Namatay Sa Binat Novels & Stories

"I love you!" Natulala si Hazel at parang namalikmatang nakatitig sa binata. Tama ba ang narinig niya?

Is he the same guy who carried me earlier? "Brute." Tawag ni Sir Nate sa kanya na may halong babala pero hindi ito nakinig sa halip umupo pa ito sa tabi ko at ngumiti kay Tita Divine, kay Lola Minda saka sa akin na para bang walang narinig na tumawag sa kanya. "Dito lang ako Tita ha, nang-aaway na naman si Nate sungit eh." Dinilaan niya pa si Sir Nate pero ng mapansin niyang nakatingin ako sa kanya mabilis siyang umayos.

' Tanging nasambit ng binata. Habang nasa sasakyan ay napapangiti pa rin ang bata. "Looks like you really enjoyed our malling today, anak." tanong ni Carlo sa anak. "Yes po, Daddy. Sobrang nag-enjoy po ako lalo na ng kasama ko na si Tita Joanna." sagot ng bata. "I'm happy na makita kang masaya at nag-eenjoy, anak. Promise dadalasan natin ang pamamasyal." "Dad, I hope next time makasama natin si Mommy... at sana pati rin po si Tita Joanna." sambit ng bata na napapangiti.

[Babe] ang sabi ko, umaasang tatawagin niya ko sa tawagan naming dalawa. [Nate] Halos hindi na ako makahinga nang maayos. [Babe, what happened?] I asked at nasa gilid na ng mga mata ko ang luha. [Nate, pupunta kami diyan sa US. Kailangan kitang makausap.]

May banner pa silang nakasabit sa sala and it says “ WELCOME HOME, BABY NATHANIEL FELIX!” “Hello Nate, this is Kuya Adi, I promise to be the best kuya and I will always love and protect you!” sabi pa nito at lahat ay tuwang-tuwa sa narinig nila mula sa panganay ko “Teka, Adi, bakit Nate ang tawag mo kay Nathaniel? I thought we are going to call him Nathan?” tanong ng pinsan niyang si Hunter “Yes kuya, but I think Nate is much cooler than Nathan!” katwiran ni Adi sa pinsan niya

Pumasok ang supervisor para ipaalam sa akin. Tumango ako at tumayo sa may pintuan. Ibinaba ko ang ulo ko habang naghihintay. Maya maya, bumukas ang pinto. Nakita ko ang isang pares ng mahabang binti na nakabalot ng itim na pantyhose. Nakasuot din siya ng isang pares ng high heels. Nanatiling nakayuko ang ulo ko habang may paggalang na sinabi, "Magandang gabi, Miss. Ako si Masseur No. 888. Inaasahan kong pagsilbihan ka ngayon."

saad ni Nathalie sa binata. Alam ni Nathalie na kailangan niyang tuparin ang pinangako niya sa binata. Hindi siya puwedeng umatras dahil malaki ang utang na loob niya dito. Handa siyang masaktan alang-alang sa kanyang ina. Nais niya itong kumustahin lahit na hindi ito natutulog pa ito.

Parang hindi nagkagulo ang damdamin niya ilang segundo lang ang nakaraan. Nakita niya si Natnat na nakaupo sa sahig, abala sa pagpupunas gamit ang basang basahan. May foam sword sa tabi nito—laruan lang, pero tila simbolo ngayon ng inosenteng laban ng isang batang walang kamalay-malay sa bagyong umiikot sa kanyang paligid. “Mama,” masiglang tawag ni Natnat, “tingnan mo po! Ang linis na oh!”

Napabuga ng hangin ang binatilyo at saka niya mabilis na pinakawalan ang palaso at mabilis rin iyong bumaon sa prutas na nasa ulo ni Mang Pitong. Napuno naman ng palakpalakan ang mga taong nakasaksi at maging si Mina ay napapalakpak rin dahil sa kamangha-manghang ginawa ng binatilyo. Nagitla siya nang amkita niya ang binatilyong iyon, hindi siya maaring magkamali dahil ang binatilyong ‘yon ay si Anaceto, ang binatilyong magsasaka na kaniyang nakilala sa pagdiriwang sa hacienda ni Heneral Edilberto.

sagot niya. Hindi naman mapigilan ni Nathalie ang mapangiti dahil talagang nag-eenjoy siya sa gulong pinasok niya. Inilapit niya pa ang mukha sa binata at ramdam niyang napapitlag ito. Ang kanyang mainit na hininga na tumatama sa tenga nito, ay siyang nagpasinghap sa binata. "Namiss mo ba ako, Caleb? Namiss mo ba ang amoy ko?" bulong nito sa kanyang tenga at napalunok siya ng mariin. "Namiss mo ba ako sa kama mo?"