Mr Pogi Mga Nobela at Kwento

Pogi naman kasi iyong lalaki saka matangkad pa. "And now, I introduce the last Mr. Maple that we have here, Mr. Caius Wren Vonschiksal!" Tumahimik ang lahat. Tanging tunog lamang ng kanta ang maririnig. Natawa ako. Alam ko kung bakit tahimik. Aware silang nerd ang nakapasok sa top three. Kung paano nagawa iyon ni Caius, hindi ko alam. Lumabas si Caius mula sa likod ng stage.

Pero biglang nagsalita ang ginang. “Alam mo,” ulit nito kaya muli siyang lumingon. Hindi ito nakatingin sa kaniya pero base pa lang sa boses nito ay parang seryoso na. “Magaling na elementary teacher iyang si Rafael. Wala ka talagang mahanap na bad records sa batang iyan. Paborito rin si Rafael ng mga estudyante kasi sobrang bait at patas sa lahat. Pero...”

At sa harap niya, nakatayo ang isang lalaki. Kahit nakatalikod ang lalaki, alam kong siya na iyon. Sabi ng mga kapitbahay, kilala si Zion sa kaniyang tindig—matangkad, malapad ang balikat, at may awtoridad sa bawat galaw. Naka-puting polo shirt ito na nakatupi hanggang siko at itim na slacks. At sa tabi nito, may isang napakalaking aso na mukhang mamahaling breed ng Siberian Husky. “Hi, Mr. Pogi!” masiglang bati ng anak ko sa lalaki, na tila ba hindi nito alam na maaari siyang lamunin ng buhay ng aso o ng mismong may-ari.

He really like sending messages through paper, old style pogo. “Meet me at the garden later, 5p.m. Do not be late cheapie”— Mr. Pogi My eyebrows flinched when I saw that ‘Mr. Pogi’ again. Gwapong gwapo talaga sa sarili ang pogong iyon. Well, he have a good features but not so gwapo for me. Tumunog ang sikmura ko, tumingin ako sa orasan. Alas-dos na pala ng tanghali at hindi pa ako kumakain. Lalabas na sana ako nang may muling kumatok sa pintuan ko.

Tuazon pero hindi ko siya binalingan. Pinunasan naman niya ang mga luha ko at hinalikan ang mga mata ko. “It’s okay, baby. Magiging maganda ang buhay mo kay Mr. Tuazon at hindi ka na mapapagod sa paghingi ng atensyon sa amin dahil pupunan na ‘yon ni Mr. Pogi kaya kung ako sa ‘yo huwag ka nang magmakaawa dahil hindi na kita kukunin pabalik sa kanya dahil wala kang silbe!” Dinuro niya ang noo ko dahilan para mas lalo akong matumba sa sahig.

Pagbalik ni Paolo ay agad nilang iniba ang usapan. "sir Pogi, single ka ba?" walang ano-anung tanong ni James, ang bakla naming kaibigan Tumango naman si Paolo "yes, totally single." "perfect friend" sabay tapik sakin ni Mica. Pinanlakihan ko sila ng mata para itigil nila ang pang aasar nila sa akin. "hahaha joke lang friend ikaw naman. just askin lang naman kay Sir Pogi" natatawa naman si Paolo sa kakulitan ng dalawang ito.

I smile back and walk to his direction. "Hi, good morning." Nilapag ko ang mga folders at laptop ko sa lamesa, he smile again and greet me back. "I'm Mr. Johassan Pricerf." He offer his hand and I look at it, I'm not into handshake ever since. But he look big time at pwedeng pwede na amg-labas ng malaking pera.

Basang-basa na ang manipis kong puting linen dress, dumidikit ito sa balat ko habang nanginginig ang buong pagkatao ko—hindi lang dahil sa lamig, kundi dahil sa matinding galit at takot na namumuo sa dibdib ko. Nakatayo ako sa likuran ng lalaking kumidnap sa akin. Si Mister Pogi— Kidnapper. Si Snyder Valerius. Ang lalaking kumuha sa akin mula sa isla ni Leonrei. Ang lalaking nag-claim na ang kalaban ni Mister Hotdog ay ang mismong tatay ko. Nababaliw na siya! Imposibleng mangyari iyon! Lumaki ako sa kalsada, nagtitinda ng adobo peanuts! Anong tatay ang pinagsasasabi niya?!

Pagkarating niya sa site ng proyekto, agad siyang hinarang ng kanilang manager. "Evie! Sabi mo masama ang pakiramdam mo kahapon kaya ka nag-leave. Okay ka na ba ngayon?" bati ni Mr. Pepito, na may malawak na ngiti sa labas ng labi. Si Mr. Pepito ay nasa apatnapung taong gulan na, may tatlong hibla na lang ng buhok sa panot na ulo, malangis ang mukha, at may malaking tiyan na parang buntis ng walong buwan.

ani ni Kobe habang kalaro si Miko. "Pogi?" natatawa kong sabi. Tumango siya. "Tito Kobe said, handsome is pogi. Pogi po iyong guy kahapon," nakangiti niyang sabi. "Pogi talaga..." naisatinig ko ang nasa isip ko pero mahina lang naman.