Novel & Cerita My Family Quotes

“My parents aren’t coming, pero I can already imagine Tita Juna trying to dissect every piece of this story. At si Rachel? Alam ko na ‘yun, parang hindi kumpleto ang gabi nang walang matatalim na tingin.” “Basta,” putol ni Mama, “kahit ano pang sabihin, kahit ano pang tanong ang ibato sa inyo, ang pamilya natin ay pamilya pa rin. Kaya niyong lampasan ‘to nang magkasama. At kami ng papa mo, susuporta para sa inyo.”

“Siya nga pala, nasa akin pa yung family album natin. Itinago ko yun, kung gusto mong kunin ipapadala ko sayo. Huwag kang magpapakapagod ha? Kapag may hindi ka naiintindihan sa kompanya just ask me. Huwag ka ring magpapagutom, tanda mo pa ba yung palagi kong sinasabi sayo anak noong bata ka pa? Health is wealth, anak.”

Lumapit siya sa akin kasama ang iba pang miyembro ng pamilya. "Ikinalulungkot ng buong pamilya ang nangyari kay Jackie. Huwag kang mawalan ng pag-asa. Magiging maayos din ang lahat." seryoso niyang wika. Malungkot akong napangiti. Hindi ko alam kung paano ako maniniwala sa mga salitang iyon gayung habang nasa loob ng operating room ang babaeng pinakamahalaga sa buhay ko.

Sa bawat eksena, mas napagtanto ko ang halaga ng pamilya at ang mga alaala na nagbubuklod sa amin. Nang matapos ang unang pelikula, nagbigay kami ng mga reaksyon. “Ang ganda ng mensahe ng pamilya at pagmamahal,” sabi ni Dad. “Tama ka, ang pamilya ang pinakamahalaga sa lahat,” sagot ko. Nang magsimula ang pangalawang pelikula, nagpatuloy ang mga kwentuhan. Napansin ko ang mga ngiti sa mga mukha nila, at ako rin ay napuno ng saya.

sabi naman siya sa akin. "Hindi naman maiiwasan ang tampuhan sa pamilya," sagot ko naman. "Maganda ang relationship ng family mo. Sana lahat gan'yan. Na kapag nagkatampuhan ay lilipas lang ang isang araw ay magkaayos na kaagad," sabi naman niya kaya kunot noo ko siyang binalingan. "Gan'yan din ba kayo ng family mo?" tanong ko naman sa kaniya.

sabi nito at marahang suminghot at bumuntong hininga. Napalingon ito sa akin at pilit ng ngumiti, ",You should treasure every moments with them" sabi nito sa akin, napasulyap ulit ako sa family pictures nila, ni isa wala akong makitang picture ng nanay niya, kahit nun mga bata pa sila, mukhang tinaggal na talaga nila dahil sa pag iwan sa kanila, napalingon ulit ako dito, nakatitig ito sa isang sulok ng bahay nila, pero malayo ang iniisip nito. Meron pala talagang magulang na kayong iwan ang pamilya niya na parang wala lang sa kanila, hindi nila inisip ang mararamdaman ng mga taong iniwan nila.

Nagbuntong-hininga ako nang makalaya sa halik. Lumihis sa punto niya na sinabi ko nang ayokong pag usapan pa. “Mabubuti silang tao. Mabubuting kapitbahay. Nagkasigalot kayo noon pero tapos na yon. At ang pakikipagkaibigan hindi laging natatagpuan. At kung minsan, mas mabuti pa sila kaysa sa totoong kamag anak.” “Speaking of relatives,” ikinulong niya ako sa maluwag na yakap. “May family dinner kami ngayon kaya kailangan kong magbihis, gusto mo bang sumama?”

Sinabi nang nagmamadali ni Charlie, “Aunt Golding, hindi mo dapat ito sabihin! Kung gusto mo talagang pag-usapan kung sino ang may malaking utang, ako iyon, si Charlie, ang may utang sa inyo nila Tito Golding at Nana. Napakaramign taon kayong nag-alala sa akin at sinubukan akong hanapin, naglakbay pa kung saan-saan para lang hanapin ako. Anong katangian at karapatan ang mayroon ako, si Charlie Wade, na maging karapat-dapat ng ganitong pagtrato ng pamilya niyo? Sobrang halaga ng kabaitan ng pamilya niyo sa kailaliman ng puso ko!” Namula rin ang mga mata ni Quinn. Pinigilan niya ang mga luha niya habang sinabi, “Pa, Ma, tinatrato natin si Kuya Charlie bilang pamilya natin, at tinatrato tayo ni

Maya-maya ay sabay-sabay kaming kumanta ng pabulong—mga kantang puno ng alaala, sakit, at tagumpay. “Jacob, Ellie…” tawag ko. “Ma?” sabay silang lumapit. “Tandaan niyo ‘tong gabing ‘to. Ito ang patunay na kahit anong unos, basta buo ang pamilya… walang imposible.” Ngumiti si Jacob. “Yes, Mommy. Gagawin ko din ang lahat para maprotektahan ang pamilya natin. Gaya ni Daddy.”

) Ang pamilya ko nasa industriya nang fashion, entertainment at business kaya hindi ma-itatago ang background ng pamilya namin sa buong mundo. "Ni laopo, wo shi shuo women biao di shuo de dui, weile ni neng hao qilai, suiran women kan bu chulai, dan women ye danxin ni de bingqing." tugon ng pinsan ko sa amin at hindi kaagad sumabat ang kapatid niya tahimik sa tabi ko ang anak ko. (Your wife, I mean our cousin in law is right, and for you to get well, even though it is not obvious to us, we are also worried about your condition.)