Nasaktan Mga Nobela at Kwento

O baka naman si Nate ang sadyang naghanda nito sa kotse niya? Kilala si Nate bilang isang 'straight man' na walang pakialam sa mga maliliit na detalye ng mga babae noon. Noong sila pa, binibigyan pa nga siya nito ng mga lipstick na may pinakapangit na shade ng Barbie pink dahil hindi nito alam ang uso.

Inabot ni Nate ang mikropono mula kay Barbara. Nate accepted the microphone without breaking his stare at Yasmin. "Yasmin Cruz," tawag ni Nate. Ang kaniyang boses ay dumagundong sa bawat sulok ng hall, kasing-lamig at kasing-talim ng matalas na kutsilyo. "Stavros Logistics does not tolerate employees who spend their working hours stalking, slandering, and harassing their colleagues," deklara ni Nate.

Nakita ko pa ang pagismid nito. Ang tanging maririnig mo sa hapag ay ang walang humpay na paggalaw ng kurbyertos. Tila walang umiimik pati ang tunog ng orasan ay rinig na rinig. Pinutol ng lalaking dumating ang katahimikang namamalagi sa gitna ng lahat. Hindi ko ito kilala, kailanman ay hindi ko pa ito nakita ngunit hindi ko maiwasang pakatitigan ang kaniyang tindig at presensya. Mataas, matipuno, moreno, may mapupungay na mga mata, mahahabang talukap nito, matangos na ilong at manipis na labi.

"Natapon." Kalakip ang screenshot ng kuha sa pasilyo, magaspang ngunit hindi mapagkakamali. Pumutok si Kian sa pinto makalipas ang ilang minuto na parang anino. Sumunod si Tade gamit ang kanyang susi, kaswal gaya ng dati. Isa pa: "Ikaw ba ito? Matapang na natapon ang tsaa ng Elite Abuja ngayong gabi. #GalleryGossip"

Ang tanong. “Ewan ko ba dito! Ngayon lang ako itinirik ng kotse kong ito, e.” “Ano’ng ibig mong sabihin, malas ako?“ “Ikaw ang nagsabi niyan hindi ako!” “Sabihin mo bulok ang kotse mo!” “Hoy, Miss Nars, hindi ko ipagpapalit kahit sa pinakamahal na pangarerang Mustang ang kotse kong ito.”

“Mauna na ako munting binibini, paalam.“Paalam niya sabay kumpas ng kaniyang kamay sa ere. “Paalam ate Mina!” Marami-marami na rin ang bitbit ni Mina kung kaya't nahirapan na siya sa pagdadala. Nasa kalsadang lupa naman naghihintay si Mang Nestor na malayo-layo pa. Unti-unti nang nasasanay ang balat ni Mina sa liwanag, namumula pa rin ang kaniyang balat ngunit hindi na iyon ganon kasakit. “Magandang umaga!”

Anastacia . What the heck? Nauna akong bumaba mula Ford Raptor. Hindi ko napansin sa bakuran ng bahay ang sasakyan ni Diezel, dahil ini-parke niya ito sa bandang baba, sa mismong daanan. Sinadya niya ito para hindi ko mapansin. Hindi ko nga naman siya napansin, at saka na lang noong kumatok na siya.

matamis na ani ni Anastasia sa bata. Nakiamoy rin si Taniel at ng maamoy niya ang paorito niyang hotdog ay ngumiti siya. Tumayo siya at nagpakarga kay Anastasia. Masayang sumakay si Anastasia karga niya si Taniel ng elevator. “Let’s count 1 to 10 anak while the elevator is going done,” ani ni Anastasia at nagsimula ng magbilang. “One Two Three Four Five Six Seven

Nasa gitna na sila ng kalye at napapalibutan siya. "Malaking pagkakamali ang pasukin ang teritoryo ni Among Obaltin. Nagpapakamatay ka bata," Kahit napapalibutan siya, hindi pa rin bumababa ang kumpiyansa niyang sundan ang kumuha kay Anastacia. Base sa kanyang pagkakarinig, patungong 1st street ang mga lalaki. Habang abala sa pakikipaglaban, sunod-sunod na busina ng sasakyan ang narinig ni Zeus na humawi sa nakapalibot sa kanya.

Kapag sinwerte ka naman talaga oo. "Move. You're invading my space." masungit na sabi ni Nate. Hindi ko napansin na nakaakbay pa rin pala ako sa kanya. And as usual ayaw ni Castillo ng ganun, ayaw niyang kinakausap, ayaw niyang kinukulit. Taong yelo talaga but anyway thanks to him. "Salamat dude ha..I owe you bigti--."