Natakot Novels & Stories

Ito ay isang limitadong edisyon ng relo ng isang sikat na tatak na nakita niya sa internet dati. Tila tatlo lamang sa mundo at nagkakahalaga ng daan-daang milyong dolyar! Siguro siya ay nagkamali, o baka naman ang lalaki ay nakasuot ng peke lamang. 'Gayunpaman ... Paano kung ang suot ng lalaki ay totoo?' Ang kanyang puso ay biglang huminto ng maisip ito. 'Kung ang lalaking nagngangalang Jin ay nakasuot ng relo na nagkakahalaga ng daan-daang milyong dolyar, kung gayon ... Anong klase siya ng tao?

Mabuti nalang at wala pang mga taong pumupunta rito. "H-how about m-me, Hara? I still Love you, At kagaya mo napapagod na rin ako. Napapagod na rin ako na hingiin ang attention mo pero hindi ako sumusuko kasi GANON KITA KAMAHAL! Iyong tipong kahit ang sakit sakit na dito." Ani Nathan habang nakaturo sa dibdib niya

North Koreha, South Jute. "I'm Synec Roch from... West Joke.. I mean... West Jute pala. Sorry." Natawa siya ng konte. Itong bibig ko talaga kahit ano na lang ang sinasabi buti nga't hindi ko sinabi ang buong pangalan ko dahil naninigurado lang dahil baka sa likod ng magandang mukha nitong lalaking ito ay nakakubli ang pagka-misteryoso.

takot. 'Atyrrah'

Marunong pala si sir ng ganito. Syempre natakot ang beauty ko. Hindi pa ako ready sa mga ganitong aksyon, hindi pa ready ang murang isipan ko sa rated spg, pang general patronage pa lang ako. Mabilis akong lumayo sa kanya saka nilapitan ang mag gamit ko at mabilis na pinagdadampot iyon. Hindi humaharap na nagpaalam ako s akanya. “Bye sir. See you tomorrow.”

𝑁𝑎𝑡𝑎𝑡𝑎𝑘𝑜𝑡 𝑛𝑎 𝑎𝑘𝑜. 𝑆𝑎 𝑠𝑖𝑡𝑤𝑎𝑠𝑦𝑜𝑛𝑔 𝑔𝑎𝑦𝑎 𝑛𝑖𝑡𝑜..𝑖𝑠𝑎𝑛𝑔 𝑡𝑎𝑜 𝑙𝑎𝑛𝑔 𝑎𝑛𝑔 𝑝𝑎𝑙𝑎𝑔𝑖𝑛𝑔 𝑠𝑢𝑚𝑎𝑠𝑎𝑔𝑖 𝑠𝑎 𝑖𝑠𝑖𝑝 𝑘𝑜...𝐽𝑗

“Ahhhh…” Ilang sandali lang ay sumambulat sa bibig niya ang marami nitong katas. Sinalo lahat iyon ng bibig niya at ninamnam ang tamis ng katas nito. Patuloy siya sa pagdila at sinimot lahat ng inilabas na katas ng kanyang Ninang. “Damn! Ang sarap-sarap mo, Ninang,” aniya sabay angat ng ulo. Pero laglag ang balikat niya nang makita na tulog na tulog na ito at naghihilik pa.

Pero hindi pa sila nakakabawi sa sinabi ni Lia nang bumukas muli ang pinto. Pumasok si Nathan—matangkad, may malamig na tingin, at laging parang may nababalitang hindi maganda. Isang tingin pa lang niya sa paligid, parang may nabuo na agad na konklusyon sa isip niya. Napatingin ito sa unan ni Natalie… at tumambad dito ang manipis na anino ng pilak—mga silver needles na bahagyang nakausli mula sa ilalim ng punda.

​Ayoko sa babaeng madrama. ​Isang mapait na tawa ang kumawala sa aking mga labi. Tama siya. Sino ba naman ako para umasa ng emosyon sa isang lalaking tulad ni James? Isang lalaki na kayang gamitin ang sarili niyang anak para lang sa isang laro ng kapangyarihan at negosyo.

Hindi siya sumagot agad. Sa halip— tumingin siya sa paligid. Sa lungsod. Sa galaw. Sa lahat ng bagay na hindi napapansin. — “At this level,” sabi niya dahan-dahan, “there isn’t just one.” — Tahimik. Mabigat. — “System,” bulong ni Nathan. — “Network,” dagdag ni Marco. — “Structure,” sabi ni Elena. — Ngumiti ang lalaki.