Novel & Cerita My Family Quotes

“My parents aren’t coming, pero I can already imagine Tita Juna trying to dissect every piece of this story. At si Rachel? Alam ko na ‘yun, parang hindi kumpleto ang gabi nang walang matatalim na tingin.” “Basta,” putol ni Mama, “kahit ano pang sabihin, kahit ano pang tanong ang ibato sa inyo, ang pamilya natin ay pamilya pa rin. Kaya niyong lampasan ‘to nang magkasama. At kami ng papa mo, susuporta para sa inyo.”

“You don't have to fix everything overnight. Just be there, be present. Show them you're here to stay.” I looked at him, grateful for his words of wisdom. “How did you get so smart?” He laughed, a deep, hearty sound. “I've been watching you mess up for years. I learned a thing or two along the way.” I couldn't help but laugh with him. “Thanks, Mir. I appreciate it.” He gave me a serious look. “Don't mention it. Family is everything. Just don't screw it up this time, okay?” I nodded solemnly. “I won't.”

"I also have a family." Napangiti ako habang naiisip sina Nanay at Tatay. "My parents, my siblings. Kahit mahirap kami, minahal nila ako." Nabasag ang boses ko. "And I love them too." Humigpit ang hawak ko sa kumot. "I can't leave them." Sandaling natahimik ang buong silid pagkatapos ay nagsalita si Senyor Jose Luciano. "Then they will be our family too."

Sumagi lang bigla sa isipan ko. Nakita ko ang pagsimangot niya at bigla akong pinitik sa noo. "Ouch! Why?!" Inis kong sabi. "Alam mo ba ang sinasabi mo, ha? Hindi namin kailangan ng shares sa pamilya mo. Mas mayaman kami." Ako naman ngayon ang napabusangot. Ang yabang naman nito. Edi ikaw na ang mayaman. Psh!

“Siya nga pala, nasa akin pa yung family album natin. Itinago ko yun, kung gusto mong kunin ipapadala ko sayo. Huwag kang magpapakapagod ha? Kapag may hindi ka naiintindihan sa kompanya just ask me. Huwag ka ring magpapagutom, tanda mo pa ba yung palagi kong sinasabi sayo anak noong bata ka pa? Health is wealth, anak.”

Lumapit siya sa akin kasama ang iba pang miyembro ng pamilya. "Ikinalulungkot ng buong pamilya ang nangyari kay Jackie. Huwag kang mawalan ng pag-asa. Magiging maayos din ang lahat." seryoso niyang wika. Malungkot akong napangiti. Hindi ko alam kung paano ako maniniwala sa mga salitang iyon gayung habang nasa loob ng operating room ang babaeng pinakamahalaga sa buhay ko.

Sa bawat eksena, mas napagtanto ko ang halaga ng pamilya at ang mga alaala na nagbubuklod sa amin. Nang matapos ang unang pelikula, nagbigay kami ng mga reaksyon. “Ang ganda ng mensahe ng pamilya at pagmamahal,” sabi ni Dad. “Tama ka, ang pamilya ang pinakamahalaga sa lahat,” sagot ko. Nang magsimula ang pangalawang pelikula, nagpatuloy ang mga kwentuhan. Napansin ko ang mga ngiti sa mga mukha nila, at ako rin ay napuno ng saya.

I'm lucky to have them as my family. Ang dami kong what ifs! To be continued...

sabi naman siya sa akin. "Hindi naman maiiwasan ang tampuhan sa pamilya," sagot ko naman. "Maganda ang relationship ng family mo. Sana lahat gan'yan. Na kapag nagkatampuhan ay lilipas lang ang isang araw ay magkaayos na kaagad," sabi naman niya kaya kunot noo ko siyang binalingan. "Gan'yan din ba kayo ng family mo?" tanong ko naman sa kaniya.

sabi nito at marahang suminghot at bumuntong hininga. Napalingon ito sa akin at pilit ng ngumiti, ",You should treasure every moments with them" sabi nito sa akin, napasulyap ulit ako sa family pictures nila, ni isa wala akong makitang picture ng nanay niya, kahit nun mga bata pa sila, mukhang tinaggal na talaga nila dahil sa pag iwan sa kanila, napalingon ulit ako dito, nakatitig ito sa isang sulok ng bahay nila, pero malayo ang iniisip nito. Meron pala talagang magulang na kayong iwan ang pamilya niya na parang wala lang sa kanila, hindi nila inisip ang mararamdaman ng mga taong iniwan nila.