Musso Gaming Chair นิยาย & เรื่องราว

"May gusto akong sabihin." Tumingin ako sa kanya. "Yung sinabi ko sayo nung isang araw na bibilhin ko... yung massage chair? nabili ko na. Para kapag gusto mong marelax, gamitin molang." Sabay turo ng massage chair sa gilid ng kwarto niya. "Pero kung gusto mo ako lang ang magmasahe sayo, okay lang, hindi ako aangal." sabay kindat.

sinasabi kong malaki siya at parang hindi tama ang height namin. Siempre, magaling siya sa arithmetic at basic math. Hinila niya ang modern office chair, bentwood style, na malapit sa amin at pinaluhod ako doon, humahangga sa gilid ng mesa. Ang pakurbang backrest ng upuan, sakto sa puson ko, kapantay ng mesa at kailangan ko lang dumapa o dumukwang paharap doon at makukuha niya ang posisyon kailangan niya para sa akin. Dog style.

May dalawang upuan sa harapan na gawa rin sa muwebles. Ang mas lalong nagpatawa-pansin sakin ay ang name plate for desk kung saan nakasulat ang aking pangalan. Umalis ako sa pagkakaakbay kay itay at dahan-dahang lumapit sa mesa at umupo sa swivel chair na naroon. Bukod tanging ang swivel chair lang ang hindi gawa sa muwebles. Ang mga naroon na kagamitan ay gawa sa muwebles.

Tinuro pa nito ang mesa sa gilid ng floor to ceiling glass window. Napanguso ako matapos makitang may glass nameplate ko nga ang mesa. Kulay pink pang may disenyong small glittery crystals ang swivel chair. Binalikan ko siya ng tingin. Ganoon pa rin ang tingin na binibigay niya at masama talaga ang titig sa tiyan ko. Galit siya sa anak niya? Ayaw niya talagang magka-anak? "Bakit ka nandito kung ganoon? Di ba, ayaw mo naman sa publishing house?" inosenteng tanong ko.

Marahan niyang pinasadahan ng haplos ang mesa nito habang dahan-dahan na naglalakad hanggang sa makarating siya sa swivel chair ni Barbara. Without any inhibition, she sat on the chair like she's practicing for her good days to come. Sobrang bango ng opisina ni Barbara. Magaan sa mata ang disenyo. Malambot ang upuan. Latest model ang monitor sa mesa. Even the table itself is made with high class wood. Hindi masakit sa siko. How lucky Barbara is... May special treatment talaga ang babae... Tsk. Nang mag-angat siya ng tingin, nakita niya si May na matalim ang mga matang nakatitig sa kanya kaya tinaasan niya ito ng kilay.