Words Don't Come Easy Novels & Stories

"You make it sound so easy," sagot niya, bahagyang pinisil ang tulay ng ilong dahil sa pagod. "Pero hindi gano’n kasimple, Nathan." Uminom si Nathan ng kape, hindi inaalis ang tingin sa kanya. "Nothing worth having ever comes easy, Apple." Napabuntong-hininga siya. Alam niyang tama ito, pero hindi niya maiwasang magduda.

Hindi lang minsan kundi araw-araw. Hahanapan pa raw kami ng bahay na tutuluyan namin kung saan hindi ako mahihirapan sa araw-araw na byahe dahil may pasok pa'ko samantalang sya ay tumutulong sa daddy niya sa pagpapatakbo ng kompanya. Living with someone you barely know lalo na't alam mong hindi magiging maayos ang pakikitungo nyo sa isa't isa is very difficult.

Hindi niya alam kung bakit biglang kumirot ang kanyang dibdib. Marahil dahil walang taong nagsabi sa kanya ng ganoong bagay noon. Walang nagsabing may karapatan siya. Walang nagsabing maaari siyang humiling. "The words compromise and settle have never existed in my dictionary." Natahimik si Beatrice Sa loob ng maraming taon ay natuto siyang mamuhay nang mag-isa. Natuto siyang huwag umasa.

( what should i do? " sometimes.." napa-igtad ako ng bigla syang magsalita. " those simple things turned to be the hardest thing to do. " seryosong sabi nya. Napatingin tuloy ako sa kanya pero napayuko din. Tama sya. Just like what he said, those simple things sometimes, turned into a hard one. I experience it myself. Yung tipong sasabihin mo na lang na mahal mo sya? Pero di mo magawa due to some family circumstances?

Dalawang salita pa nga lang yun, alanganin pa ako. Minsan hindi ko maintindihan ang sarili ko, nakakaintindi naman ako ng ingles pero hirap talaga ako kapag ako na ang nagsasalita. Hirap pagsamahin ng mga salita. Kahit anong practice ko bumabaluktot talaga ang dila ko. Mabuti nalang talaga itong si Kuya Lexus matyaga sa pagtuturo at pagwaswasto sa akin. Pero minsan nakakahiya na rin.

By God's grace,malay natin, walang imposible diba? But for now, doble kayod muna. Ilang taon din ang bubunuin ko para maging isang doktor. At hindi naman sa lahat ng pagkakataon malakas ang kita ni tatay sa maliit niyang farm ng talaba at tahong. Minsan wala din silang masyadong nahuhuling isda. Haaay buhay mahirap talaga. We really have to struggle to reach our dreams. Pero kaya! Kayang-kaya! Ako pa ba?

Ang simple at ang bilis lang naman dapat niyang sagutin ang sinabi ni Aslan pero bakit parang hirap na hirap siya? Ano bang mahirap sa pagsagot na hindi siya magpapakasal doon? "Oh my God, Alexa? Where's your brain? Dapat sinagot mo na agad na hindi," aniya sa sarili at para siyang tanga. Yun nga ang mali. Ang hirap humindi. Hindi dahil yaman ang pinag-uusapan na magkakaroon siya ng karapatan. She just finds it really hard to say no to him. Kung bakit? Di niya alam.

Siya ba ang gusto ni Kei? "Napakahirap pala maging ikaw sir," nasabi ko nalang saka hinanda ang mga ingredients ko na lulutuin. "You think so?" sabi niya habang binababa ang documents na babasahin sana niya. "Oo. kasi may mga bagay na ‘di mo makuha at magawa kahit na may kapangyarihan at pera ka. Unlike sa aming mga dukha, pag may gusto man kaming hindi namin makuha ay ayos lang kasi aware kaming wala kaming pera para pambili no’n," sabi ko habang hinihiwa ang karne.

tanong ko. Sobrang komplikado talaga ng buhay ko, tipong lahat na lang na darating sa akin puro bagyo, hindi ba p'wedeng puro saya na lang? Bakit kailangang maging ganito? (Don't do anything. You know that you didn't do wrong. So chin up and don't get shake off.)