Romans & histoires Natasha Romanoff

'I'm doomed' 'yan ang unang bagay na pumasok sa isip niya. Samantha Castillo is her bestfriend since senior highschool, kaya batchmates sila. She's an international model, kaya kampante siya madalas itong nasa ibang bansa. Hindi naman niya alam na umuwi na ito ng bansa. "How dare you ignore my calls, Addison Bautista?!" sigaw nito na umalingawngaw sa buong opisina niya. Nasa likuran nito ang sekretarya niya na nakayuko lang.

Tumango si Ivan, "Iyong pinapakitang ugali ni Natasha ngayon, pati ‘yong writings niya, parang ibang bata ang kaharap ko.” "Anong ibig mong sabihin?" Kumunot ang noo ni Alejandro, medyo nalilito. Saglit na nag-isip si Ivan at kunot-noong tiningnan siya. “In the past, Natasha was very quiet and she was like living in her own private world. Pero ngayon, parang ibang bata na siya. She couldn’t focus. Wala siya doon sa sarili niyang mundo. Wala pang kalahating oras ko siyang kinakausap pero ang likot ng mga mata niya. Kung saan-saan siya tumitingin, ang bilis makuha ng atensyon niya. But at the same time, she was controlling her behavior, para bang may takot siya na baka mahuli ko siya na ginaga

YAGO MABILIS AKONG tumakbo sa malaking gate kasunod ang aso kong si Pepito ng matanaw ko na ang batang anak ng magsasaka na paborito kong asarin. Nakakatawa ang suot nya. Neon green na dress. Akala mo naman bagay sa kanya eh ang negrita nya. Glow in the dark yarn? "Alicia Negrita!" Tawag ko sa kanya.

Nakuha niya ang impormasyon nito sa kaniyang private investigator at traker na si Leonardo, isa sa kaniyang mga kaibigan. Ilang beses siyang nagtangkang tawagan ang babae ngunit pinipigilan niya ang sarili. Bigla niyang naisip na lapitin ng disgrasya ang babae kaya naman tinawagan niya ito. Base sa huling impormasyon na nanggalingkay Leonardo ay pumunta ito sa isang bar kasama ang isang babae, si Natasha Loren, isang modelo at ex-boyfriend ng pinsan ni Clea. Ilang ring na ang nakakalipas bago sagutin ang tawag niya.

"Pwede mong tingnan at basahin muna kung may hindi ka nalinawan, pwede kang magtanong," Binasa ni Xander ang sulat at nakasaad d',on na kailangan muna niyang hanapin at protektahan ang nag-iisang unica hija nito si Natasha. Natasha Mendez Cordoja. Makikilala niya ito sa pamamagitan ng kaparehong tattoo na nasa likuran nito at ang nasa imahe sa dokumento. Natigilan si Xander, ibig sabihin si Yanna at Natasha ay iisang tao lamang. 'Ngunit bakit ito gumamit ng ibang identity?' tanong niya sa isip.

She at at umupo. Ramdam ko na talagang nalulungkot siya, everyword she said ay napakasakit for the both of us. Kaya pala napaka confident ni Natasha na siya ang mananalo sa kanilang away ni Silvia. "Nangako ako kay Natasha na magdidivorce kaming dalawa ni Silvia at pakakasalan ko siya, nalaman yun ni Silvia kaya pinigilan niya ako. Natasha got mad and obsess over me kaya gagawin niya ang lahat para lang makuha ako. since ikaw na ang gumagamit sa katawan ko, nakatitiyak ako na ipagpapatuloy parin niya ang kaniyang plano so be careful at dalian mona ang pagtapos ng misyon mo hanggat maaga pa, I can sense na gumagawa na siya ng ways" parang nagwawarning na sabi nito.

Gayunpaman, mahina pa rin ang kanyang katawan kaya nakaupo siya sa wheelchair habang dahan-dahang itinutulak ni Brooklyn. Kasunod nila sina Vera, Velma, at Yannah. Habang papalabas sila ng lobby... Biglang napatigil si Yannah. "Daddy..." Napalingon ang lahat sa direksyong kanyang tinitingnan. Naroon si Natasha. Magulo ang buhok. Madumi ang damit. Payat na payat na ang kanyang katawan. Palakad-lakad siya sa gitna ng lobby na parang wala sa sarili.

"Magtalaga ka na ng taong magbabatay sa restroom. Iwasan niyong gumawa ng anumang hakbang ng hindi ko sinasabi." "Yes, boss." Ngumisi si Natasha matapos ang reply ng tauhan. Nilagay niya ang cellphone sa purse na hawak niya at tsaka huminga ng malalim. Sa kanyang pagkakatayo, hinigpitan niya ang pagkakatali ng kanyang itim na trench coat, tinernuhan ng wide-brim fascinator hat na bahagyang tumatakip sa kanyang mukha. Sa unang tingin ay para siyang karakter mula sa isang fashion magazine. Mukhang elegante, misteryosa, untouchable. Ngunit sa ilalim ng istilo ay ang pusong matagal nang tinupok ng galit at inggit.

Ang kaninang lalaking sumalubong sa amin ay nasa likod niya. “Wow. It’s so nice to finally see you, Aeris Steele,” aniya at ngumiti. Maging ang boses nito ay tila may kalakip na pagbabanta. “I’m Natasha Terranova. I’m sure you know who I am already.” Tumango ako at mas pinatigas ang ekspresyon ko. Sinabi nila sakin kung gaano kadelikado ang leader ng Inferno. She can’t feel pain and remorse kaya kaya niyang pumatay nang walang pagdadalawang-isip.

Unano ang pakiwari niya sa sarili. Natasha was an epitome of perfection. Kahit ang kutis nito, ang bango, ang demeanor. Class at may finesse sa kilos at pananalita at sobrang maganda. Habang tinititigan ito ay si Margot Robbie ang naiisip niya. She was everything that a Van could never ever be.