Bad Thinking Diary Character 1 Novels & Stories

At iyon ang unang pagkakataong napagmasdan niya ito ng malapitan. Makakapal na may kaitimang buhok at eyebrow na mahaba at bahagyang nagpapadilim sa may pagkasingkit nitong mata, pointed nose na parang maihahalintulad iyon sa ilong ni Sakura Gee na bida sa isang cartoon character at maging ang tangkad nito at muscle na bumabakat sa manipis na kasuotan nitong long sleeve ay tila pang basketball player ang awra, marahil ito ang hinahangaan ng kanyang isip batang kaibigan na si Claire. Pagkatapos nitong damputin ang ilang plastic bottle ay lumayo narin ito sa kanilang kinaroroonan.

Hindi madaling pakisamahan si Sally, may mga traits siyang kaparehas ng kay Stephanie, masayahin, optimistic and laging nakangiti. Maybe isa din iyong rason kung bakit nag-match kaming dalawa. She’s my light and a great adviser sa oras na inaatake ako ng anxiety ko. Boys are always boys, ayaw nila ng drama. We’ve talked everything in just a mere second and we go back to our old self again. Maingay at masaya. Pero hindi kami kompleto, alam kong iniiwasan lang nilang banggitin iyon para hindi sumama ang atmosphere sa paligid.

Nang mai-lock na niya ang pintuan ay nahiga siya sa gitna ng dalawa niyang kapatid at hindi niya maintindihan ang sakit na nararamdaman niya. "Bakit parang nasasaktan ako sa nakita ko? Bakit ako naaapektuhan ng ganito?" Mga tanong sa isip na hindi niya kayang sagutin at naging dahilan ng hindi niya pagtulog magdamag. Buong magdamag siyang nakaupo at nagsusulat sa diary na ibinigay ng ama ni Stanley. " Dear Diary,"

"Kahit pa gaano ka grande ang ihahanda ng mga magulang mo para sa kasal natin. Hinding-hindi kita pakakasalan lalong-lalo na ngayong kilala na kita. At kahit na sinagip mo ang buhay ko! Babayaran kita sa kahit na anong paraan huwag lang ang pakasalan ka!" Kaya pala siya pamilyar sa 'kin. It's him. No wonder his name won't leave my head-rent free. He is Ashton Campbell. The well-known badboy in Metro High. I became one of his victims. Sigurado akong marami pa siyang nabiktima sa school. I gasped. My body went directly paralyzed. My whole being become numb. Sa sobrang bilis ng pangyayari hindi ko namalayan ang paggaya ng labi ko sa galaw ng labi niya.

But I can’t bring myself to act like one. Saka ko napagtanto, Brian is back to his usual self—the psychopath—because of some random girl. And that nameless girl was the runaway harvest I have been looking for for years. Dealing with him is more exhausting than dealing with that dead old man Robert. “YOU GODDAMN FOOL! You and your stupid plans are full of holes.” Nagulantang ang pananahimik ko sa study room nang sugurin ako ni Brian. His white T-shirt is covered with blood, again.

dagdag niya pa. Halos madurog ang puso ko sa nasaksihan na paghihirap ng kapatid ko. Umikot ako sa kanyang harapan at pinantayan siya. "You are not a bad person. Okay? Y-you will never be. You're just hurt kaya ka ganyan. All you need is the person who will understand your pain and that is me Kiara. I w-will never turn my back on you." nahihirapang saad ko. "If I am not a bad person why am I suffering in this pain? I deserve to be happy right? But why can't I be happy? Why am I always crying? B-bakit iniiwan ako?"

putol ni Mia. Ibinaling ni Diana ang kanyang tingin kay Mia, at lalong namulat na si Mia ay talagang parang isang pagkakatawang-tao ng kanyang dating sarili. Isang taong walang galit sa sinuman. Isang taong palaging nag-iisip ng positibo tungkol sa lahat ng mga taong ngayon pa lang niya nakilala. At ang inosenteng kalikasang ito ang nagbunsod kay Diana sa kailaliman ng kahihiyan mula sa kanyang masamang nakaraang buhay.

In my twenty-three years of existence ay puros mga problema na lamang ang mga kinakaharap ko. Ni hindi nga ako naging normal na dalaga kagaya ng ibang mga babae dahil sa mga problemang kinakaharap ko at ito naman ngayon? Hindi ba puwedeng timeout muna ako sa mga problema? O kung hindi talaga maiiwasan ang problema ay puwede naman sanang hindi ganito kalaki at kalala? “I never thought that the bearer of bad news are the ones who betrayed Cielo’s trust. They are weaklings, dim-witted and cowardly fools yet they happen to know something about him.”

Dear Diary, Hindi ko alam kung maiiyak ba ako o ano, diary. Kaninang tanghali, nagpunta ako ng computer shop. Hindi ko kasi nahiram ang laptop ng kaibigan ko, ginagamit daw kasi ng pinsan naman niya, kaya ang ending ay sa computer shop ako pumunta. Sakto naman na walang tao nung pumunta ako, may pasok ang mga bata, pero may iilan pa rin na naglalaro ng games, pero malayo sa akin, sa dulo kasi ako pumuwesto para walang makakita. Aba, XXX website kasi ang o-open ko kaya baka isipin nila na nanunuod ako ng böld. Hindi nila alam, böld star na rin talaga ako.

I know sobrang insensitive ako sa parteng ito, pero gusto ko kasi talagang malaman. “She was diagnosed with severe depression.” hindi ito nakatingin sa akin bagkus nilipat na lamang niya ang atensyon niya sa pagkain. Grabe pala ang nangyari sa kanya, hindi ko alam habang ako namomroblema sa kasalan nina Stefan at Diara, may mas grabe pa palang nangyari kay Margaux na talagang papakasalan ni Stefan. “I’m sorry.” sabi ko.