Natakot Novels & Stories

Napailing si Theo, pero nakangiti pa rin siya. “What’s your name?” tanong niya. “My name is Nate,” sagot ng bata. “But Mommy calls me Nathaniel kapag galit na siya.” “Nice name.” “Thanks. Mommy picked it.” “Smart mommy.” “She is,” mabilis na sagot ni Nate. “She knows everything. Except when I hide chocolate.” Muli siyang natawa. Before he could speak, Nate tilted his head. “Do you have a child?”

Natutuwang tanong ni Nathan kaya kahit nagtataka tumango parin ako Sinabi nila ang I*******m nila kaya finollow ko sila isa isa. "Pasensya kana sa mga lalaking yan" Sabi ni madam kaya lumingon ako sakanya "It's okay.. there's nothing wrong madam" Nakangiting sabi ko kaya nakangiti rin siyang tumango "Ikaw Zantyr ayaw mo paring gumawa ng I*******m?" Tanong ni Nathan kaya lumingon kaming lahat kay Zantyr "Gagawa ako mamaya" Sabi niya at halata sa boses niya na naiinis

Nakakatuwa naman marinig na isa ako sa mga rason kung bakit masaya ang kuya niya. ”Still, thank you, Veronica. Just call me ‘Nat’, masyadong mahaba ang ‘Nathalie’.” Kumalas siya at bumalik sa paglalagay ng lip gloss sa kanyang labi. “I prefer calling you Ate Nathalie. Because ‘Nat’ sounds like a ‘Peanut’ and it’s not giving.”

Isang salita palang pero hindi na kailangang lingunin dahil kilalang kilala ko na kung sino ang nagmamay-ari ng boses na yun. "K-kuya Nat-Nat!A-ahmm... H-hi! H-hello Kuya kong gwapo at mabait! K-kanina ka pa dyan?" halos hindi magkandatuto si Nathalia sa pagbati sa kuya niya. Mabilis siyang tumayo para yumakap kay Sir Nate habang ako naman ay nahihiyang nagyuko ng ulo. Sigurado akong narinig ni Sir Nate ang sinabi ni Nathalia kanina. Si Nathalia naman kasi eh, pasmado ang bibig, kung ano-anong pinagsasasabi.

Natatakot siyang mamula at maunahan ng hiya kapag sinubukan niyang kausapin ang lalaki. Itinuon nya na lang ang atensyon sa magandang karagatan na nakapalibot sa kanila. Di kalayuan ay matatanaw na ang isang magandang isla, na hugis baloon, dahil sa mistulang 'hallway' na daanan nito. She frowned. Is that the Nagarao Island? Tatanungin niya na sana ang bangkero, nang marinig niya ang boses ni Clint.

natatawa niyang wika. “Maganda ka dyan.” Irap kong wika rito. “Ate can I borrow your friend, she was our maid naman.” Napatingin ako kay Nathaniel dahil sa sinabi niya. “Nat-.” “A-ayos lang Nicole totoo naman,” mahinang wika niya sa akin. “Tsk, pasensya kana dyan kay Nathaniel, may regla kasi ‘yan,” Natawa naman ako nang malakas dahil sa sinabi ni Nicholas.

Nakasuot si Gu Lichen ng buong puting kaswal na kasuotan na hindi medyo pormal kesa sa palagi niyang suot at mas mahinahon. Sa ilalim ng ilaw ng lampara, ang gwapong mukha ay nagpakita ng kakaiba at estranghero. Kahit na siya ay napapalibutan ng mga tao, mayroong hindi nakikitang harang na mukhang hindi siya nababagay mula sa mga kumosyon sa kanyang paligid. Na para bang nilagay niya ang harang sa kanyang mundo at hindi kailanman papayagan ang kahit na sino ang pumasok.

Hindi ko alam kung saan ko nakita iyon pero alam kong nakita ko na iyon noon. "You're pissing me off right now mr. Jonathan, kindly get lost." Hindi ako makapag focus sa naging usapan nila dahil inaalala ko kung saan ko nakita ang tattoo na iyon. Pula ang kulay niya na may pattern ng gold. "It's Nathan but yeah. Sorry again," nang binitiwan ni Nathan ang kamay ko ay doon lang lumabas ang salitang nasa dulo na ng dila ko. "tsveteto na smŭrtta?"

Click!.. Nataranta si Atalia sa kaka-kapkap ng shower handle habang nakapikit dahil punong puno pa ng sabon ang katawan at mukha ngunit parang may bumukas ng pintuan sa bathroom na pinagliligoan n'ya. Matapos n'yang mahilamusan ang mukha ay ang pilyong ngiti ni Hunter ang sumalubong sa kanya. "Hunter what you"—

Mabuti nalang at wala pang mga taong pumupunta rito. "H-how about m-me, Hara? I still Love you, At kagaya mo napapagod na rin ako. Napapagod na rin ako na hingiin ang attention mo pero hindi ako sumusuko kasi GANON KITA KAMAHAL! Iyong tipong kahit ang sakit sakit na dito." Ani Nathan habang nakaturo sa dibdib niya