Nothing Worth Having Comes Easy Novels & Stories

Hindi nga ako masyadong makaupo o makapagpahinga kapag nasa trabaho kaya pano ko mahahawakan yong cellphone, baka matanggal pa ako sa trabaho pag ginawa ko yon Ang hilig nilang magpabili ng kung ano ano na parang may binibigay sila na pera sa akin. Hindi nga nila matanong kung ayos lang ba ako sa trabaho, kamusta yong araw ko, kung napapagod na ba ako. Alam kung masamang maging madamot pero nagbibigay rin naman ako kapag alam kung may maiibigay ako. Hindi ko nga makain yong mga pagkain na gusto kong kainin, hindi ko mabili yong mga bagay na gusto kung bilhin dahil sa kailangan kung mag ipon. Masamang maging madamot pero hindi rin naman siguro masamang maging madamot paminsan minsan. Pera ko

“Minsan naiisip ko pa rin… binigay mo ang posisyon, ang kapangyarihan, at ang halagang sandaang bilyong piso para lang dito sa simpleng buhay na ito. Hindi ka nagsisisi?” Umiling ako nang mabilis, walang pag-aalinlangan. “Hinding-hindi. Ang pera at posisyon, darating at aalis din iyan. Madaling mawala ang negosyo, madaling mawala ang pangalan sa lipunan. Pero ang sandaling ito—ang paghawak sa inyo, ang pakikinig sa inyong mga huni, ang paggising sa umaga na alam kong may pamilyang naghihintay sa akin—ito ang bagay na hindi mabibili ng kahit anong halaga. Ito ang yaman na hinding-hindi mananakaw, hinding-hindi mawawala.”

"That's what I'm telling you, respect is earned. At tama ka, ako ang may-ari ng lupa at gusaling ito na ipinapagamit ko ng libre." "Bakit hindi mo na lang i-donate?" "Why would I do that? Edi nakalimutan nilang ako ang tunay na may-ari nito." "Cayden, ang pagtulong ay hindi naghihintay ng kapalit o pagkilala." "Well, wala ka sa reyalidad kung iyan ang paniniwala mo." "You don't get anything in this world out of nothing," patuloy nito. Nakupo. Mukhang malabo siyang pautangin nito ng walang kolateral. Ano naman ang ibibigay niyang kapalit? Wala siyang kahit ano.

it’s his first time na humiling ng ganiyan sa papa niya. Tumingin naman si Sico sa akin. “Ikaw? What do you want?” Umiling ako. “Kumpleto na lahat sa bahay. If you want to add something like decorations, then ayos lang din naman pero hindi ba magastos masyado?” nag-aalalang tanong ko. I grew up getting the things easily but after my downfall, just then I realized the value of money kaya ayokong gumagastos sa walang kabuluhan.

"Sabagay, ang mayaman ay bagay lang sa mayaman din. Ang panget naman kung magsasama ang mahirap at mayaman." Napakunot ang noo ni Anna sa sinabi ni Daniel. Bakit niya sinasabi ang mga ganon? Ayaw ni Anna na umasa siya na may gusto ito sa kaniya. "Pero ang mahirap puwedeng maging mayaman at ang mayaman puwedeng maging mahirap. Walang permanente sa mundo kaya mas maganda talaga na simple lang ang pamumuhay mo." "Aminin natin, mas maganda ang buhay kapag mayaman. Ayan ang reyalidad, sino bang may gusto na maging mahirap? Wala."

Ang 100 million dollars ay isang kayamanang mahirap tanggihan para sa isang tulad ni Bruce kung nanaisin niyang isuko ang lahat ng paninindigan niya. Pero sa sandaling ito, parang isa siyang idealistic na mandirigma na may matatag na paniniwala. Para sa kanya, mas mahalaga ang dangal kaysa sa pera, at balewala ang pera. Matatag na nanindigan si Bruce at sinabi sa mapanghamak na tono, "Sanay kayong bigyan ng presyo ang lahat ng bagay, pero hindi ang dangal ko! Pwede akong mawalan ng pera, babae, o kahit ng ari ko, pero hindi ako papayag na mawalan ng dangal! Hintayin mo lang! Pagsisisihan ninyo ang pagtapak sa dignidad ko!"

How could a man so ruthless in words become this soft when holding me? I wanted to argue, to tell him that life wasn't just about claiming and keeping. But with his arms wrapped around me, shielding and protecting me, I found no words. Akala ko noon na kaya ng tao umangkin dahil may pera sila, na kaya nilang gawin ang lahat kasi kaya nilang magbayad ng malaking halaga, pero mali ako. Kapag pala may tao kang minamahal, o alam mong magmahal ng mas higit pa, iyon ang tunay na walang kapantay sa lahat. Kaya mong isuko ang lahat.

Si Dexter kasi 'yung tipong aakalain mong myembro ng pederasyon e pero syempre nakaka-amoy naman ako ng ganun kaya masasabi kong hindi siya ganun. "Kapag alam mong worth it pa p're, 'yung kahit na wala kang panghawakan. Olats man, basta 'pag worth it, lalaban ka." sagot ko. Ganun naman e, kahit na dehado sa pagmamahal laban lang. Sabi nga, talo ang sumusuko. Yna's worth the fight. She will always be.

Napangiti siya nang makita niyang namumula ang mga pisngi nito. “So, you're saying that money cannot buy happiness?” Damon asked. “No. I didn’t say that. Ang nais ko lang na iparating ay hindi lang mga materyal na bagay ang makakapagpasaya sa isang tao. Money can definitely buy happiness. Kaya nga nagtatrabaho rin kami eh. My point is, Arya will not settle for a bare minimum because she knows her worth but she will not also demand things or money that’s beyond someone’s capability.” Hinawakan ni Jett ang isang kamay ni Arya at hinalikan iyon. “That’s how precious she is,” he added.

“Didn't I tell you before that it's not easy to get a man's money? Kailangan mong paghirapan ang lahat. It's an equal trade, Lalaine Aragon.” Hindi pa rin makaapuhap ng sasabihin si Lalaine kaya nanatili siyang tahimik lang. Tama naman ang lalaki. Bakit siya tutulungan nito ng libre? Alam niyang lahat ng bagay sa mundo ay may katumbas na halaga.