Mu Gu Btth

La vie d'Ava LOPEZ était une toile de couleurs vibrantes, remplie de rires et de promesses, elle était une douce jeune âme insouciante avec des objectifs jusqu'à une nuit fatidique. L'obscurité qui s'est abattu sur elle était impitoyable, laissant des cicatrices qui refusaient de guérir. À 23 ans, son monde et ses objectifs ont été brisés par un acte de violence dégoûtant, une agression sexuelle brutale sur son lieu de travail. Les souvenirs de cette nuit-là hante, un rappel constant de la terreur qu'elle a enduré. L'Ava jadis insouciante et joviale était maintenant l'ombre de son ancien elle, son esprit consumé par le traumatisme. Les cauchemars l'ont tourmentée, et la peur d'être seule l'a étouffée, au point où elle est a développé l'androphobie. Sa famille, autrefois source de réconfort, l'a rejetée, incapable d'accepter la vérité de son calvaire. N'ayant nulle part où se tourner, Ava sentait son espoir s'échapper. Juste au moment où elle était sur le point d'abandonner sa vie, un test de grossesse a confirmé l'impensable, une nouvelle vie grandie en elle. Non pas une mais deux. ***** EXTRAIT : " Tu paieras pour avoir joué avec mes sentiments Stella " Une voix rauque a surgit derrière les épaules d'Ava la faisant frissonner. La pièce était vraiment sombre au point où elle ne pouvait rien voir même pas son visage. ___" Mais monsieur, je ne suis pas Stella... S'il vous plaît, laissez-moi partir " Elle a essayé de se libérer de son emprise mais il l'a serrée plus fort.... À cause de cet événement, elle a développé l'androphobie (Elle déteste être touchée par les hommes). Des années plus tard, Ava est devenue une femme indépendante. Elle a juré de ne jamais laisser personne entrer dans sa vie et celle de ses enfants. Jusqu'à ce qu'il arrive…

Architect Miles Muñoz, isang matapang, palaban at kabigha-bighaning probinsyana. Nasa kan'ya na ang lahat pero lingid sa kaalaman ng iba ay ginapangan na siya ng pagkabahala sapagkat sa edad na dalawampu't siyam ay ni minsan hindi pa niya naranasan na magkanobyo. Nais na niyang magkaanak at bumuo ng sariling pamilya ngunit paano nga ba niya iyon maisakatuparan gayong kahit ni isang manliligaw nga lang ay ni wala siya? Engineer Jeffry Shaun Villafuente, isang matagumpay at mayaman na business tycoon. Isang happy-go-lucky guy at certified playboy. "What? You are looking for a baby maker?!" tila nawala ang pagkalasing ni Jeff sa narinig. Kasalukuyan silang nag-uusap sa bar habang umiinom ng alak. "Are you that desperate? You will be looking for an anonymous man para lang maging baby maker mo?" Umiling-iling ito at diretsang nilagok ang laman ng hawak nitong baso. "Ano naman ngayon? Uso na ngayon 'yan sa mga nais magkaanak lang." "You have a point." Tumango-tango ito ngunit sandaling natigilan. Nilingon sya nito at muling nagsalita. "Why don't you just ask for my cells then? By that, you don't have to look far." Sumilay ang pilyong ngiti sa labi nito. Siya naman ang nagulat. Sandaling tinitigan niya ang mukha ni Jeffry at napaisip sa suhestiyon nito. Sinubukan niyang basahin at sukatin kung gaano ito kaseryoso sa sinabi. Hanggang sa huli ay nagkibit-balikat na lamang siya. "Sa bagay pinamimigay mo lang naman kahit kanino iyang sperm cells mo. Fine. Just give me a baby, no more no less. How's that?" Isang desisyon ang kanyang pinakawalan, pasyang kahit siya ay lihim na nangamba. Tila napatda pa ito sa agaran na pagsang-ayon niya bagama't kalakip naman nito ay ang nabanaag niyang pagkislap ng mga mata ng lalaki. "Well, that's great! Then your wish is my command!" he said with a teasing smile.

