Worth The Wait Quotes Novels & Stories

Malamang ay kanina pa ito naghihintay. “Hayaan mo syang maghintay. It’s okay to let him wait a little bit longer. You are worth the wait, Althea,” sabi nitong tumayo at hinawakan siya sa magkabilang balikan, “Lagi mo sanang tatandaan yan!” Paalala nito sa kanya.

“I… I need more time to think.” Ngumiti siya, ngunit hindi iyon tipong masaya. It was the kind of smile that told me he was confident of the outcome. “Take all the time you want. But remember, every hour you waste, your company sinks deeper.” Ramdam kong kumirot ang dibdib ko. Totoo ang sinabi niya, at iyon ang mas lalong nagpapahirap sa akin. Lumunok ako ng laway, pilit pinapanatili ang tuwid na tindig. “I’m not saying yes. Not yet.”

Eh 'di pahiya kami. Tinawanan lang siya ng lalaki at tumango. "I'll wait then. Worth it naman siguro." "Naku, worth it talaga!" Napailing na lang ako. Minsan talaga, napaka-yabang nitong si Sisa, na para bang siya ang nagluluto. "Huwag kang mag-expect," biglang sabi ko at nagpainit na ng mantikan sa kawa. "Ano bang sa'yo?"

“What do you mean?” “I mean this…” Saglit niyang iniiwasan ang aking mga mata at tumingin sa malayo. “I’m willing to wait for you, for us… I’m not going anywhere.” Hindi ko kayang ipaliwanag ang nararamdaman ko, pero sa bawat salita niya, parang unti-unting nawawala ang mga kaba sa aking dibdib. “You make me feel like I’m worth waiting for,” sabi ko, at sa wakas ay tinanggal ko ang alinlangan na matagal ko nang itinagong sagot sa kanya.

"Hmm... so, you'll just wait for the right person? What if that person will never come?" "He'll surely come. Kapag so late na talaga, I'll meet him halfway." Lumaki ang mata niya sa sagot ko at sabay kaming tumawa. Kaagad na napatingin samin ang ibang empleyado na nandoon pero we continue laughing. That may sound a joke but it's true. I can wait for the right person pero kapag masyado nang matagal at wala pa siya sa harap ko, I can meet him halfway. Bakit? Because waiting can be tiring and I'll end up single for the rest of my life!

Mahina 'yon ngunit masasabi kong sincere kaya naman napahid ko ang luha at nag-iwas tingin. "Nawala ka man, pero hinintay ka niya attorney. I knew everything, how she waited everyday. So please the next time you make her wait, it is when you come home from work." Nakagat ko ang ibabang labi at tuluyan ng naluha.

pag rereklamo naman ni, Yvan "Ewan ko sainyo wala pa ngang isang oras na naghintay kayo saka meron namang upuan dun sa waiting shield pwede kayo umupo roon."iiling iling na wika ko saka na una ng pumasok sa School gate "Dito ka kaya namin laging nadadatnan malay pa namin pwedeng mag hintay dun Sa waiting shield." "Waiting Shield nga diba."pamimilosopo ni, Yvan rito

“Pwede mo naman ‘wag madaliin ang mga iyan.” I arched a brow when I heard that. Anong ibig niyang sabihin? Na paghintayin ko ng matagal ang kliyente ko? No way! At isa pa, hindi ko naman minamadali ang pagpipinta. I am just making excuses for him to stop bothering me! “You shouldn’t let your clients wait. Hindi mo ba alam?” “The client can understand, Symphony.”

Ilang segundo ang lumipas bago muling nagbukas ang boses, may halong pagyayabang at pakunwaring tuwa. “Actually, matagal na sana kitang gustong tawagan,” ani nitong babae. “Pero noon, pakiramdam ko masyado kang mahina. Hindi ka worth it maging kalaban ko. Sayang naman kung tatawagan pa kita. Pero ngayon, congratulations, finally, you earned my attention.”

May nagsabi pa nga sa kaniya na sa wakas daw ay umepekto na ang panliligaw niya. Dumako ang tingin niya sa Ate Sharon niya na kausap ang asawa. Ngayon pa lang niya napansin na nag-uusap na ang dalawa. Napangiti siya. May panahon din sa pagpapatawad, kung hindi man ngayon ay baka bukas o sa makalawa. Sabi nga nila, learn to wait. Wala namang masama kung maghihintay, diba? Nakakapagod nga lang pero worth it naman.