My First Love Mga Nobela at Kwento

I shook my head. "N-No, I don't know who is he! Tsaka kahit magkita kami wala akong pakialam. Hindi ko rin siya mamahalin, I can't love him. Mag asawa lang siguro kami sa papel pero sa buhay buhay namin, hindi." I said seriously. "Hindi madali kalimutan si E-Enrico." I stuttered. He is my first boyfriend, first love, first sex. Hindi ganoon kadali kalimutan iyon lahat. Ito rin ang first heartbreak ko kaya hindi ko alam kung makaka move on agad ako nito.

sabi niya. Kailan ko ba masasabing deserve ko ang dalawang ito? Carlo is the first person who tolerate my bad behaviour. He spoiled me so much, and gave me everything. He supported me to do what I like to do. He is the first person who trusted me. He is the first person who tame me despite pushing him away everytime we see each other. Hindi ko alam kung mapapantayan ko ba ang pagmamahal niya sa akin dahil pakiramdam ko, hindi. He loves me so much more than himself—more than everything in this world. Hindi ako magdududa roon. Hindi ko na kailangang itanong sa kaniya kung mahal niya ako dahil alam ko sa sarili ko ang sagot. Yes! Kahit bulag yata, makikita iyon. Kahit bingi, maririnig iyon.

At kahit sa malayong distansiya na iyon ay malinaw na rumehistro sa kaniya ang ngiti ni Dimitri. Unti-unting nanumbalik sa kaniya ang lahat. Kung bakit sila naririto sa araw na ito. At kung bakit sila ang nagtutuloy ng pangarap niyang noong una ay binuo niya para sa ibang tao. The betrayal of his first love, Domino. The pain that came after not just to her but also to Dimitri. Lahat iyon bumalik sa kaniya.

Umurong ang libog ni Jacob, binuksan ni Jacob ang shower at hinayaang patakan ng tubig ang sarili. Sa kwarto naman ni Erica ay, tuloy tuloy ang luha ng dalaga. “ Anu ba yun? Handa na akong ibigay ang sarili ko sakanya.. Sya ang unang lumapit sakin… Anu? Ayaw nya pala sakin? Pakiramdam ng dalaga ay nandiri ang ninong sakanya dahil nagtrabahho sya sa isang club bilang dancer. “Oo nagpapatable nga ako, pero iningatan ko naman ang sarili ko! Sabi ni Erica sa sarili. Hanggang sa nakatulugan na ni Erica ang pag iyak.

Nang maibaba niya ako sa malambot na kama, naramdaman ko ang hininga niya sa tenga ko. “I love you.” It was a whisper. And it is the first time he told me he loves me. …

inis niyang sabi. She's really mad again. "I know, Larissa." "Baliw ka na nga. Ginusto mo 'to at sigurado akong pagsisisihan mo dahil papahirapan talaga kita at ibibigay mo lahat ng gusto ko!" sigaw niya at lumapit sa pinto. "Sure, anything for my first love," singhal ko. "A-Anong sabi mo?" ani Larissa habang hawak ang doorknob.

Hindi iyon ang plano niya noong umpisa. "Huwag kang mag alala Riego, hindi ko naman magagawa na magloko sa iyo. Ikaw kaya ang first boyfriend ko..... laking takot ko lang at hinayang kung magloloko lang ako," sambit na lang na nagsusumamo na si Safira sabay yakap nito sa lalaki.

Ang lalaking pangangakuan ko sa harap ng diyos, na siya lang ang tanging lalaking mamahalin ko hanggang sa huling hininga ko. At siya iyon, si Zian Kyle Clarez ang childhood lover ko ang gusto kong maging asawa ko awieee shhhh! Alas tres na ng hapon kaming umalis do'n and luckily tanggap kami sa Choir club, yay tama nga siya, tama nga si Kyle na just believe kaya ayon nasali na us. Just believe in your talent, and everything will be fine. Di na kami nagkita nina Krystal siguro sobrang busy nila kaya ganoon, di kami nagkita.

Sana narinig nya. "Me too, bye." Pinatay niya agad. Hindi man lang nag I love you too. Nakakapanibago lang kasi siya pa nga dapat ang unang mag I-I love you sakin Pero baliktad na ata ngayon. Napailing ako. Hindi naman nagtagal ay nakarating agad kami. Sinalubong ako nang malakas na hangin tila sayang saya na bumalik ako.

“Don’t get me wrong, I just never thought you were capable of feeling something. You always look serious and intimidating, kuya.” Hearing that coming from him who almost had the closest features as dad made me chuckle. “Yeah, you can say that I’m in love with her.” Lierre’s eyes narrowed. “What’s so good with being in love anyway? It will all fade anyway.” “Agree,” Trojan second, “and how do you know if it’s love already?” Their remarks made me smile again. Seeing them so clueless about such a natural thing reminded me of my younger self back when I was also doubting our parents’ love. I didn’t notice how and when it all began, but one thing’s for sure…