Pamilya Quotes Novels & Stories

wika ng mga tito ko sa amin. Tanggap naman nila ang nangyari sa magulang ko maraming learning sa aming lahat nang dahil doon. "Sa mga kapatid mo lang, hindi ba? Nalampasan nila ang truggles sa buhay nilang mag-asawa nandyan naman 'yan hindi mawawala sa atin ang struggles basta malampasan lang natin 'to at hindi magiging dahilan para mabuwag ang pamilya natin." wika ng uncles ko at sumang-ayon ang iba pa naming pamilya.

sabi ko. “Nakalaan na yon sayo hayes!, hahayaan mo bang kunin yun ng iba na di naman natin tunay na kadugo, pahalagahan mo ang yaman ng pamilya para sayong mga parating na anak…”punong puno ng emosyon sabi ni lolo..

sabi ni Sari, "kahit saan ka man pumunta, kahit gaano ka man kalayo, palaging andito ang iyong pamilya, handang suportahan ka sa lahat ng iyong pangarap." "Alam ko po, Mommy," sabi ni Theo, ngumiti nang malawak. "At iyon ang pinaka-mahalagang natutunan ko mula sa inyong dalawa, na ang tunay na pamilya, hindi basta lumalayo, kahit anong distansya o panahon ang naghihiwalay."

sagot naman ni mommy. "teah, right. Were family..." sabat naman ng kapatid kong si darwin sabay hagalpak ng tawa. "Isa tayong perpektong Pamilya sa paningin ng lahat ng tao," sabay simsim din sa kaniyang kopita. I don't get him. Hindi ko alam ang sinasabi niya.

In the quiet intimacy of that shared gaze, a universe of emotions unfolded, and the lovers found solace in the silent language of love that spoke louder than any words could express. "So, meaning po ba n'yan mommy...okay na po si uncle Leon na maging daddy ko?" "If...he wanted it too," sabi ni Lara sabay lingon kay Leon. "Of course." Sumilay sa bata ang isang matamis na ngiti. "Ang saya pala kapag buo ang pamilya." Sabi pa ni Coleen. "Yes, baby. Kung gusto mo ng ganitong family, I can give you honey. Mamahalin ko kayo ng mommy mo, promise." Sabi ulit ni Leon.

Hindi ko alam kung paano sasagutin ang mga tanong niya. Ngunit hindi pa siya tapos. Mas naging mabigat pa ang sumunod na sinabi niya. “Huwag mong kalimutan, ang ating pamilya ay isa sa pinakamayayaman sa buong Manila. Sa ganitong kalaking pamilya, ang manugang na hindi makakapagbigay ng anak… ay magiging malaking kahihiyan para sa ating lahat, hindi lang yun kukutyain at mamaliitin din tayo ng lahat.”

sabi naman siya sa akin. "Hindi naman maiiwasan ang tampuhan sa pamilya," sagot ko naman. "Maganda ang relationship ng family mo. Sana lahat gan'yan. Na kapag nagkatampuhan ay lilipas lang ang isang araw ay magkaayos na kaagad," sabi naman niya kaya kunot noo ko siyang binalingan. "Gan'yan din ba kayo ng family mo?" tanong ko naman sa kaniya.

sabi nito sa kanyang ama na si Magno. “Nakalimutan mo na ba ang mga alituntunin ng ating pamilya?!” malakas na sigaw ng matanda sa ama ni Isla. “Family first in everything and nothing can be done that damages the reputation of the family, and the family will not be divided.”

“Do your duty in all things. You cannot do more, you should never wish to do less.” Dunno kung kailan ko yan sinabi sayo Sean. But as the head of the family, nararapat lang talaga. Ngunit naiintindihan ko na walang perpekto sa mundong to. Kahit na ang tinatawag na pamilya. Marami tayong wish na sana ganito ang maging pamilya ko. Sana ganito si Nanay, tatay, kuya, ate. at ilang pang tao sa loob ng isang pamilya. They are still human na kung minsan tayo ang kailangan na magsimula na iparamdam sa kanila na. Okey lang na maging imperfect, basta marunong tayong bumangon ulit. Wag nang gagawin ang kamalian.

Ang pagmamahal at pagkakaroon ng pamilya ay sapat na upang makayanan namin ang lahat ng pagsubok na darating. "Huwag mong kalimutan, Ruby," sabi ni Aerol isang gabi habang kami ay naglalakad sa parke, "Ang lahat ng ito ay nagiging magaan dahil magkasama tayo. Hindi tayo maghihiwalay, hindi tayo bibitaw. Ang pamilya ay ang tunay na kayamanan." Tumango ako at tinitigan siya ng may ngiti. "Oo, mahal. Hindi ko na kayang magtagumpay kung wala ka. Ang pamilya natin ang aking lakas."