Nothing Worth Having Comes Easy Novels & Stories

Riz gave me the latest smart watch, Jemi gave me a Celine bag, and the very generous Elijah gave me Valentino shoes and Lady Dior bag. That’s the perks of working hard and earning money using our blood sweat and tears. We can buy everything we want, and we can spoil our loved ones whenever we want without having to worry money. Mabuti na lamang din at pare-pareho kaming mga nagsusumikap sa buhay, despite the privileges we have for having families na hindi gaanong namomroblema sa usaping pinansyal. Napakaswerte naming apat, pero hindi sapat na dahilan iyon para hindi kami magsumikap sa buhay at buhayin ang mga sarili namin. At masaya ako na magtatapos itong taon na ito na buo pa rin kami at m

Oo rin. Pero naniniwala ako na ibibigay ng Diyos ang kapayapaang hindi kayang makuha o mabili ng pera. Kapayapaan na hindi kayang tapatan ng kahit na anong halaga. At iyon ang pipiliin ko. Araw-araw.

Kung hindi, isa lang itong bato. Tungkol sa mga mistikal na katangian na inilarawan ni Travis, talagang hindi ito sulit sa pera para sa mga panauhing naroroon. May halaga ang bato, pero hindi ito nagkakahalaga ng isang bilyong dolyar. Ang gusto nila ay isang bagay na sulit sa pamumuhunan, at hindi mga mistikal na kalahating katotohanan.

Ito ang moral lesson na kailangan niyang ulitin. "Anak," sabi ni Billie, dahan-dahang hinaplos ang beam. "Ang cupola na ito ay gawa sa pag-ibig at commitment. Ang presyo nito sa merkado ay minimal. Pero ang value nito sa ating pamilya ay priceless. Ang pera ni Mr. Del Castillo ay empty, tulad ng kahon na 'yan. Ang value ng kahon na 'yan, Elias, ay hindi ang laman nito, kundi ang wisdom na dala nito: Ang tunay na value ay nasa purpose na binigay mo, hindi sa possessions na mayroon ka. Kung binenta natin ang Bridge, ang cupola na ito ay magiging walang purpose. Ang Decennial Design na ito ay vow na pinili natin ang meaning higit sa material." "Naiintindihan ko, Tay," sabi ni Elias. "Ang foreve

Alok ni Aishe na agad namang tinanggihan ni Ruby sa pamamagitan ng pag-iling. "Kapag masyadong madaling makuha ang isang bagay, siguradong walang halaga. Hindi kung gaano kadali natin nakukuha ang bagay na iyon, kundi kung gaano kalaki ang ating pinaghirapan. Iyon ang nagpapahalaga rito."

He keep spoiling Noah with material things. I don't want Noah to be a materialize person, ayokong kamulatan nya ang buhay na you can get what you want in just a snap of your hands because of money. Hindi kasi lahat ng bagay nabibili ng pera, karamihan kasi ngayon sa buhay ng tao halos pera na ang nagpapatakbo sa buhay nila. I want my son to grow indepedently, i want him to get the things he wanted in ethical way yung pinaghihirapan nya kasi sa paraang iyon you'll know how worth it is. Yung mga bagay na pinagdaanan mo bago mo iyon makuha ay makakadagdag pa sa halaga nito, we should always remember how to value things kahit ano pa man din ang halaga nito.

Pero agad namang bumalik ang kanyang ulirat at mariing sumigaw. Pero winaglit ni Zia ang nasa isip at pinatuloy ang paghingi ng pabor kay Tara. I could turn forward the hands of time. Chapter 15 of 'Success...' is all about 'magnificent obsessions'. And, it taught me these: 1. "Anything in life worth having is worth working for." 2. "There is something infinitely better than making a living: it is making a noble life." Therefore, "Magnificent Obsessions' is sharing oneself to others without expecting a reward, payment or commendation.

Bakit hindi nagtagal at hindi tinanggap ang pagkakataon? Napalunok si Theodore at sumandal sa kanyang upuan, ipinikit ang mata, at nagbigay ng saglit na pahinga. “Ang mga bagay na madaling makuha... hindi pinapahalagahan.” Ang mga salitang ito ay binitiwan ni Theodore sa isang tono ng katahimikan, ang pagkakasabi ay tila isang tula na puno ng kaalaman sa kung paano maghintay at magpatawad sa sarili. Ang lahat ng bagay na madaling makuha ay hindi pinapahalagahan, at kaya’t nagdesisyon siyang lisanin ang tea room kanina—ngunit sa isang dahilan na hindi pa niya lubos na nauunawaan.

giit pa nito. Sa isang tinig na walang bahid ng pagmamadali, ibinaon niya ang katotohanan: ang bagay na di masusukat ang halaga ay ginagawa niyang parang mga mumurahing paninda sa bangketa, walang saysay na banggitin.

This would be the perfect time to claim it all. Natawa si Frances habang iniisip ang mga bagay na iyon. She would do everything. It is always about money and sex. Praktikalan na, kung pera na ang pag-uusapan, walang hindi niya kayang hindi gawin. Motto na rin iyon ni Frances, wala siyang pakialam kung ano ang sasabihin ng ibang tao sa kaniya. She’s happy being a mukhang pera lalo na kapag siya lang din ang naghihirap para makuha ang bagay na iyon. Ang sasabihin ng ibang tao, wala sa bokabularyo niya. There’s no space for them.