Num Lock Novels & Stories

Ng makapasok ako sa loob ng aking condo ay kaagad ko itong ni lock Napatigil ako ilang sandali ng Makita ang magulong loob ng aking condo,may mga Tama pa ng baril ang dingding Hindi ko na lamang ito pinansin at nagmamadaling kinuha ko ang aking wallet na tinatago sa ilalim ng mga damit ko,kinuha ko din ang iba pang mga gamit na sigurado akong kakailanganin ko Lalo na ang damit,pinulot ko din ang cellphone ko na nasa sahig

"Okay po." Nawala na ang mukha niya sa screen. Maingat kong binuksan ang pinto. Hindi iyon naka-lock pero palagay ko ay in-unlock niya na iyon mula sa loob. Baka may device din siyang gamit. Mukhang high-tech ang mga features ng unit niya.

Kapag ni-lock ko lahat ng entry at exit point, walang ibang pwedeng makakapasok sa akin dito. In case of emergency may pipindutin lang ako sa ilalim ng table ko. Pagkatapos lahat connected na sa main system nila Major Castillo. Kuya Derick made sure na kahit malayo ako sa kanila, I am protected. Nang masiguro kong wala na si Irene sa labas, ni-lock ko na ang main door. Saka pa ako lumabas ng opisina ko. Nasa ibabaw ng table ni Irene ang paper bag ng mga gamit na pinabili ko para kay Hunter. May iniwan pang note si Irene.

bulong niya nang may mapait na ngisi. Pinindot ng kanyang hinlalaki ang power button: nagliwanag ang screen, nagpapakita ng lock screen. Bumuntong-hininga siya, ngunit sa pagkakataong ito ay dahil sa ginhawa. — Buti na lang hindi ganap na naka-lock… tingnan natin kung sino ang mananalo…

Pero bukod sa biometrics ay mayroon pang keypad lock na siyang kailangan niyang kalikutin ngayon. “Rick, did you unlock the door yet?” mahina niyang tanong kay Rick na nasa kabilang dako pa ring ng mundo. Kanina pa ito nakakonekta sa suot niyang earpice dahil ito ang nagbibigay ng vision sa kanya. Tinulungan din siya nito na i-disable ang lock at CCTVs ng building kahit ang kasamahan niyang ito ay may kasalukuyang misyon din na ginagawa.

Parang malabo. Narinig ko ang mahina niyang paghilik. Mukhang nakatulog na siya kaagad. Dahan-dahan, tiningnan ko ang kanyang phone. Sa kasamaang-palad, naka-lock ito. Ito ay kahina-hinala dahil hindi siya dating gumagamit ng passcode. Malilimutin si Derrick sa mga bagay na ganito.

Napatingin ulit ako sa box. "Hope," he called. Napaangat ako ng tingin sa kanya. He smiled at me. "I'd be happy if you'll accept that. Promise, it's not that expensive." Our eyes met for a while. And there was... something I can't explain. Kaya nag-iwas na lang ako ng tingin and looked at the box again. "Open it," I heard him say. Kaya binuksan ko nga 'yon. And I got teary-eyed when I saw a necklace na may maliliit na pendant na music note, G-clef at sa gitna ng dalawang pendant na 'yon ay maliit na heart. It was so pretty!

“Ano ang nakaukit sa lock ng kwintas na ito?" Napalunok si Livina. Tumaas ang dalawang kilay ni Yael. “Do I need to repeat myself again, Miss Wright?" Huminga nang malalim si Livina. Alam niyang galing ang kwintas na iyon sa ina ni Luna. ‘Bahala na,’ isip-isip niya. Umayos siya ng tayo at saka nagsalita, “L-L. W. ang nakaukit sa lock ng kwintas. It stands for Livina Wright." Hindi niya p'wedeng ipahalata sa lalaki na nanghula lang siya.

Isang mapanuksong ngiti ang ibinigay nito, habang pinupunasan ang lipstick sa kanyang labi. "Mga hayop!" bulalas ni Shaina, halos maiyak sa galit. Tahimik lamang si Margaret.. Hindi siya nagpadaig. Sa halip, binuksan niya ang cellphone. Isang itim na screen na puno ng code ang lumitaw. Mabilis siyang nag-type ng ilang command. Sa screen, lumitaw ang isang invisible lock icon.

Hindi nila kailangan marinig ang dulo. Tumayo si Lucien at inilapag ang maliit na device sa mesa. “Encrypted line,” sabi niya. “One-way ping. Kung kailangan mo kami.” Kinuha ko iyon. “Welcome to the long game,” sabi ni Morpheus.