La infancia de Adrián Rivas estuvo marcada por su primer amor. Pero cuando ella murió, él me odió durante diez largos años. Al día siguiente de nuestra boda, pidió ser enviado a una misión en la frontera. Durante una década le escribí incontables cartas, intentando acercarme una y otra vez… pero su respuesta siempre era la misma: —Si de verdad te sientes culpable… entonces muérete pronto. Hasta que un día fui secuestrada. Y él, solo y sin refuerzos, irrumpió en el escondite de los criminales para salvarme, recibiendo varias balas por mí. Antes de morir, con sus últimas fuerzas, me apartó bruscamente la mano y dijo: —Lo que más me arrepiento en esta vida… es haberte tomado por esposa. Si existiera otra vida… te ruego, no vuelvas a buscarme. En el funeral, la madre de Adrián lloraba de arrepentimiento. —Hijo mío, ha sido culpa mía… yo no debí obligarte. Su padre, lleno de odio, me gritó entre lágrimas: —Mataste a Clara, y ahora también a mi hijo. ¡Eres una desgraciada! ¿Porqué no te mueres tú también? Incluso el comandante, que insistió para que nos casáramos, bajó la cabeza con remordimiento. —Fue mi error, no debí separar a dos enamorados… Le fallé al camarada Adrián. Todos lamentaban la muerte de Adrián, incluyéndome a mí. Esa misma noche, fui expulsada del ejército y quedé sin ningún rumbo. En medio de la nada, en un campo solitario, bebí veneno y morí. Pero al abrir los ojos otra vez… regresé al día antes de nuestra boda. Esta vez, decidí cumplirles el deseo a todos.

Merriana Suisita Krisanto menatap tak percaya pria tua yang memiliki mata tajam iris matanya tertutup warna hitam mengunci tatapannya melihat ke arah Merri menunggu jawaban Merri. " Saya tahu nona sedang depresi, kita buat perjanjian. Perjanjian ini akan menjadikan nona penuh kemewahan." "Saya tidak membutuhkan kemewahan, saya butuh cinta," jawab Merri. Mendengar perkataan Merri pria tua itu tersenyum sinis,"Cinta? Bukankah nona depresi karena cinta palsu pacar mu?" Merri menundukkan kepalanya, menopang kepalanya dengan kedua tangannya menutup wajahnya yang tiba tiba terasa darah mengalir ke wajahnya. Terbayang kembali kejadian dua hari lalu yang sempat menjungkirbalikkan hidup nya, menjungkirbalikkan impiannya, menjungkirbalikkan harga dirinya sebagai perempuan terhormat.Dia bagaikan badut yang ditertawakan bukan karena kelucuannya tapi diejek karena drama percintaan yang diciptakannya pada hari pernikahannya dengan Dante Pramudya Saksono telah menghebohkan masyarakat Surabaya, bahkan viral di media sosial menjadi sasaran ejekan netizen. Merriana Suisita Kristanto berasal dari keluarga pengusaha yang bergengsi berprofesi sebagai designer , penampilannya modis, introvert berpacaran dengan Dante Pramudya Saksono bekerja sebagai dokter spesialis di rumah sakit swasta bergengsi di kota Semarang. Sebagai dokter spesialis yang terkenal karena ketampanan dan berpenampilan menarik Dante menjadi pujaan para wanita.Dibalik ketampanan dan penampilannya, dia ambisius , sombong dan mengutamakan kesuksesannya sebagai dokter spesialis . Akhir-akhir ini mereka jarang berkomunikasi, Dante jarang mengunjunginya ke Surabaya, Merriana lebih banyak mengunjungi Dante ke Semarang .Menurut Merriana , Dante terlihat menjaga jarak dengannya dengan alasan sibuk. Selama tiga tahun pacaran jarak jauh Merriana melamar Dante demi alasan keamanan dan kenyamanannya, takut Dante berpaling ke wanita lain. Apakah rencana Merriana yang merancang sendiri pernikahannya dengan Dante terwujud? Kejadian apakah yang terjadi pada hari H Pernikahannya? Bagaimana kelanjutan hidup Merriana setelah hari H Pernikahannya? Siapakah pria misterius yang menyelamatkan jiwanya? Bacalah novel ke empat saya, penuh dramatik dan balas dendam.

