Nemo Ang Batang Papel Mga Nobela at Kwento

"Sige, papasukin kita muna, tapos ako ang susunod." Sumabay si Neil sa pagpasok sa restroom, at dahil abala siya sa sarili niyang mundo, hindi niya napansin ang maliit na batang lalaki sa kanyang tabi. Habang umiihi ang dalawa, kapansin-pansin ang mannerisms ng bata—tahimik at seryoso—na agad napansin ni Neil. Nang maghugas ng kamay, hindi maabot ni Aniego ang lababo. Luminga-linga ang bata at napansin si Neil, sabay hatak sa pantalon nito.

Kaya tinapik niya ang balikat nito na agad ngintian siya pero peke naman. "Kanina ka pa?" "Oo. Binalak ko na sanang ilaglag ka pababa e para makumusta mo naman si Nemo diyan sa pond." "Silly." "Anong klase ng sili? Labuyo ba? Espada? Sabihin mo." Dumilim ang mukha nito. "Pinagloloko mo ba ako Ms. Alegre?!" And he's back to his old self now kaya nagawa niyang suntukin ang binata sa braso.

I said at nilapag sa harapan niya ang isang pirasong bondpaper na may speech na nakasulat. "...Madali lang tayo ro'n, after that, maglalaro ka pa ng golf with Mr. Narciso sa Golf Club. Lastly, after your session with Mr. Narciso, balik na tayo rito so you could sort out the documents na maipapasa mamaya." Then I turned off my tablet. Inayos ko muna ang aking salamin bago tumingin kay Xeno. He's face look so serious. Then I saw him sighed.

Imposible. EH FIVE ROOMS ANG PAGITAN BAGO MAKAPUNTA SA AMIN MULA CLASS A!!! Napatingin kami sa may pintuan nang may babaeng humahangos na kinalampag iyon. Si Nelorie, the Queen Bee. Galit na galit ang mukha niya, Naka eyeglasses pa siya pero maganda pa rin. Tumingin ako sa papel na hawak ko. Sh*t! Hawak ko ang paper niya!

Para rin siyang batang nakadikit na animo’y mawawala kapag nakalingap ka. Naupo kami sa gilid habang hawak hawak namin ang mga paper plate na kasing kitid ng bamboo na kawayan, laman ang mga fishball, kikiam at malilit na hotdog na nalulunod sa matamis na sarsa.

Isang nakakalokong ngisi ang sumilay sa labi ng dalaga. "Ano 'to? Flashback Friday? Grade school treasure box? Grabe, ang lala ng delulu level nitong si Magnus! Feeling ba niya nasa 90s teen movie kayo para gumana 'to? Sino pa bang nagtitiklop ng papel ngayon?" Nang marinig ang salitang paper cranes, awtomatikong napasulyap si Riona. Isang mabilis na gulat ang dumaan sa mga mata niya. Buhay pa pala ang mga 'yan?

“Real fishes?! Like Nemo? And sharks?!” Tumango ang Supremo, isang tipid at malambot na ngiti ang ibinigay sa bata. “Mas marami pa. Sa ilalim mismo ng islang ito, mayroon tayong underground aquarium. Si Nanny Clara ang sasama sa 'yo para makita mo ang mga fishes. Is that okay?” “Yes! Yes! Ate Nanny, let’s go!” hinatak ni Reyleigh ang laylayan ng damit ko, tumatalon sa tuwa.

Nagtatakang tanong niya ng makaupo na siya pero imbes na sumagot ito ay lumapit ito sa'kanya at ibinaba sa lamesa ang isang papel. "Anong gagawin ko sa papel?" Kanina pa siya nalilito sa ikinikilos ng binata. "Tignan mo!" Utos nito at iminuwestra ang papel. Dahan-dahan niyang ibinaba ang tingin sa papel at ganon nalang ang pamumutla niya sa nakita. Hindi ito isang papel kundi isang larawan, larawan ng nakaraan na hindi niya kayang balikan.

Dapat ay alam ito ng dalawang bata. Pagkasabi ni Rhian, tumakbo si Zian papunta sa kanyang bag at tumagal ng ilang sandali bago nakuha ang isang maliit na bola ng papel. Malinaw na ito ang plot na hinugot ng mga bata kanina. Inunfold ni Rhian ang papel at tiningnan ito. Nang makita ang nakasulat dito, bigla siyang natigilan. Sa halip na magsulat ng pangalan, tatlong malalaking karakter ang makikita sa papel, at may kasamang pin — "Sleeping Beauty."

Para kaming batang nagpapaligsahan sa isang goal namin. YUNG PAPEL! YUNG IMPORMASYON! Kahit sino-sino na lang na tao ang pinapaki-alaman ng Jeff na yan. Nang makapasok sa office ni Jeff. Gotcha! Opss! Alin dito? Ang daming tambak na papel. At hinila nga ako ni Jeff palayo sa mesa niya. Hingal na napaupo saka nahanap yung folder. Itinaas sa akin. Labi niya, may pang-asar din na ngiti.