Namatay Sa Binat Novels & Stories

Ximena “Hi, Lo! Hi, La!” masiglang bati ni Natasha habang naka-strut papalapit, parang artista na sanay sa atensyon. Saglit na natigilan ang dalawang matanda, kita ko pa ang bahagyang pag-angat ng kilay nila, pero mabilis ding nakabawi at nagpakawala ng magiliw na ngiti.

May banner pa silang nakasabit sa sala and it says “ WELCOME HOME, BABY NATHANIEL FELIX!” “Hello Nate, this is Kuya Adi, I promise to be the best kuya and I will always love and protect you!” sabi pa nito at lahat ay tuwang-tuwa sa narinig nila mula sa panganay ko “Teka, Adi, bakit Nate ang tawag mo kay Nathaniel? I thought we are going to call him Nathan?” tanong ng pinsan niyang si Hunter “Yes kuya, but I think Nate is much cooler than Nathan!” katwiran ni Adi sa pinsan niya

Pumasok ang supervisor para ipaalam sa akin. Tumango ako at tumayo sa may pintuan. Ibinaba ko ang ulo ko habang naghihintay. Maya maya, bumukas ang pinto. Nakita ko ang isang pares ng mahabang binti na nakabalot ng itim na pantyhose. Nakasuot din siya ng isang pares ng high heels. Nanatiling nakayuko ang ulo ko habang may paggalang na sinabi, "Magandang gabi, Miss. Ako si Masseur No. 888. Inaasahan kong pagsilbihan ka ngayon."

seryosong aniya. Natawa ako sa sinabi niya, para talagang matanda ang aking kausap. "Hindi mo alam ang iyong sinasabi, Bata." "Seryoso ako, Binibini," aniya, tumaas ang kilay ko. Saglit ako nag-isip bago muling nagsalita. "Nais mo pa bang sumama kahit hindi ako nagmula sa kahariang ito? Malalayo ka sa lugar na pinagmulan mo."

"L-Liam." Napahinto ang binata sa hindi malamang dahilan. Napalingon siya at agad na nagtama ang mga mata nila. Habang nanlaki ang mga mata ni Ruth, gusto man niyang tawagin ang binata ay hindi niya mahanap ang boses niya.

saad ni Nathalie sa binata. Alam ni Nathalie na kailangan niyang tuparin ang pinangako niya sa binata. Hindi siya puwedeng umatras dahil malaki ang utang na loob niya dito. Handa siyang masaktan alang-alang sa kanyang ina. Nais niya itong kumustahin lahit na hindi ito natutulog pa ito.

Parang hindi nagkagulo ang damdamin niya ilang segundo lang ang nakaraan. Nakita niya si Natnat na nakaupo sa sahig, abala sa pagpupunas gamit ang basang basahan. May foam sword sa tabi nito—laruan lang, pero tila simbolo ngayon ng inosenteng laban ng isang batang walang kamalay-malay sa bagyong umiikot sa kanyang paligid. “Mama,” masiglang tawag ni Natnat, “tingnan mo po! Ang linis na oh!”

Napabuga ng hangin ang binatilyo at saka niya mabilis na pinakawalan ang palaso at mabilis rin iyong bumaon sa prutas na nasa ulo ni Mang Pitong. Napuno naman ng palakpalakan ang mga taong nakasaksi at maging si Mina ay napapalakpak rin dahil sa kamangha-manghang ginawa ng binatilyo. Nagitla siya nang amkita niya ang binatilyong iyon, hindi siya maaring magkamali dahil ang binatilyong ‘yon ay si Anaceto, ang binatilyong magsasaka na kaniyang nakilala sa pagdiriwang sa hacienda ni Heneral Edilberto.

sagot niya. Hindi naman mapigilan ni Nathalie ang mapangiti dahil talagang nag-eenjoy siya sa gulong pinasok niya. Inilapit niya pa ang mukha sa binata at ramdam niyang napapitlag ito. Ang kanyang mainit na hininga na tumatama sa tenga nito, ay siyang nagpasinghap sa binata. "Namiss mo ba ako, Caleb? Namiss mo ba ang amoy ko?" bulong nito sa kanyang tenga at napalunok siya ng mariin. "Namiss mo ba ako sa kama mo?"

Wala ba siya sa bahay? Suminghal ng malamig si Mom. "Pwede siyang bumalik at umalis kung kailan niya gusto. Hindi ko naman siya pwedeng itali, hindi ba? Malamang nasa labas nanaman ‘yun at gumagawa ng gulo. Bukas ang tennis match ni Lily. Kung hindi ka makakapunta, ayos lang.”