No One Cares Quotes Novels & Stories

In the first place, ano ba ang ginagawa ko rito? Saglit ko pang tinapunan ulit iyon ng tingin at doon na ako natigilan. Dahan-dahan akong lumapit at binasa ang mga salitang nakaukit sa bandang gilid ng puno. Una kong binasa ang akin. No one cares about you so stop caring. No one loves you, everybody hates you. Am I even existing? Saka ko inilipat ang paningin sa itaas ng inukit ko, maliit lang iyon.

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

"Wala naman akong uuwian doon." Nakita niyang kumunot ang noo nito. Naghihintay ng idudugtong niya. Pinilit niyang ngumiti. "It's simply that.. nobody's care." Mahina niyang dugtong saka muling ngumiti. Mataman siya nitong tinitigan.

pinagdikit niya ang aming noo. "Let me show how much I love you" he pleading.. Hindi ko alam kung ano ba dpat kong maramdaman ngayon nguni't hindi pa ako nakakahanap na mararapat na sagot sa kanya ng magsalita na naman siya. "If you feel that there is no one cared about you. I'm here always for you." He smiled.

“Time is free, but it’s priceless. You can’t own it, but you can use it. You can’t keep it, but you can spend it. Once you’ve lost it, you can never get it back.” — Harvey MacKay "Hello... is anyone here?" "Can someone hear me?"

“Kahit nagkaroon ng cancelled engagement noon, mahal pa rin namin ang isa’t isa.” Pagkatapos ay kalmado nitong nilibot ng tingin ang mga tao sa paligid. “So everyone…” mahina nitong dagdag, “there’s no need to worry about us.”

Umaarteng concern ako sa kanya kunwari. "No one's care about your opinion." Akala ko ay mababasag na ang baso nang malakas niya 'yong ibinaba matapos ubusin ang laman. "Buhay ko ito kaya wala kang pakialam. I don't need any kind of flowery words from you. Without those, kaya kong maging masaya." "And about your concern, it's not a problem. Mas mahal niya ako kaysa sa asawa niya, so I have nothing to worry."

“The hell I care.” Ano pa bang kakaiba sa ganuong tingin sakin ng lahat?! Ultimo sarili kong magulang ganun din ang tingin sakin. Siguro nga immune na ako sa ganoong pagtrato sakin. Nobody likes me, because everybody’s attention is with Kerry.