روايات وقصص ضمن Nemo Ang Batang Papel

Napalingon siya, isang batang babae na nakatitig sa kanya. “Kuya,” inosente at malumanay na sabi ng bata. Inilahad nito ang isang maliit na papel, may drawing ng stick figures, isang batang babae at isang babae na magkahawak ng kamay. May nakasulat pa sa ibabaw, Me & Mommy.

Jae-young "Dong, dito na lang kita aantayin ha? Higa muna ako diba sabi mo may papeles ka pa na pag-aaralan?" "Yeah, okay ka lang d'yan wifey? Pwede ko naman iuwi na lang sa Villa," suhesyon n'ya. Niyaya n'ya ako umuwi na raw kami kanina after namin kumain. Kaya lang pumasok si Nemia ang sekretarya n'ya mayroon hinatid na folder at makapal na paper ang laman. Kailangan daw iyon pirmahan. Hindi naman pu-puwede basta prima lang. Kasi need pa n'yang basahin kaya ako mismo pinigilan ko siya pagyaya umuwi.

Elaidia Day 2... "Elaidia pa-encode naman nito," utos ni Rain at inilapag ang napaka-kapal na papers sa table ko. "Elaidia timpla mo ako kape." "Elaidia, pwede ikaw muna gumawa nito?" At marami pang utos. Ganito ba talaga kapag baguhan? Sayo lahat itatambak. Hays, for sure masakit na naman likod ko nito.

Inalis niya ang laman ng brown envelope habang nakapikit pa ang kaniyang mga mata. Muling nag-buntong hininga si Nadia bago niya iminulat ang kaniyang mga mata. Hindi na siya nagulat sa kaniyang nakita. Limang pahina ng short bond paper ang nasa kaniyang mga kamay. Nagsimula na siyang magbasa. Kunot na kunot ang kaniyang noo habang nagbabasa. Nang makarating siya sa ikatlong pahina ay biglang napatakip ang kaniyang mga kamay sa kaniyang bibig. Nabitiwan niya ang mga papel at bumagsak ito sa kaniyang mga paa.

Hinanda ko lang ang sarili sa pagsuong ko sa mala-impyernong classroom na papasukin ko. "The Nerd!" mala-demonyong mukha ang kaagad sumalubong sa akin.

paliwanag niya na parang nagkekwento lang ng napanood niyang cartoon. Eksakto namang kumatok si Mang Nestor. Nang buksan ko ang pinto, may dala siyang isang maliit na notepad at panukat na tape measure—'yung ginagamit ng mga mananahi. May kasama siyang isang babaeng maid na medyo bata pa, mukhang nahihiya pang tumingin sa akin.

aniya. "A childs game?" "Yes!" "Come on, Jaden just split it!" Ani ko. "No" "Ano yun pumunta ka dito tapos di mo rin naman pala sasabihin" "Just let's do it!" "Fine" "Bato Bato Pick!" "Scissors" ani ko. "Paper" aniya. Napatingin siya sa kamay niya bago ito ikinuyom. "Have a seat, mamaya pa ang client ko"

sigaw ni Amara habang hawak-hawak ang papel. Lumingon ang lahat. Sa papel ay may simpleng guhit ng apat na tao—isang lalaki, isang babae, isang batang babae, at isang baby na may malaking ulo. May araw sa taas at maraming puso sa paligid. “Eto si Daddy, si Mommy, ako, at si Baby Lucien!” masiglang paliwanag ni Amara. Lumuhod si Lance sa harap ng kanyang anak, inabot ang papel, at hinalikan ito sa noo.

Ganoon na lang ang kaagad na pagsalubong ng kilay ko nang mabasa ko ang hindi katangap-tangap na nakasulat sa naturang papel. "Zero percent? Negative? Ano ang ibig sabihin nito Mom?" gulat kong tanong! Para akong nagising sa isang mahimbing na pagkakatulog at sa muling pagmulat ng aking mga mata isang hindi katangap-tangap na balita ang kaagad na bumungad sa akin. "Ano iyan? Ano ang meron sa papel na iyan?" narinig ko pang bigkas ni Jeneva. Inagaw nya sa akin ang papel na hawak ko kasabay ng malakas niyang pag iyak.

Hindi man nakaharap sa akin ang papel, halata kong may drinowing siya dito at gusto niya itong ipakita sa akin. “Ano iyon, baby? May gusto ka bang sabihin kay Mommy?” Tumango siya. Nakatitig lang siya sa akin. Nanatili akong nakangiti. “Patingin nga ako ng ginawa mo.” Dahan-dahan niyang nilantad ang papel. Crayola ang ginamit niyang pang-drawing. Sa papel ay may tatlong tao. Sa tansya ko ay ako ang malaking babae at si Mina ang batang babae. Itinuro ko ang lalaking katabi ni Mina.