روايات وقصص ضمن My First Love

At sa palagay niya'y iyon ang unang minahal sa kanya ng babae. Ipinilig niya ang kanyang ulo ng may isang mukha sa kanyang nakaraan na biglang pumasok sa kanyang isipan. Si Janiz Mendez, his first love. At ang unang babaeng pinili niyang mahalin pero natuklasan niyang mas minahal lang nito ang kanyang pera. Noon kasing panahon na iyon, highschool time, ay payat siya at maraming pimples. Sa madaling salita pangit siya. Kaya, pinili lang nitong paglaruan ang kanyang puso. Ini-enjoy lang nito ang karangyaang ibinibigay niya pero ang totoo ay mayroon itong bf.

Rafael is my first love. The man i've loved the most in my entire life. The man who taught me how to be pure and how to be a good person. He made me believe in love. He actually taught me how to love. To love him. Yet he did not teach me how to unlove him...

Hindi kami magtatagal at masisira ang pagkakaibigan namin. Atsaka--- nalaman ko nalang ang totoo sa likod ng kagustuhan niyang makasama ako. 'Mahal niya ako mula pa nun, pero gusto niyang kalimutan iyon dahil kaibigan niya ako' First love ko nasa kabaong nilibing na. Tama. Noon pa lang first love ko siya. Di ko lang maamin sa sarili ko. Sinong hindi mapapainlove sa kanya kung ubod ito ng bait at sweet. Maalaga si Rence parang Perfect package kung ganun.

“Huh? Paanong naging mahirap?” Umupo ito sa silya sa harap ng mesa. Kahit assistant niya ito, matagal na rin niya itong itinuturing na kaibigan. Ngunit pagdating sa trabaho, alam nitong mahigpit at seryoso siya. Huminga siya nang malalim bago nagsalita. “She is my first love… simula pa noong high school.” “What?!” Napabalikwas si Adrian sa kinauupuan. “Paano nangyari ’yon?”

Hintayin ko na lang ang araw na yun para sa amin. "Your father is my first love. I was so young back then when I met him. We loved each other so much that he is willing to marry me but my parents didn't accept him. May ibang gusto ang lolo at lola mo para sa akin." My mom started. This is the first time Mom opened this topic to me. Her eyes is full of unshed tears but she continue telling me what happened.

Hindi pa alam ni Alexis ang tungkol rito saka ko na sabihin sakanya lahat kapag okay na siya. Bumalik na kami sa ward niya at pinatulog ko muna siya bago ako umalis. Nagkausap narin si Kiko at Alexis. Pupunta lang ako ng opisina dahil may kailangan lang akong asikasuhin. Panahon na para simulan ko ang pag aksyon lahat ng mga plano ko. Hindi ko lubos-akalain na ang matagal ko ng hinanap ay nasa harapan ko na pala. Muntikan ko ng lumimot tungkol sakanya dahil ang boung akala ko ay patay na siya. Ganito ba talaga kapag greatest love? 'yong tipong sakanya parin umiikot ang mundo mo? kaya naman pala na iba ang pakiramdam ko the first time I saw her siguro nga totoo ang tadhana at siguro totoo ang

Pinipigilan pa rin ang emosyon na gusto ng kumawala sa kanya. "I'm the useless man ever. Bakit hindi kaagad kita naalala? You're my first love back then pero bakit ngayon lang bumabalik ang lahat ng alaala ko? This is ridiculous!" Tila litong-lito at nahihirapang sambit ni Ahmed. Patuloy lang sa pagpatak ang mga luha ko at yumuko na ako para hindi niya makita ang pag-iyak ko. First love ako ni Ahmed. Hindi ako makapaniwala.

Matured ang natatandaan kong pigura ng lalaking 'yon, samantalang ang kaharap ko naman ay mas pinabatang pigura. Napailing ako at isinawalang bahala na lamang ang iniisip ko. Hindi kasi mawala sa isip ko ang lalaking naka one night stand ko, sa tuwing iniisip ko ang mukha niya, sobrang bilis ng tibok ng puso ko. I think I'm in-love with that man. Ngayon lang ako nakaramdam ng ganitong pakiramdam na sa unang pagkikita namin ng lalaking 'yon. Parang nahulog na ang loob ko…

I shook my head. "N-No, I don't know who is he! Tsaka kahit magkita kami wala akong pakialam. Hindi ko rin siya mamahalin, I can't love him. Mag asawa lang siguro kami sa papel pero sa buhay buhay namin, hindi." I said seriously. "Hindi madali kalimutan si E-Enrico." I stuttered. He is my first boyfriend, first love, first sex. Hindi ganoon kadali kalimutan iyon lahat. Ito rin ang first heartbreak ko kaya hindi ko alam kung makaka move on agad ako nito.

sabi niya. Kailan ko ba masasabing deserve ko ang dalawang ito? Carlo is the first person who tolerate my bad behaviour. He spoiled me so much, and gave me everything. He supported me to do what I like to do. He is the first person who trusted me. He is the first person who tame me despite pushing him away everytime we see each other. Hindi ko alam kung mapapantayan ko ba ang pagmamahal niya sa akin dahil pakiramdam ko, hindi. He loves me so much more than himself—more than everything in this world. Hindi ako magdududa roon. Hindi ko na kailangang itanong sa kaniya kung mahal niya ako dahil alam ko sa sarili ko ang sagot. Yes! Kahit bulag yata, makikita iyon. Kahit bingi, maririnig iyon.