El día que Olivia Muñoz y Adrián Vargas cumplían cinco años de casados, Paulina Castillo regresó al país. Esa misma noche,Olivia descubrió a su esposo en el baño, entregado a sí mismo mientras gemía el nombre de su exnovia. Así que esa era la razón por la que Adrián no la había tocado en cinco años de matrimonio. —Pobre Pau, regresó sola y la está pasando mal —se justificó él—, solo la estoy ayudando como amigo. —Entiendo. —Le prometí a Pau que la acompañaría a la playa por su cumpleaños —insistió en otra ocasión—, solo estoy cumpliendo una vieja promesa. —Está bien. —Para esta cena necesito una acompañante que esté a la altura, y Pau es más adecuada que tú. —Ajá, ve. Cuando ella dejó de enojarse, de llorar y de hacer dramas, a él le pareció extraño y le preguntó: —¿Por qué no te enojas? Por supuesto que ya no se enojaba, porque ella también estaba a punto de irse. Harta de un matrimonio estancado y sin vida, había mejorado su idioma en secreto, aprobado sus exámenes y enviado solicitudes para estudiar en el extranjero. El día que le aprobaron la visa, le aventó los papeles del divorcio. —No seas ridícula —se burló Adrián—, si me dejas, ¿cómo vas a sobrevivir? Dio media vuelta, se compró un boleto de avión y se fue, cortando toda comunicación. La siguiente vez que él supo de ella fue por un video que se hizo viral en redes: llevaba un vestido rojo espectacular y bailaba apasionadamente en el extranjero... Adrián se puso furioso. —Aunque te vayas al fin del mundo, ¡te voy a traer de vuelta!

“Ayoo bangun, Sayangku,” Angga mencoba lagi, kali ini mencubit hidungku gemas. Aku membuka mata sedikit, memohon. “Mas, aku masih capek dan lemas banget. Kamu duluan aja.” Angga tertawa pelan, tawa yang membuatku ingin meninjunya sekaligus menciumnya. “Loh, kan seharusnya yang kecapekan itu aku, sayang?” godanya, matanya penuh ejekan jenaka. Mataku langsung terbuka lebar. Aku mendorong pelan wajahnya. “Enak saja kamu, ya, kalau ngomong!” Angga tertawa puas. Ia mencium bibirku singkat, sebuah sentuhan pagi yang membuat jantungku berdesir. “Yasudah, kamu tidur lagi sebentar. Aku mandi duluan, Muachhh…” Setelah mandi, kami berdua berdiri berdampingan. Keintiman semalam mengubah segalanya. Gerakan sholat Subuh kami terasa lebih sakral, diimami oleh pria yang telah memeluk jiwaku dan ragaku. Selesai berdoa, aku langsung ingin merebahkan diri lagi. Rasa lelah itu sungguh nyata. Namun, Angga menahan lenganku. “Kamu mau ke mana, Sayang?” tanyanya lembut, tangannya masih memegang tasbih. “Aku mau tidur lagi, Mas. Masih capek dan ngantuk banget,” jawabku dengan mata sayu, tanpa malu mengakui kelemahanku. Angga tersenyum teduh. “Sini, kamu tidur di sini saja. Temani aku berdzikir.” Ia menepuk pahanya yang kini tertutup sarung, mengisyaratkan tempat peristirahatan. Aku menurut. Aku merebahkan diri di pangkuannya, wangi sabun dan parfumnya menyelimutiku. Aku menutup mata, dan suaraku Angga yang merdu melantunkan dzikir menjadi ninabobo paling menenangkan. Angga menatapku yang terlelap, mukena masih menutupi kepalaku, dan damai di wajahku. Hatinya melunak, dipenuhi gelombang emosi yang tak pernah ia rasakan bersama Angel. Angel selalu sulit diajak sholat, selalu menuntut, selalu membuat drama. Putri berbeda. Dia penurut, sederhana, dan kecantikannya bukan hanya di luar, tetapi di dalam hatinya. Angga menarik napas dalam. Ya Allah, terima kasih Engkau telah menjadikan dia sebagai Istriku. Aku sungguh benar-benar mencintainya, batin Angga, sebuah pengakuan yang melegakan sekaligus menakutkan. Semoga dia adalah istri yang bisa membantuku untuk ke surga/Mu nanti, Ya Allah. Aamiin. Angga menunduk, mencium keningku

