Namatay Sa Binat の小説・ストーリー

Natatalo ako ng kaba at takot ko. Wala ako sa lugar. Hindi kami magkapantay. Hindi ko siya maabot. "Malalim yata ang iniisip mo, anak." Bungad sa akin ni Nanay nang madatnan niya akong nangangalumbaba sa may bintana. "Wala ito, Nay. Hindi naman ito importante," sabi ko sa kanya at napabuntong hininga. "Tungkol ba 'yan sa Santa Cruzan kahapon?"

sigaw niya sa taranta. Matapos ito makita, nataranta ang nanay ko. “Ang katawan doon sa Wild Valley ay hindi maaaring si Whitney! Kung gusto mo kami na sumama sa iyo at magrecord ng statement, sasama kami. Bata lang siya; tinatakot niya siya! Magrereklamo ako laban sa iyo!” Kahit sa mga sandaling ito, ayaw pa din maniwala ng nanay ko…

rator at napapikit na siya habang kumikisay-kisay ang mga hita at binti niya. “Sh.it! Nilabasan ka ba? You just had your org.asm, Babe. But it looks like you had your re.leased too. Ah... I can’t wait to taste that in my mouth. Mapupuno mo kaya ang tasa ng kape ko?”

sambit ni Gerald sa Binata, Sobra namang nagalit ang Binata na ito, siya ay may suot na mahabang Jacket at may balot ang muka nito ng mahabang Tela, Kaya naman dahil jan, inalis niya ito at binigay ito kay Gerald, “Taliaan mo ang sugat ng kasamahan mo bago ka umalis,” Sambit nito kay Gerald, Habang inaabot ni Gerald ang Tela, isang malakas na Laser ang tatama sa kanila, Nang biglang…. Wiisssiinnnkkkk Isang Barrier ang bumalot sa kanila na naging dahilan ng pag protect sa kanila, sumabog ang Laser ngunit hindi sila nagasgasan man lang dahil sa Barrier

Napatango naman si Shaina sa malaking sign board na kakatapos lang maikabit. "Tama ka Mon, tiyak na magugustuhan ni Norvin kapag nakita niya iyan. . . "

hirit ni Sam bago iwan ang binata. Dali-daling nanakbo si Samantha palabas ng bahay, "ano bang ginagawa ko? Bakit ako nasasaktan nung sinabi niyang hindi niya ko type? Ehh, hindi ko rin naman siya type, no?" Hindi niya namamalayang nakalayo na siya at patawid na ng kalsada.

malungkot na sabi ng katulong. Alam ko naman na walang mabibilhan ng binatog. Pakulo ko lang ito. I need to convince them na naglilihi pa ako. Ang ginawa ko ay umiyak ako kunwari at kunwari ay Gustong-gusto ko talaga na kumain ng binatog. "Gusto ko nga ng binatog, eh! Gusto ni baby yon! Ayaw niya ng iba at nagugutom na raw siya." nag asta ako na parang bata na nag-tatantrums kasi hindi nabili ang gusto.

sabi niya pagkatapos ay nagkibit ng balikat. Napatango naman ako dahil hindi na surprise sa akin 'yon. Marami siyang pera at mukhang lahat ay kaya niyang bilhin, pero sandali akong napatigil nang mag-sink in sa isip ko ang pangalan na binanggit niya. "Bee's cosmetics? Is that-" Hindi pa ako tapos magsalita ay agad na siyang napatango at natawa.

Sermon nito sa binata. "Hindi iyan, maingat ako." "Sana lang ay magbago ka kapag natagpuan mo na ang babaeng alayan mo ng iyong pangalan." Malungkot na wika ni Blue. "Bakit ba tungkol sa ganyan ang pinag-uusapan natin?" nailang bigla ang binata. "Maiba tayo, pumayat ka yata?" Sinuri nito ang pigura ng dalaga.

Nakatitig ang isa sa apat na binatilyo sa balot at napangiti ng matamis. “Napakabait mo, Miss,” sabi ng binatilyo na masayang tinanggap ang pagkain. “Sana maging masaya ang bakasyon niyo rito sa Cebu.” Ibinahagi ng binatilyo ang cake kasama ng apat pang kabataan.