Famous Tagalog Novels & Stories

Hanggang sa maumpisahan ang tanungan. "What do you do, Isabella?" Lolo asked. "I'm sorry... But please, I want you to call me Hope," sa halip ay sagot niya, napatingin ang matanda sa asawa nito na tumango lang. "I don't understand, but if it is your wish, Hope?" Si Agusto ulit. Maliit siyang ngumiti sa pagtawag nito sa kanya ng Hope. "I'm a Chef... Sa maliit na hotel & resort sa San Gabriel..."

Hindi lang reputasyon ang nakataya dito, kundi pati na rin ang buhay ko. Humigpit ang hawak ko sa invitation card. Sa isang iglap, nakita ko ang sarili kong nakatayo sa gitna ng spotlight, hawak ang ebidensyang magpapatumba sa pinakamalaking pangalan sa industriya. At kung mangyayari ‘yon, wala nang makakapigil sa akin para makilala. Hindi lang bilang si Maria Liliana Perez, kundi bilang isang mamamahayag na handang ilantad ang katotohanan, kahit gaano pa ito kadelikado.

Luh ka! From: Thersese Ano naman mali doon, noh? Saka mas comfy ako tawagin siya sa gano'ng pangalan. Kayo nga tinatawag niyo siyang Lady Green na masyadong sagrado ang pangalan.

"Aba't--" "Kaya lang mas mahal ka niya.." putol nito sa sasabihin niya saka siya tinitigan ng seryoso "Mahal na mahal ka niya to the point na kahit nag mumukha na siyang tanga ayos lang. Ang dami niyang sinakripisyo para sayo. Katulad nalang ng Almendra. Alam mo ba yun nalang ang naiwan na alaala ng Lolo niya pero mas

Ang lakas makaasar ng mga 'to e. "Rasheeqa, pahingi ng fansign mamaya. Ipapalapa ko lang sa aso ko." sabat ni Axcel at nakipag-apir pa sa lalaking katabi nito at sabay silang nagtawanan. Hindi ko kilala pero pamilyar siya sakin. Siya yata 'yong top private investigator na kilalang-kilala dito sa pinas.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Pinigilan niya ang mga luha na gustong kumawala sa kaniyang mga mata habang mariing nakatitig sa mga mata ng dating asawa. “I am Carry Ann Portalejo, the long lost daughter of Alejandro Portalejo.” May diin ang bawat bigkas niya sa bawat salita lalo na sa kaniyang buong pangalan. She walk towards in front of him, at her back. Nasa likod niya ang tauhan ng kaniyang ama. Her brother told her not to beg. She's a Portalejo, Portalejo stand for fighter, brave and strong... She need to prove that she's a Portalejo, ang pagiging mahina ay para sa mg lampa. Ang mga matapang na lumalaban ay ang lubusang nasaktan. Ang sakit ang siyang naging sandata.

“Bakit ba ipinagtatanggol ninyo ang pamilya ng mga rebelde’t masasamang tulisan? Baka naman kasapi na rin kayo ng—” “Aba, pati rin pala ikaw’y nabilog na ng masasamang mga kastilang ito!” “¡Cállate a todos! ¡Cualquiera que mencione ese nombre será inmediatamente arrestado y decapitado! (Magsitahimik ang lahat! Ang sino mang babanggit ng pangalang iyan ay agarang madadakip at pupugutan ng ulo!)” pagpapatigil ng Punong Heneral sa mga mamamayan na agad namang isinalin ng kasama nito sa wikang tagalog.

Mas malinaw ko nakikita ang detalye ng mukha niya—ang bahagyang kurba ng labi, ang anino ng pilikmata, ang paraan ng paggalaw ng panga niya kapag pinipigilan ang emosyon. “Why do you lie so easily?” tanong niya, halos pabulong. Hindi ko alam kung tungkol iyon sa apelyido. O sa buong pagkatao ko. “Hindi ako nagsisinungaling,” sabi ko, kahit nararamdaman ko ang init sa pisngi ko. Tumaas ang isang kilay niya. “Kaylee Monteverde from Cebu,” ulit niya. “That’s who you are?”

'Omg. Sinasabi ko na nga ba. Kaya pala familiar 'yung lalaki sa post last last day, It was Anthony Montenegro naman pala! Swerte nila sa isa't-isa' 'Famous owner and famous CEO, accxkkk. Saan kaya ako makakakuha ng ganon huhu. Hirap naman ng requirement. Wala bang para sa mga tamad d'yan? Huhu' 'Congratulations, both!'