Ng At Nang Halimbawa の小説・ストーリー

sigaw ng nasa likuran ko. Ang lahat ay nagsasaya at halatang nagagalingan sila sa banda ni Noah. Ngiting-ngiti akong nagmuwestra kay Noah ng dalawang thumb's up. Na ikinangiti naman ng matamis ni Noah, nang masulyapan ako.

tiningnan niya ako nang seryoso. Natahimik naman ako saglit, not knowing what to say next. “Ano...kasi diba...” huminto ako saglit. Think Trida, think! “Halimbawa nakakita ka ng aso na nanghihina. Maiisip mo kung ano'ng pakiramdam n'ya, na feeling mo pa'no na lang kung ikaw 'yong nasa kalagayan niya? 'Di ba nakakalungkot? Kaya ang gagawin mo, tutulungan mo s'ya to relieve that feeling. Parang 'yong ginawa mo sa 'kin na pagtulong—"

"Paano kung nahulog ka?" Muli itong natawa. Ngayon lang ito muling nakitang tumawa matapos ang ilang taon. Lalong gumagwapo si Craig kapag tumatawa o ngumingiti. Tumahip ng mabilis ang puso niya. "Don't smile like that," aniya na iniwas ang tingin dito. "Bakit?" "Basta!" "Bakit nga?" "Ang pangit mo kasi!" "Weh? Talaga?"

Hindi ka lang ba naghahanap ng gulo? [Pero hindi ko mapigilan! Simula ng makita ko siya, napagtanto ko na siya lang pala ang iniisip ko. Kung talagang kailangan kong pakasalan ang isang tao, gusto ko siyang pakasalan. Ayoko sa ibang lalaki.]

Kabanata 2.2: Agdangan "Pasensya na at ito palang ang naluluto ko. Sana nag pasabi ka manlang na darating ka, naku kang bata ka." Masaya kong kinuha ang nilabon na saging at saka ito binalatan.

It was Nube gestures sa tuwing umiiyak siya ay pinipisil nito ang ilong niya. “And why not? Kulay kamatis yang ilong mo kapag umiiyak ka.” “And why you have to pinch it more, eh di lalong namula,” “Well to make you realized that you are not alone—” “But you left me remember? And now aalis ka na naman uli.”

Nataranta ako. Shit! Wait! Anong gagawin ko???? Mabilis akong nanghalukat sa kabinet para maghanap ng thermometer. Agad ko siyang binalikan ng makita ko ang hinahanap. Nilagay ko ito sa kili-kili niya. Syempre ingat na ingat ako. "Hayst! Bababa lang muna ako ha. Kukuha ako ng malamig na tubig para mabawasan ang mainit na temperatura sa katawan mo"

para bang nandidiri ito sa klase ng pagtingin sa pinakbet na niluto ko. “This is pinakbet, pinakbet ng buhay mo.” “W-what?” naguguluhan nitong tanong. Natawa naman ako dahil para itong inosenteng binata na walang kaalam-alam sa mundo. “Sabi ko, ito ay pinakbet. Mga halu-halong gulay ito, like ampalaya, kalabasa, okra at marami pang nakahalo dito.” Paliwanag ko, nagsalubong naman ang aking mga kilay. “Wait… huwag mong sabihin ngayon ka pa lang makakatikim nito?”

nahihiyang sabi nya "Ah hindi ah," Iiling-iling kong sagot, "tsaka nagtataka lang ako, anlayo naman kasi ng sagot mo. Anyway, mas okay na rin na walang langaw dahil walang papasok sa bibig ko." "Ano ka ba, wag ka nalang kasing ngumanga," natatawang sabi nya "Eh kasi ang ganda talaga e." out of 100 it is 1million

depensa ko. "Kagaya mo?" natatawang saad niya. Tiningnan ko naman siya ng masama na mas ikinatawa niya. "Huwag pikon baby, nagbibigay lang naman ako ng example." anas niya. "Sa dami ng pwede maging example ako talaga Agatha? Really? Natuto na ako sa pagkakamali na 'yon." bulalas ko. "I know at bawing bawi ka na naman."