako magmamana kundi sa kaniya..." ani ko.

“Dad, ako dapat magpasalamat. Kung hindi dahil sa inyo ni Mama, hindi ko malalaman kung paano maging mabuting magulang.” Ngumiti siya at tumingin ulit sa apo niya. “Hindi ka namin pinipilit maging perfect parent. Pero proud ako kasi kita ko kung paano mo siya mahalin. At kahit anong mangyari, nandito lang kami. Kahit sa simpleng pagtulog niya habang kinakantahan ng Mama mo, parte kami ng journey niya.” Tahimik kaming lahat sandali. Naririnig lang namin ang huni ng hangin at ang malumanay na kanta ni Mama. May halong nostalgia at kasalukuyang saya.

"Kahit magmaskara ka pa, mukha mo lang ang nakikita ko anak. Kahit mabulag ako, habang-buhay nang nakatanim sa utak ko kung gaano kaganda ang mukha ng anak ko." Hindi ko naman napigilang maluha. Mommy was the sweetest of all. Alam na alam n'ya talaga kung paano ako aluin. "Chin up anak, hindi ka namin pinalaking gan'yan ng Daddy. Akuin mo ang araw na 'to, you are the most gorgeous girl today." "Ngayon lang?" pagbibiro ko. Tumawa naman si Mommy. "You will be forever our prettiest daughter, always remember that, okay?"

That is tears of joy, she might not able to hug her father at least they have spend some time together kahit di ang typical na father and daughter bonding moments… but she was hoping that someday she will have an opportunity to have quality time with his father. Kaya bawal na ang magkamali at gusto niyang maging masaya ang Dad niya sa kanya. Maging proud ito sa mga ginagawa niya. ****** “So how was it talking with your father Miss Sheila?” Tanong ni Miss Divina habang nagkakape sila sa isa mga pavilion sa loob ng mansion ng kanyang ama.

Her mom was hugging the innocent fourteen-year-old her, then, head lying in her mom’s chest while she was weakly combing her natural wavy and long auburn hair until she heard her mom’s final heartbeat, her mom’s very last breath. “Dad, you’re an awful singer.” Natatawa niyang komento sa sintunadong boses ng ama. Lumakas ang kanyang hikbi habang patuloy na pinagtatawanan ang ama. “You’re such a bad daughter for insulting your father’s singing voice. Am I that really bad, sweetheart?” “I’m afraid yes, father.” She stopped chuckling when she sneezed. Nagsisimula na rin ang sipon niya. It was terrible!

" sang-ayon naman ni Harvey.. "See, hija. Pumayag ka na minsan lang naman tayo magkakabonding. At isa pa kailangan rin nating magrelax paminsan minsan para naman hindi tayo manghina at puro na lang tayo work." wika ng Mommy niya at wala na nga siyang magagawa kundi payag naman na sila. "Sige po Mommy. Payag na apo ako." sagot niya kaya pinugpok siya ng halik at mahigpit na yakap ng kambal sabay sabi na; "Yey! Thanks, Mom. You're the best."

“That's enough pity party, Mom. The fact na kausap na kita ngayon, naririnig ko ulit ang boses mo… that’s already a miracle for me. Don’t ever apologize for surviving. Because your survival… is the reason I’m still standing.” Matapos ang linyang iyon ng babae, umiyak silang muli pareho. Ngunit hindi iyon iyak ng kawalan. Iyak ito ng pagkabuo, ng muling pagkikita, ng pangako na hindi na muling mawawala. The mother and daughter got the best of their time together on the premises of that facility. But little did they know, the peace they had now will be tainted just because of some gossips.