Mufasa Scar Novels & Stories

"Kamusta pala si Jaspher?" "Kailangan pa niyang magpa-vaccine ng ilang beses,at hindi pa gumagaling ang sugat sa mukha niya. I don't know if it will leave scars..." suminghap siya, pinigilan ang sarili na umiyak. "Bata pa siya, kung itatago ko siya, paano na ang kinabukasan niya?" Hindi makayanan ni Tyler na makitang malungkot si Scarlet, kaya natural siyang nagalit. "Damn, Aella, you really deseves a lesson!" bulong niya sa sarili.

Itinaas ni Scar ang isang kamay, dahan-dahang ibinaba ng dalawang lalaki ang kanilang mga armas. Pinanatili ni Mara ang baril na matatag. "Mga papel, ngayon na." Dahan-dahang inabot ni Scar ang loob ng kanyang dyaket, hinugot ang isang manipis na sobre, inihagis ito sa kanyang paanan. Hindi niya inalis ang tingin sa kanya. "Amina. Kunin mo na."

Sa halip, humakbang siya ng kakaiba paharap at hinampas ang kanang kamay. Gusto ni Scar na iwasan ito, pero siya ay biglang nagblangko at ang kanya mukha ay sumakit. Ang kanyang katawan ay biglang tumalsik, humampas sa pader. Ng mahabang panahon, hindi niya nagawang tumayo. Ang kanyang mukha ngayon ay pula at namamaga, at ang kanyang buong katawan ay nanginginig. Gusto niyang magsalita sa sandaling ito, pero hindi makasabi ng isang salita.

"Tumakbo lang ang kaibigan ko at tumalon sa mga bisig ko. Oo, ayos lang ako." Inilapat ko ang mga daliri ko sa pisngi niya, at hindi ko mapigilang mapangiti. Pagkatapos ay naalala ko ang kapatid ko. Masyado akong nababalot ng pagbabalik ni Mufasa, hindi ko na naisip kung bakit siya nawala noong una. "Buhay pa siya," ang tanging sinabi ni Mufasa at misteryoso ito. "At lalayo na siya sa iyo."

Bumungad sa kanya ang isang taong nakasuot ng Asul na maskara. Kahit natatakpan ang mukha nito ay mahahalata mo na magandang lalaki ito. Napatitig siya sa kulay Asul nitong mga mata na walang kabuhay buhay. Walang gana. Tila gusto ng magpahinga. “You amazed me,” Kahit ang pananalita nito ay wala ring buhay “Nagawa mong paamuhin si Scar gamit lamang ang iyong mga mata.” Sambit pa nito tsaka tiningnan ang leon na nagngangalang Scar na ngayon ay nakaupo sa harapan niya.

bulyaw niya. Aliza chuckles. "Don't shout my little scar." she sweetly said at umupo sa tabi niya ito. Umusog si Scar upang layuan niya si Aliza ngunit hindi siya makalayo dahil nakaposas ang isang kamay nya. "Wh..y are yo..u do..ing this?" her tears escape. Sumeryoso si Aliza at pinupunasan ang luha niya. "I like you Fimescar" nanlaki ang mata ni Scar then, Fimescar laughs heartily.

Wala siyang mukhang may iharap sa pagka't labis na guilty ang kanyang nararamdaman. "Timmy, hindi niyo naman kasalanan kung ano ang nanyari but let's just hope nothing wrong happen with her." pag-alo ni Scar sa dalaga. Yumakap naman ito kay Fimescar at doon na umiiyak sa balikat ni Scar at pa-ulit ulit na sinasambit na 'Sorry.'

I dunno the name naman nasa pinakagilid din ng row nila pero sa kanan na part, at yung munting space lang para sa daanan at mga upuan namin yung pagitan. Muli kong nilingon si Mr. I dunno the name and there he is, still staring at me.. luhh? Problema mo kuyang pogi ngayon ka lang nakakita ng witchekels? Hihi nakakatawa yun Scar pramis itapon kita maya palabas ng Earth.

Paano niya nagawa iyon? "Bata, naubos mo na siguro ang lahat ng lakas mo! Hindi pa ba pagod ang kamay mo sa pagpatay nang napakaraming tao?" "Oras na!" Sa wakas ay kumilos na rin si Scar. Tinaas niya ang kanyang kutsilyo, humakbang paharap, at tumalon nang mataas sa ere. Hawak niya ang kutsilyo ng dalawang kamay at humiwa kay Fane na nasa kanyang ibaba.

Bago makumpleto ni Lukas ang kanyang pagsasalita, umabot sa kanya ang palad ni Scarless. Ang palad na iyon ay mabilis na kidlat at marahas, naglalaman ng 90 porsyento ng lakas ni Scarless. Malapit si Scarless kay Lukas, at hindi ito nakaiwas sa oras. Boom! Narinig ang isang ungol, at tinamaan ni Scarless si Lukas sa kanyang dibdib. Siya ay umungol, dumura ng sariwang dugo, at itinulak pabalik.