Home Is Family Quotes Novels & Stories

“I know, my love. At ngayong nasa bahay ka na, sisiguraduhin kong ang lahat ng sulok ng ating mansiyon ay magiging pinakaligtas na lugar sa buong mundo para sa atin.” “You are my home, Shane, and they are my life. Pakiramdam ko ay ito na ang panibagong simula ng ating pamilya matapos ang mahabang gabi ng paghihirap.” “Just rest now, and let me hold you and our kids, because this is exactly where we belong. Sa oras na ito, ang buong mundo ay hindi mahalaga, ang tanging importante lang ay ang pagtibok ng ating puso bilang isang pamilya.”

Nakinig sila sa pari na noo'y nagsasalita. "Ang pagkakaroon ng pamilya ay hindi sinusukat sa dugo o sa apilyidong mayroon kayo, ito ay ipinagbubuklod ng isang diwa at pagkakaroon ng sapat na intindi sa kung anuman ang tama sa mali. Ang pamilya ang siyang pangunahing lakas ng bawat isa, ito ang nagbubuklod sa lahat, gaya ng ating paniniwala. Mayroon tayong iba't-ibang relihiyon, ngunit hindi iyon sukat sa kung saan ka mapupunta at kung maisasalba ka sa huling araw. Ito'y mga gabay lamang habang tayo'y nandito sa lupa, ang nag-iisang makasasalba sa'yo ay kung papaano mo naisabuhay ang mga salita ng diyos sa pamamagitan ng iyong gawa at paniniwala. Naging mabuting tao ka ba o hindi..." iyon an

Tiyak din na dahil dito ay hindi talaga napabulaanan ni Bea at ng kanyang pamilya ang kanyang mga sinabi. “O sige, tama na. Lahat, oras na upang ihinto ang pagsabi ng anumang hindi kinakailangan. Nauna nang binigyang diin ni Nanay na ang pagkakaisa ng pamilya ang pinakamahalagang bagay! ” Sabi ni Yuma. “Tama si kuya. Gerald, hindi mo na kailangan pang tumayo doon. Halika, umupo ka at kumain ka sa amin. ” hinimok ang pang-apat na tiyuhin.

bulong ko sa sarili, “sa aking mga magulang, sa aking mga kapatid. Masarap pala talaga ang may pamilyang handang magmahal at gawin ang lahat para sa isa’t isa.” Isa-isa kaming nagpa-picture. May halakhakan, may halong iyakan sa tuwa. Isang sandaling hindi ko malilimutan. “Ang pamilya ang unang tahanan ng puso. Kahit saan ka dalhin ng buhay, doon ka palaging uuwi.” Ngunit habang pinagmamasdan ko ang lahat ng masayang mukha sa paligid, hindi ko maiwasang mapansin ang biglang pagbabago sa ekspresyon ni Nathara.

Narinig ko din mga auntie ko na sinasabihan kami ng burden at walang kwenta. 'We are a family.' Pumasok sa isip ko ang CEO. Humilig ako sa mga tuhod ko habang nakaupo sa sahig at nakadikit ang likod sa pinto. Napangiti ako ng mapait. "Ano nga ba ang pamilya?" bulong ko. Wala ako idea dahil sa mansion ng mga Monteveros iatrato ka nila base sa worth mo. Maghihilahan kayo pababa hanggang isa sa inyo ang mabaon sa lusak. Nakakasuffocate— nakakasakal.

Lumapit siya sa akin kasama ang iba pang miyembro ng pamilya. "Ikinalulungkot ng buong pamilya ang nangyari kay Jackie. Huwag kang mawalan ng pag-asa. Magiging maayos din ang lahat." seryoso niyang wika. Malungkot akong napangiti. Hindi ko alam kung paano ako maniniwala sa mga salitang iyon gayung habang nasa loob ng operating room ang babaeng pinakamahalaga sa buhay ko.

Pagbukas ng kahon, tumambad ang mga lumang litrato at alaala ng kanilang pamilya, kabilang ang mga magulang nina Zack at Quen. "Gusto kong maalala niyo ang inyong pinagmulan," sabi ni Quen. "Ang pagmamahal ng pamilya natin ang naging pundasyon ng ating lakas. At ngayon, ipasa natin ito sa inyo." Tinitigan nina Josh, Aliah, at Nathaniel ang mga litrato, puno ng kasiyahan at pasasalamat. Samantala, sina Zack at Amy ay nanatili sa kanilang pangako sa isa’t isa. Sa kabila ng lahat ng pagsubok, ang kanilang pagmamahal ay nanatiling buo at mas matatag.

“You may hate him, pero kung hindi ka babalik, the company will crumble. Mawawala ang lahat ng pinaghirapan ng pamilya mo.” Napakapit siya sa gilid ng mesa, nanginginig ang kamay. “Hindi… hindi fair ‘to.” “Life isn’t fair,” malamig na sagot ng ama. “At kung talagang mahal mo ang pamilya mo, babalik ka.” Hindi niya alam kung paano pa lalaban. Para siyang isiniksik sa sulok kung saan wala siyang lusot.

Saad naman ni Jano. We all laugh. Yes indeed we need to start and this is it. My family. My home.

**Aling Gina** (mahinahong nagsalita): "Hindi mo kailangang madaliin, Anak. Ang mahalaga, nandiyan ka para sa mga anak mo, at nagagawa mong magbigay ng pagmamahal sa kanila. Hindi mo kailangan ng ibang tao para makumpleto ang pamilya mo. Minsan, ang pinakamagandang pamilya ay yaong puno ng pagmamahal at pagkakaunawaan." Bumuntong-hininga si Alona at ngumiti. Ramdam niya ang bigat na unti-unting naglalaho dahil sa mga salitang ito ng kanyang ina. Sa huling araw nilang iyon sa Coron, siya ay nagkaroon ng pakiramdam ng kapanatagan. Ang mga anak niya ang nagbigay sa kanya ng lakas at tapang upang magpatuloy, at alam niyang magiging masaya sila sa kabila ng lahat ng mga pagsubok.