Natakot Novels & Stories

IKATLONG TAUHAN “Selene” NAKATULALA. Nakatanod ang paningin sa kawalan. Nakaupo sa sulok habang yakap-yakap ang mga binti’t nakatukod ang baba sa tuhod ang kanyang posisyon. Mugto ang mga mata. Nakaratay ang mga luha sa magkabilang pisngi na natuyo na. At ’gaya noon, nakaupo muli siya sa dako ng kanyang higaan.

Nikita. Gaano pa ba katagal bago tuluyan kitang makalimutan?

Bakit iba ang nakikita niya? Ang ekspresyon na meron ito ay isang lolo na labis na nag-aalala para sa pinakamamahal nitong apo o namamalikmata lang siya? Tyaka una ay anong ginagawa nito doon? Ilang sandali pa ay binuhat na ni Nathan si CAssandra para dalhin sa kotse. Napatitig siya sa anak niya. Ni hindi man lang ito umiyak na normal lang sana sa mga batang kagaya nito pero napakatapang nito. Ganun ba talaga kapag lumalaki na?

Nathaniel's POV Warning ‼️ SPG Alert‼️ Ngayon ang araw ng kasal nila Tanya at Luke. Sa isang isla na tinawag ni Luke na private paradise niya. Tiningnan ko si Kate, ang ganda niya sa suot ng pang bridesmaid.She's beautiful as always.Kita ko ang paghanga niya kay Tanya at maluha-luha niyang mga mata.Habang nagpapalitan ng vows sila Luke at ang huli.

Napailing si Theo, pero nakangiti pa rin siya. “What’s your name?” tanong niya. “My name is Nate,” sagot ng bata. “But Mommy calls me Nathaniel kapag galit na siya.” “Nice name.” “Thanks. Mommy picked it.” “Smart mommy.” “She is,” mabilis na sagot ni Nate. “She knows everything. Except when I hide chocolate.” Muli siyang natawa. Before he could speak, Nate tilted his head. “Do you have a child?”

Natutuwang tanong ni Nathan kaya kahit nagtataka tumango parin ako Sinabi nila ang I*******m nila kaya finollow ko sila isa isa. "Pasensya kana sa mga lalaking yan" Sabi ni madam kaya lumingon ako sakanya "It's okay.. there's nothing wrong madam" Nakangiting sabi ko kaya nakangiti rin siyang tumango "Ikaw Zantyr ayaw mo paring gumawa ng I*******m?" Tanong ni Nathan kaya lumingon kaming lahat kay Zantyr "Gagawa ako mamaya" Sabi niya at halata sa boses niya na naiinis

Nakakatuwa naman marinig na isa ako sa mga rason kung bakit masaya ang kuya niya. ”Still, thank you, Veronica. Just call me ‘Nat’, masyadong mahaba ang ‘Nathalie’.” Kumalas siya at bumalik sa paglalagay ng lip gloss sa kanyang labi. “I prefer calling you Ate Nathalie. Because ‘Nat’ sounds like a ‘Peanut’ and it’s not giving.”

Isang salita palang pero hindi na kailangang lingunin dahil kilalang kilala ko na kung sino ang nagmamay-ari ng boses na yun. "K-kuya Nat-Nat!A-ahmm... H-hi! H-hello Kuya kong gwapo at mabait! K-kanina ka pa dyan?" halos hindi magkandatuto si Nathalia sa pagbati sa kuya niya. Mabilis siyang tumayo para yumakap kay Sir Nate habang ako naman ay nahihiyang nagyuko ng ulo. Sigurado akong narinig ni Sir Nate ang sinabi ni Nathalia kanina. Si Nathalia naman kasi eh, pasmado ang bibig, kung ano-anong pinagsasasabi.

Natatakot siyang mamula at maunahan ng hiya kapag sinubukan niyang kausapin ang lalaki. Itinuon nya na lang ang atensyon sa magandang karagatan na nakapalibot sa kanila. Di kalayuan ay matatanaw na ang isang magandang isla, na hugis baloon, dahil sa mistulang 'hallway' na daanan nito. She frowned. Is that the Nagarao Island? Tatanungin niya na sana ang bangkero, nang marinig niya ang boses ni Clint.

natatawa niyang wika. “Maganda ka dyan.” Irap kong wika rito. “Ate can I borrow your friend, she was our maid naman.” Napatingin ako kay Nathaniel dahil sa sinabi niya. “Nat-.” “A-ayos lang Nicole totoo naman,” mahinang wika niya sa akin. “Tsk, pasensya kana dyan kay Nathaniel, may regla kasi ‘yan,” Natawa naman ako nang malakas dahil sa sinabi ni Nicholas.