My Family Quotes นิยาย & เรื่องราว

Pero bakit tila may kirot sa puso ko nang sabihin niya 'yon? "B-bakit ho?" Tanong ko. Kahit ako ay nagulat sa naisagot ko. Bigla na lamang lumabas ang mga salitang 'yon sa aking bibig nang hindi ko namamalayan. "Our family is not a normal family like what you're thinking. We all have past experiences that made us different. I'm pretty sure that you are capable to raise your children well unlike us. Our family is really very complicated. I hope you get my point," aniya pagkatapos ay ngumiti subalit halata sa 'kanyang mga mata ang lungkot.

"Maganda at masarap sa pakiramdam nang may taos-pusong nag-aalaga sa'yo nang walang kahit anomang hinihinging kapalit." Nagpang-abot ang mga mata namin. Natigilan ako sa ginagawa at tinitigan siya nang mariin. Ang bawat salitang binibitawan niya'y parang may malalim na kahulugan. "I really admire how your family works together para lang makabuo ng isang masayang pamilya. Sana tayo rin sa hinaharap, simple lang pero masaya. Hindi ba?"

sabi nito sa kanyang ama na si Magno. “Nakalimutan mo na ba ang mga alituntunin ng ating pamilya?!” malakas na sigaw ng matanda sa ama ni Isla. “Family first in everything and nothing can be done that damages the reputation of the family, and the family will not be divided.”

Ngayon nagkaroon na ng sigla, at kinang. Sa nagdaan na panahon, ito na ang nahanap kong tahanan na akin na ngayong matatawag. "Being a family means you are a part of something very wonderful. It means you will love and be loved for the rest of your life." I smile to them once again, tinaas ko ang aking kamay saka kumaway sa kanila, before I say goodbye. Tapos nanaman ang kanilang pagdalaw, at sila ngayon ay muli na namang magpapaalam.

"Pinili mo ang babaeng iyon!" "Pinili mo ang batang iyon!" Parang may apoy na sumiklab sa dibdib ko. Mabilis akong lumapit sa mesa. "They are my family!" Mariin kong diin. "My wife." "My son." "Ang pamilya ko ang pinag-uusapan natin!" Ngunit lalo lamang siyang natawa. "Pamilya?" "Naging pamilya mo lang sila dahil pinili mo sila!"

Hindi ganito magsalita ang Kuya Hideyo ko na walang ibang inisip at inintindi kundi kami lang ng pamilya niya. Mahal na mahal niya kami nila Mama, Lola at Haru at palagi niyang inaalala ang kapakanan namin pero ngayon ay tila hindi ko na siya makilala pa dahil sa mga pinagsasabi niya. Parang nawalan na siya ng pakialam sa amin na pamilya niya. "Hindi man tayo tunay na magkadugo pero pamilya na rin tayo!" sigaw ko.

Nang makababa kami hinawakan ni manang ang kamay ko. "Oo, naman iha. Mahal na mahal ka ni Jake kaya sana lagi mo lang tatandaan na kahit ano mang pagsubok na darating sa inyo wag mong susukuan ang pamilya niyo ha?" Ani nito. Ngumiti at tumango ako sa sinabi nito. Marami pa kaming napag usapan at natigil lang ito ng maalala nito ang kanyang niluluto.

Sermon nito. "Gusto kong puntahan ang pamilya ko" sabi ko. "Gusto ko silang makita" dagdag na sabi ko. Kahit naman pinalayas nila ako pamilya ko pa rin sila. Wala ako sa mundong ito kong hindi dahil sa kanila. "Ahh baliw kana nga talaga, tinakwil kana nga gusto mo pang dalawin! ". "They are still my family" sabi ko.

Pagbukas ng kahon, tumambad ang mga lumang litrato at alaala ng kanilang pamilya, kabilang ang mga magulang nina Zack at Quen. "Gusto kong maalala niyo ang inyong pinagmulan," sabi ni Quen. "Ang pagmamahal ng pamilya natin ang naging pundasyon ng ating lakas. At ngayon, ipasa natin ito sa inyo." Tinitigan nina Josh, Aliah, at Nathaniel ang mga litrato, puno ng kasiyahan at pasasalamat. Samantala, sina Zack at Amy ay nanatili sa kanilang pangako sa isa’t isa. Sa kabila ng lahat ng pagsubok, ang kanilang pagmamahal ay nanatiling buo at mas matatag.

And we loved it because of its candidness. Pero family pictures pa rin namin ang nasa gitna at naka-collage pa na heart-shaped. Yun mismo ang katapat kapag nakahiga ka sa gitna ng bed ni Zenice. Tahimik lang kami lahat at alam kong nakatingin din sila tulad ko doon sa family pictures namin. "Do you miss your Mom, mga anak?" Dad suddenly said. "We missed her so much, Dad... But we know that you missed her more than we do." sabi ko naman.