Nemo Ang Batang Papel Novels & Stories

Nandito si Nemo! Yung papa niya yata yung kasama niya. Napapanguso na lang ako at nagpatuloy sa paglangoy. Hindi ko alam kung kelan tumubo ang coral reef sa paligid dahil ito pa rin naman ang atlas. O baka naman nature na niya talaga na magsitubuan na parang kabuti paglumubog na ito sa tubig.

sabi ko pero hindi na niya ako nilingon kasi nasagot na niya 'yung tawag. I picked the paper from the floor and realized that it was a photo. A photo of a young boy and a young girl. Yung batang lalaki ay si Timothee tapos 'yung batang babae naman ay pamilyar 'yung mukha. Kumunot 'yung noo ko. Saan ko nakita ang batang ito?

Hindi niya maiisa-isa ang mga iyon kaya hinanap niya na lang ang taon kung kailan ginawa ang Project Neurobot 6. There was a certain file that had low MB. One page ng word document lang iyon ng certificate. Tinandaan niya ang pangalan ng nakasulat doon kasabay ng paggalaw ng doorknob. Tatakbo sana siya pabalik sa sofa nang makita niya kung sino ang pumasok. Nagtama ang mata nila ng batang lalaking may kulay green na mga mata. Natuod ito sa kinatatayuan habang tila hindi makapaniwala sa nakikita.

Umaaasa pa ring dadating ang kaniyang hinihintay. "Are you waiting for someone?" "None of your business." "Well, if you are waiting for that girl, you're just wasting your time. She gave me this at ipaabot ko raw ito sa 'yo." Inilabas nito buhat sa handbag ang isang papel na nakatupi at ibinigay iyon sa binata. Inabot iyon ni Norman at binasa. Kunot na kunot ang noong nilamukos niya ang papel at itinapon sa kung saan, bago naglakad papalapit sa chopper.

Hindi iyon basta basta papel lang dahil naaamoy pa rin niya ang bango ng papel na ito. Alam niya iyon! Isa itong klase ng papel na galing ibang bansa at hindi basta basta mawawala o maluluma ang nakasulat doon. Una niyang tinignan ang larawan, isa iyong picture ng lalaki na mayroong buhat buhat na baby. “Teka, ako ba yan?” takang tanong ni Tiffany at nakilala ang sanggol ay siya. Mayroon siyang baby album na gawa ng kaniyang mama at nakita niya doon ang larawan niya noong bata pa siya.

Ken nods, “she wants to play with you and there a lot of children here, do you want to play with them? You’re gonna be bored here.” Kinunotan ko ng noo si Ken. Wala naman bata dito, ah. Baka nga bawal ang mga bata dito. He licked his lower lip. Nag-isip ang bata. “Okay, It’s so boring here. I’m gonna find nemo.” Sabi niya at tumakbo palabas. “Ken, aalis na din ako. Marami pa akong ta-trabuhin.” Paalam ko sa kanya.

“Why po? Nido-drawing naman po talaga ‘yong baby. Sabi po ni Niko na friend ko, nisa-swallow raw po ng mommy ang paper na may drawing tapos magiging balon na po ang tummy.” Mas lalong napahalakhak si Nexus na ikinalingon ng mga kostumer na malapit sa kanila. Palihim niyang sinipa si Nexus sa ilalim ng mesa. Napangiwi ito nang muli niyang sipain ng may kalakasan. Iritadong binantaan niya ito ng tingin. Kinuha niya ang fried chicken at inabot iyon kay Sevi. “Hindi lang dino-drawing sa papel ang baby na pagkatapos at ayawan na ay itatapon na lang sa basurahan. May responsibilidad iyon.”

“I’m just cold.” Ngumisi si Nero. “Then let me warm you up, Mrs. Soon-to-be Vergara.” Bago pa man siya makalayo ay nauna na si Nero. He moved fast… too fast. In one smooth motion, hinawakan niya ang papel sa pagitan nila at dahan-dahang pinunit iyon sa gitna. Ang mga mata niya ay hindi umaalis sa kanya. “Ano’ng problema mo?” nagtatakang tanong ni Cinderella. “Bakit mo pinunit?”

" nilukot-lukot ko ang papel na may kopya ng lyrics saka shinoot sa trash bin. Bwiset, gusto lang ata kaming pahirapan ng mga teacher na yun e. Kanina pa ako nagsasanay para bukas tapos hanggang ngayon na bubulol parin ako. Ghad, sino ba namang tanga ang magpapatake niyan bago makakuha ng test paper? Bakit kailangan pang magparecitation about sa ganyan-ganyan e hindi ko naman magagamit yun sa future ko. "Not done yet?" tumabi sa akin si Nerd sa sofa at may binuklat na papel. E? Don't tell me kinuha niya yan sa basurahan? "Basahin mo muna kasi ng paulit-ulit hanggang tumatak sa utak mo ang words. And if--" Kinuha ko ang papel sa kaniya at tinapon ulit yun. "Sinabi ko bang paki-alaman mo ako?"

ngumiti lang at tatawa-tawa pa ang bata habang kinakaladkad ako papalabas ng bahay. “Basta,” tanging sagot niya. Nandito kami ngayon s likod bahay, may maliit ditong fishpond na may iba’t-ibang makukulay na mga alagang isda. Hindi ito iyong fishpond na palaisdaan pang negosyo. Para siyang aquarium pero korteng fishpond. May mga waterlilies, malalaking isda na makukulay. Hindi ko alam ang mga pangalan, pero nakikita ko iyon sa mga Japanese movies. May mga maliliit din na goldfish, at saka may Nemo at Dory pa. Naaaliw na tuloy ako rito sa pagtanaw sa mga isda.