Novel & Cerita Never Get Past Him Jonaxx Pdf

Hindi ako tanga para hindi ma gets ang sinasabi nito. Mabilis kaming natapos nang pag to-toothbrush. Nang okay na ay mabilis kong pinihit ang doo-knob para lumabas, ngunit hindi ko pa man pipihit ay biglang yumapos sa aking likuran si Jaxxon. Napatda ako. Biglang bumilis ang tibok ng aking dib-dib. Hindi ako manhid para hindi ko maramdaman ang gagawin niya. Dahan-dahan niyang nilulubog ang kanyang mukha sa aking leeg. Kinikilabutan ako dahil ramdam na ramdam ko ang mainit niyang hininga na parang nakakapaso. I feel his hardness. I feel his hotness inside this cr. Pinihit niya akong paharap sa kanya. Nakikita ko kung paano biglang nang lam-lam ang singkit niyang mga mata. He locked his gaze o

Bukod dito, ang pagsabog ay gagawa ng sobrang ingay. “Gusto kong makita ang kanyang mukha," sabi ni Alex, "Tara roon." Natagpuan ni Alex si Jonah na nakaluhod, napapaligiran ng hindi nakangiti at armadong mga lalaki. Nakangiting tumingin siya kay Jona. “Magbabakasyon ka ba?" tanong niya. “We can make a deal," sabi ni Jona. He seems flustered, Alex though with a smirk. Dapat niyang malaman na siya ay tapos na.

Lihim siyang nagpapasalamat na hindi ito nag-usisa. Ibinagsak niya ang sarili sa swivel chair pagdating sa loob ng kanyang opisina at pinalaya ang hiningang kanina pa niya pinigilan. Ano bang mayroon doon sa nakita niya at narinig para magkaganito siya? Ikakasal na sila ni Alex. Siya ang pinili nito. Siya ang gusto nitong makasama. Anong patunay pa ba ang hinahanap niya? Pumasok si Jonah na may dalang mga papeles. Inabala niya roon ang sarili. Ngunit nakikipag-agawan sa utak niya si Zenez Magbanua. Dinampot niya ang intercom.

Bago pa ako makaramdam ng sakit narinig ko ang pag-click ng lock at pagbaba ng driver. "Are you fucking stupid?" Malamig na boses ang sumalubong saakin. Hindi galit o inis, kundi walang emosyon. Mula sa pagkakapikit ay minulat ko ang aking mga mata. Halos mabuwal ako sa kinakatayuan nang makilala kung sino ang driver....Jaxon the man we are talking a while ago.

Tama nga si Jonaxx sa mga sinusulat niya na nakakatigil ng pag-inog ng mundo ang pag-igting ng panga ng isang tulad niya. Nakita ko ang paglungkot ng mukha niya at saka tumango. "Alright. I'll see you later then..." Iyon lang kaagad na siyang lumabas ng kwarto. Napakunot-noo naman ako. "May nasabi ba akong mali na naman?" Nagkibit-balikat na lang ako pagkakuwan at pinagpatuloy ang pagbabasa ng mga pointers na kailangan kong aralin tungkol kay JD.

Nakadama siya ng takot sa mga ito at nagkaroon din siya ng hinala na maaring tama ang bumubulong sa kanya, na baka saktan siya ng mga ito. "Wala akong pinapatay at 'wag niyo akong pagbintangan!" tanggol niya sa sarili. "We know Joni, that you can't kill anyone. Pero ang kapangyarihang hawak mo ang siya ang komo-kontrol sa'yo at gumagawa ng lahat ng iyon," paliwanag ni Markus. "Kaya sumama ka na sa amin Joni, para magawan natin ng paraan iyan," dagdag ni Andross.

It's Sunday tomorrow, you can take an off. Inalok no Jax si Rex. Hindi umimik ang lalake pero naupo ito sa tapat no Jax. Jackson poured on the glass and pushed it towards Rex. Kinuha iyon ng lalake ng walang imik. Rex had always been this silent ever since he started working for Jax. At iyon ang nagustuham ni Jax sa lalake lalo na't personal assistant niya ito. He can't afford to have a nosy and talkative assistant.

masayang sinabi ng matanda. "Confirmed Boss! All declared assets were already put on hold to the government. Monro has no money. without money! there is no power, matalas na salitang sinabi ni Alexa sa kanya. "The click of the time started. and if that times comes, only Jayson can survive at the end of the day. He may realize then, that I was so happy that I chose him as my true son." pagmamayabang pa ng matanda.

huminto ako saglit at ngumiti. "Gusto naman talaga kita in the first place so hindi naman ako lugi," pagpapatuloy ko. Kumunot ang noo ni Xynon sa sinabi ko. Lumapit siya sa kinatatayuan ko at inagaw sa akin ang hawak kong mga plato, dahilan para magpatong ang aming mga kamay. "I love Joanne. Please bear with me if hindi ko kayang suklian ang pagtingin mo. Hindi madaling mag move on. Hindi ko kayang kalimutan na lang basta ang nararamdaman ko para kay Joanne." He said in a husky voice.

But he knew better. Maximino yanked Nexus' arms from around his waist and pushed him onto the bed, firmly gripping his shoulder. "Wake up, Nexus! This is not you! It's not like you to let your omega instinct take over you this easily! The Nexus I know will not let himself succumb to his omega instinct this easily! So, Nexus, get a hold of yourself and return to your senses!" Maximino's breathing was fast and heavy as he said those words; he is still in control of his body, but he is on the verge of losing it; and so, when Nexus kept quiet and just stared at him, looking so surprised, that's when he finally let him go, and ran to Nexus' room.