No Dull Moments Novels & Stories

Hating gabi na pero magka-chat pa rin kaming dalawa ni Charles at masasabi kong wala atang dull moments sa taong 'to. Madaldal kasi siya at aliw kausap. Para kasi sa taong katulad ko na boring kausap at hindi marunong mag-handle ng conversation, masaya ako tuwing may taong nage-effort para lang kausapin ako at dalhin ang usapan.

LEXIE ZIMMERMAN- Isang simpleng babae na puno ng dignidad, nangangarap ng isang simpleng buhay na may kapayapaan ngunit mahirap para sa kan’ya na makaalis sa poder ng mga Terorista. Ang unang misyon ni Lexie ay patayin si Cedric ngunit dahil sa maling impormasyon na natanggap niya, nabigo ang kanyang misyon. Sa halip na patayin si Cedric, iniligtas pa niya ito. Idineklarang traydor sa kanilang grupo ang dalaga, dahilan kung bakit gusto siyang patayin ng mga kasamahan niyang terorista. CEDRIC HILTON- Sa edad na 34 ay naging matagumpay sa buhay, siya ang batang bilyonaryo na naging Governor ng Montenegro City. Naging obsessed sa babaeng nagligtas ng kanyang buhay. Hindi tumigi

"I want a girl, Nainai... like ate Lili at ate Sharon." It's Dylan. Tumawa kami ni Nainai, "好了, 好了 (okay, okay...)" Saad ni Nainai para tumigil na ang mga bata. "I will ask my husband po muna Nainai," honest answer ko sa aking Lola. "Good, good you two talk about it." Sabi niya. Pagdating ng araw ng pagpunta ng Don at Donya ay nagulat ako. Lahat sila ay dumating at tumatawa si ate Avikah at kuya Calibre nagkukwentuhan silang dalawa.

Daming nangyari sa nagdaang buwan. I can't believe that I'm enjoying the journey plus the music I am listening, except the fact that my classmates are so noisy. Seryoso, hindi ba sila nawawalan ng pag-uusapan? Inilibot ko ang tingin paligid. May natutulog, may nagdadaldalan, may naglalaro ng Mobile Legends, may nagt-trashtalk-an, may sumasayaw, may nagj-jamming, may tahimik lang na nagbabasa ng libro at nakikinig sa musika. May kaniya-kaniyang pinagkakaabalahan ang lahat. Mayroon ding nagsasagot ng kung ano sa tabi ko. Aral na aral ang isang ito.

Hindi na kami pa, mahihirapan pumasok sa loob. "Guys, it's our time, let's go." Dali-dali kaming pumasok sa loob. Habang patuloy pa rin ang magulong mga taong nagsisitakbuhan habang nagbabarilan. Makikita mo talaga kung gaano ang init na bumabalot sa mga puso ng lahat. Isang bala lang ang dadampi sa katawan, tiyak na dadating ka na sa langit or impyerno. Sa mga itsura ng mga kalaban, pansin kong parang hindi nila gustong pumatay. Ano ba ang nangyayari, bakit parang napipilitan lang sila sa mga ginagawa nila.

Magkakilala kasi sila? “That’s good, I’ll help you para mabilis ang pag-process nang pag-e-enroll mo,” aniya kaya naman tumalon ang puso ko lalo na nang magpakita siya ng isang matamis na ngiti. “By the way, I’m Lush. Nakakatanda akong pinsan ni Kieferd at anak ako ng Dean dito,” sambit niya kaya naman napanganga ako.