New Found Friends Novels & Stories

So bakit pa sya hahanap ng ibang tao para matutunan mong makita yung mga yun kung meron naman siya na malalapitan na nakakasama niya pa sa araw-araw? Lalo na si Yuan… "Syempre, ano… New people, different experiences…" Tumango ako. "Okay…" I hugged her and tapped her back. "I am not buying your excuse but as a friend, whatever makes you happy, I'll support you." "Wala nga kasi, Jaydie!"

"Best, pupuntahan kita sana pag katapos namin ni mama pumunta sa palengke kaso naunahan na ko makita ni jayson kaya binilin ko na lang sa kanya na sabihin sayo na puntahan kita pag katapos ko tulungan mag luto si mama. “Mmm, talaga pero kailan kapa dumating!? at hindi ko alam naglilihim kana sa akin ah! saad pa nito. “Wag kana nga mag tampo, puntahan kita mamaya dyan sa inyo. Basta hintayin mo ako! Saad ko pa. “Oh,sige hintayin kita kapag hindi ka ngayon magpakita mag tatampo talaga ako sayo! Sige bye na asahan kita bruha!” Paalam nito. Sakin sabay patay ng cellphone. Napapailing na lamang talaga siya sa tinuran ng kanyang bestfreind. Sanay na siya rito sino ba naman hindi simula high school

Kaya masasabi na hindi lang ang mga kaibigan ni Tonyo ang masaya, siya rin. Hindi man gaya ng saya na nararamdaman ng mga kaibigan niya ang saya na nararamdaman niya ngayon, masasabi namang kumpleto na rin ang buhay niya kahit anak lang ang mayro'n siya. Anak na nagpapasaya ng buhay niya. Isang taon matapos ang kasal nina Patrick at Beth, ay nagpakasal din kaagad sina Gwin at Fred, at ngayon nga ay pareho ng buntis ang mga kaibigan niyang babae.

"Wala ka pa ring karapatang manakit physical sa mga kaklase mo. Napasimangot si Arriana at ngayon lang napansin na naroon din ang masungit na kaibigan ni Axel. Lalo siyang nainis nang maalala ang binata, hindi pa rin niya ito makuntak o hindi manlang siya tinatawagan. Napangiti sina Ann at Joy dahil nakahanap ng bagong kakampi.

Napabuntong-hininga na lamang ako at kinuha ang aking cellphone saka tinuon ko na lang ang atensyon do'n habang hinihintay ang prof namin. Binuksan ko ang F******k ko. Hindi na ako nag-taka na maraming nag-aadd friend sa akin. Pili lamang ang in-accept ko dahil 'yon ang sabi ni mommy, at karamihan doon ay mga kamag-anak namin at mga kaibigan ni kuya Cloud.

Bagay na lalong nagpabigat sa pakiramdam ng dalaga. She has known her friends since their freshmen years at the university. Akala niya, nakahanap na siya ng tunay na mga kaibigan. Like those ride and die friends she used to watch on TV. Kaya lang, mali pala siya. Those people whom she called friends, they were the first one who walked away when she was in trouble. And it was something that makes her fall into deep sadness from time to time.

Siguro nga’y umaasa siya ng bagong pagkakaibigan kay Scarlet na isang taong akala niya ay ligtas lapitan at mapagkakatiwalaan. Nalungkot ako para sa kanya. Matagal na siyang nagtago sa mundo, umiiwas sa ibang tao, at si Joy lang ang tanging totoong kaibigan niya. Kaya nang dumating si Scarlet, nakita ko kung paano siya sumaya kahit papaano. Hinawakan ko ang kamay niya. “Lovey... it’s going to be okay. You’ll find real friends. Yung totoo. Yung karapat-dapat sa ‘yo at sa tiwala mo."

Maging sila Yvan at Leona lumapit na rin sa kanila para yakapin si Tiffany at damayan ito. Sobrang laki talaga ng pasasalamat niya sa mga kaibigan dahil naroroon sila. Hindi siya iniwan ng mga ito kahit na ilang taon pa siyang nawala. Naghintay sila sa pagbabalik niya at ngayon hindi na siya iniwan ng mga ito. Minsan ang unexpected friendship talaga ang nag la-last ng sobrang tagal. “Okay guys let’s stop crying! We should celebrate!”

“Ilang araw mo na ‘kong iniiwasan at hindi kinakausap. I thought you want to be close to me.” “Sinagot ko na ang tanong na ‘yan. Gusto kong mapalapit sa ‘yo dahil ang buong akala ko, maiintindihan mo ‘yong nangyayari sa ‘kin.” “Pero malapit na ang loob ko sa ‘yo. If I see something wrong, I’ll do something about it. “That’s what friends are for, right? Or am I wrong? Pasensiya na. I’m new to this friendship thing.”

He’s the same man I fell in love with—stubborn, brilliant, annoyingly competitive at board games—but now, there’s a steadiness to him, a peace we both worked so hard to find. Our friends are still our anchor. Diane and Shane come over every Friday night, bringing new gossip and old jokes. Miza, now deep into law school, calls to vent about professors and sends us recipes she swears are “stress-baking essentials.” Clyde visits most weekends, always bringing pastries for Sebastian and dog treats for our adopted askal, Bandit. He and I never needed to speak again about his confession; our friendship, though changed, has only grown deeper and more honest. Even Ma’am Andrea, who once felt like th