Que peut faire une femme lorsque son mari a perdu la mémoire et qu'il est amoureux d'une autre femme ? Il y a trois ans, je suis restée dans le coma pendant un an après un accident de voiture. Lorsque je me suis réveillée, non seulement mon mari ne se souvenait plus de moi, mais il aimait une autre femme, Ashlyn. Mais je n'ai pas renoncé à notre couple. Il y a deux mois, nous étions ivres et nous avons couché ensemble pour la première fois en deux ans. Mais le lendemain matin, Jayden était plus en colère que jamais. Il était convaincu qu'il avait été drogué, ce qui n'était qu'un autre de mes stratagèmes pour le reconquérir... Je ne peux pas oublier l'image de lui me fixant sans aucune émotion dans les yeux et me tendant l'accord de divorce. Puis j'ai découvert que j'étais enceinte. La petite vie qui grandissait en moi m'a rendue plus forte. Cela fait maintenant trois ans et, lentement, chaque jour s'améliore. J'ai créé une petite entreprise de marketing et de conseil financier, mettant à profit ma formation. Mon associé, Philippe, m'a aidée à développer l'entreprise et nous sommes devenus très proches. Aujourd'hui, Philippe était tellement ému par la signature de notre plus gros contrat que ses lèvres se sont posées sur les miennes avant que je ne puisse l'en empêcher. Quand je me retourne, l'homme qui se tient devant notre porte vitrée et qui nous regarde, Philippe et moi, est mon ex-mari Jayden Brennan en personne. Y a-t-il de la jalousie dans ses yeux ? Que veut-il maintenant ?

Berawal dari sebuah acara kemah atau camping di sebuah Gunung, yang diadakan dari pihak sekolah pada pembagian kelompok sialnya Bianca mendapati dirinya satu kelompok dengan Vanessa dan teman temannya, tentu itu membuatnya khawatir. Beberapa waktu kemudian firasatnya itu pun terjadi, Bianca didorong lalu terjatuh keluar area kemah, membuat Bianca tak sadarkan diri, ketika sadar Bianca berjalan tanpa arah sampai menemukan sebuah pemukiman, dia disambut dengan ramah tapi semakin lama semakin terasa aneh terutama ketika pemimpin warga itu duduk simpuh kedua bola matanya menghadap ke atas serta menadahkan seakan akan sedang berdoa, kejadian itu disaksikan oleh mata kepala Bianca sendiri yang membuatnya terheran heran, sampai ketika mulut sang pemimpin mengeluarkan kalimat “Aku merindukan mu Aletha.” Mendengar hal itu membuat sekujur tubuh Bianca merinding dan spontan berdiri keluar hingga berlari terpontang panting demi menjauh dari pemukiman tersebut, tak ada satu pun yang memperdulikan Bianca yang keluar secara tiba tiba, terus berlari ketakutan semakin jelas setelah mengetahui fakta sebenarnya yang dikatakan oleh salah satu warga tersebut yang sedang melakukan sebuah ritual, ketika berlari Bianca tak sadar menabrak kuda yang ditunggangi seorang pemuda tampan, hal itu membuat Bianca terpukau, tanpa sadar keadaan sekitar pun berubah, dari gelap dan penuh rasa takut kini Bianca merasa tenang serta kagum dengan pemuda di depannya. Tapi tetap saja, itu tidak menghilangkan pikiran Bianca tentang kejadian sebelumnya, sampai saat ini tanah yang ia pijak adalah sebuah keanehan membuat Bianca mencubit pipinya sendiri lalu lengan tangan kanannya, rasa sakit membuat Bianca sadar ini nyata, tapi kalimat yang keluar dari mulut pemuda itu justru membalikkan fakta. “Sedang apa putri Lucia?” Seketika Bianca kaget dengan mata melotot melihat pemuda yang ramah dan tersenyum didepannya, hingga memanggilnya dengan sebuah nama ‘Putri Lucia’ dengan cepat Bianca mengamati sekitar, tidak ada siapa pun pemuda itu sedang berbicara dengannya!

