Mother In Law In Tagalog の小説・ストーリー

Ni hindi ko man lang siya nakasama ng matagal. Mama, Nanay, or Mommy, Whatever you call them it never matters. You're Mother is the most amazing person in the world. She is your companion, sister, teacher and a lifetime teacher. She has a warm and understanding heart that helps you whatever the situation is. May mga mama na sobrang supportive at napakabait. At meron rin namang hindi mabuting ina. Kahit ano pa man, palagi nating tatandaan na ang magulang ay magulang pa rin. Kung meron man na nakakaranas ng kalupitan ng isang ina. Ipagpasa-diyos niyo nalang dahil hindi kayo pababayaan ni Lord. Always remember that.

(Music) For all of my life Hinalikan ako nina mommy at daddy. Unti unti namang kinuha ang aking kamay ng aking ama at ibinigay ito kay Maru. (Music) You are the one, I will love you faithfully forever Pagkatanggap ni Maru ay inihabilin na ako nila Daddy sa kanya. "Take care of my pricess. Treat her as your Queen." Napangiti ako ng marinig ko iyon kay Daddy.

Kumuha ng tinidor si Sharon at kumagat sa slice of cake nito, “Kahit na may asawa ka na, our home is still yours to come home to.” Uh- huh, still mine to come home? Well, duh~ Bahay yo’n ni mama hindi sa inyo. “Sure Tita, when I am free.” At sa panahon na iyon, wala na kayo doon. Sharon let an awkward smile, “Why do you keep calling me your tita, my dear? I’m your mother…” “Oops,” I slighly covered my mouth, “Nasanay po ako kay mother- in- law. Although ngayon mother na tawag ko sa kanya. My bad, mom.”

katuwiran ng kapatid niyang lalaki. "Shut up, Roman! Wala kang alam sa lahat ng pinagdaanan namin ni Mommy, dahil katulad nitong magaling mong ama . . . namuhay ka nang masagana! Huwag mo akong diktahan sa kung ano ang dapat na maramdaman ko!"

Inabutan ito ni Mama ng ilan sa mga nasa maleta. Yeah. I suppose I should start calling her Mama by now. She is, after all, my mother-in-law. "Abay! Maraming salamat. Ako'y mauuna na at kailangan ko pang pumasada," paalam sa amin ni Mang Kanor. "Maraming salamat, Mang Kanor. Sa uulitin, ho," I said to him. "Maraming salamat din, hijo. Kapag kailangan niyo ng service ay ipatawag mo lang ako," bilin pa nito.

nakalabing wika ng mother-in-law ko sa kanyang anak. Huminga ng malalim si Evo bago hinarap ang kanyang ina. "Mom, nag-asawa ako hindi para magdagdah ng katulong sa bahay. Marami kaming katulong kaya hindi na niya kailangan na asikasuhin pa ako. At saka buntis siya. Kailangan niya ng tamang pahinga para sa kanya at sa anak namin." Napaismid ang mother-in-law ko nang marinig ang sinabi ni Evo. "You just got married yesterday but she was already pregnant. Who knows kung sino ba talaga ang totoong ama ng batang nasa sinapupunan niya."

That is how we call him… Vô, that is the Portuguese word for grandfather or lolo in Filipino. At iyon na nga… dalawang buwan kami sa Brazil at halos araw-araw ay mga bagong damit ang suot namin ni Paige. Mama didn’t like to do laundry. Si Mama ay prinsesa yata ng katamaran kasi lahat ayaw niya gawin. Ayaw niya magluto, ayaw niya maglaba, ayaw niya maglinis ng bahay… sarili lang niya ang inaayos niya pati kami ni Paige.

Tinutukoy ba niya ang mga magulang ko… “Kaya nga po, wala tuloy kayong kumare.”tiyak kung buhay pa ang Mama ko, maiinis ito sa kahinhinan ng Mother In Law ko. Masyadong mahiyain. Ngunit kinakabahan ako sa tulis ng mga mata niya. Para bang may itinatagong ka-istriktuhan. Napalunok laway ako sa ideyang yan. Meron ba? “I thank them wholeheartedly. I accept you as my Daughter in Law.”

sambit ng Mama niya. "Good evening, Ma'am and Sir." "Napakagandang dalaga," nakangiting sambit ng Ginang. "That's true, you really look like your Father. Also you don't need to call us Ma'am and Sir, just call us Mom and Dad. Malapit ka na rin naman namin maging daughter-in-law," sambit naman ng lalaking may edad na.

“Giovanni.” “Sir,” he acknowledged, almost getting choked by his words. “Come in. Come in.” May multong ngiti sa labi ni Tita Lyzza nang ilipat ang tingin sa kanya mula sa asawa nito. “Thank you, Ma’am.” “Call me Mama or Mommy. You’re my daughter’s husband.” Atubili siyang tumango sabay tingin sa father-in law niya. Tila wala naman iyon dito dahil patuloy lang ito sa pakikipagkwentuhan sa mga apo, kahit narinig ang sinabi ng Ginang.