Après avoir obtenu mon diplôme, j'ai passé un an en stage avec mon mentor, un guérisseur, dans les Terres neutres – sans tribus, sans lois et sans gardes du corp pour me protéger. Mon frère, le Président Lycan de tous les loups-garous, en a presque perdu la raison. Il avait peur que je tombe amoureuse d'un rôdeur et que je forme impulsivement un lien de compagnon imprudent. C'est pourquoi il m'a personnellement choisi un compagnon – Arthur St-Clair, l'Alpha de la tribu la plus puissante du Nordlac. C'est un homme beau et dangereux, une figure légendaire. Mon frère m'a ordonné de rentrer à la maison pour la cérémonie d'union, donc je n'ai eu d'autre choix que d'aller choisir une couronne de Luna. À la bijouterie, mon regard a été immédiatement attiré par une couronne en argent pur et couverte de diamants. Juste au moment où j'ai tendu la main pour la prendre, une voix féminine stridente a retenti. « J'aime bien celle qu'elle tient. Je la prends. Donnez-la-moi. » Avant que je puisse réagir, le vendeur a arraché la couronne de mes mains, me griffant presque ma peau. Je me suis redressée, me forçant à rester calme. « Vous connaissez l'expression « premier arrivé, premier servi » ? C'est moi qui l'ai vue en premier. C'est comme ça que vous faites ici ? » La louve s'est tournée lentement vers moi, me lançant un regard moqueur. « Cette couronne coûte 300 000 euros. Tu es sûre de pouvoir te l'offrir, paysanne ? J'ai grandi avec l'Alpha de la tribu Lune Argentée, Arthur St-Clair. Ici, c'est moi qui fais les règles. » Je la regardais, manquant de rire aux éclats. N'était-ce pas absurde ? Après tout, Arthur était mon fiancé. J'ai sorti mon téléphone et j'ai appelé Arthur. « Écoute, Arthur. Ta chère amie d'enfance vient de voler la couronne de Luna que je veux porter pour notre cérémonie. Que penses-tu que je devrais faire ? »

Quand mon compagnon Alpha, Logan, a remarqué que je n'avais soumis aucune demande de dépense depuis trois jours, il m'a contactée de lui-même pour la toute première fois. « Bébé, j'ai déjà approuvé la prochaine phase de ta guérison de loup. Tu vois ? Tant que tu apprends à te tenir bien, je te donnerai tout. » Son ton restait si affectueux, comme s'il était vraiment un bon Alpha, inquiet et malade pour sa compagne. Mais il ne savait pas que lorsque son « Bébé » a clignoté sur l'écran de mon téléphone, j'avais déjà fini de rédiger l'accord pour rompre notre lien de compagnon. Avant de partir, la seule chose que je pouvais emporter avec moi était le vieux T-shirt que j'avais porté quand il m'avait marquée. Personne ne croirait jamais que la chère Luna de la Meute de la Lune Noire, en trois ans depuis notre cérémonie d'union, n'a même pas réussi à réunir cinq robes décentes pour elle-même. Chaque dépense ménagère que j'engageais devait être approuvée par le sceau de la Luna, le symbole même de mon pouvoir. « Sienna, gérer les comptes est trop fatigant. Ça va t'épuiser. » « Laisse juste Chloe gérer le travail fastidieux avec le sceau. Tout ce que tu as à faire, c'est d'être belle, d'être ma Luna parfaite. » Ainsi, le sceau de la Luna, qui aurait dû être le mien, est devenu quelque chose que je devais supplier auprès de Chloe, la secrétaire de l'Alpha qui était censée « gérer le travail fastidieux pour moi ». Il y a trois jours, ma louve était sur le point de s'effondrer. J'ai pleuré et supplié pour les deux cent mille nécessaires pour une intervention d'urgence. Mais Chloe a délibérément retenu le sceau, retardant l'approbation en prétendant une procédure inappropriée. Finalement, ma louve déjà brisée est devenue complètement silencieuse au fond de mon âme. Et sur ce, j'en avais fini avec cet Alpha aussi.