Num Lock Mga Nobela at Kwento

Pumasok si Lucky sa kwarto, isinara ang pinto at ini-lock ito. Narinig ni Sevv ang tunog ng pag-lock niya sa pinto, lumubog ang kanyang mga mata. And he felt that she was guarding against him. Iniisip na ni-lock din niya ang pinto at isinara ang mga bintana kapag natutulog siya sa gabi, and he was also guarding against her, and he felt that it was fair. Mas maayos pala na ganito ang set up.

Napatango-tango si Tori. “I’m impressed.” “Mabuti naman at nagustuhan mo ang idea na to. From inside, may lock naman doon.” “What if aalis ako at para secured gusto kong naka-lock ito from this side?” “Meron itong magnetic lock. Kailangan mo lang silang mapagtapat na dalawa. One from this side, and the other one from the other side.” “Nice!” tanging nasabi ni Tori. “By the way, whose idea is this? Itong magic door?”

Nang sa wakas ay bumukas ito, para kaming lumipat sa ibang mundo. Wala nang sira. Maayos ang lahat. May table. May tatlong monitor. May lumang cassette recorder. At sa gitna — isang kahon na halos kapareho ng nakita namin sa van, pero mas malaki. Nilapitan ko ito. Nakalock. “Fingerprint locked,” sabi ni Drack habang sinusuri ito. “Try mo.” Nilapat ko ang hinlalaki ko. Click.

Tumalikod na ako dito at tumuloy sa aking silid para saglit na mag shower at magbihis. Isang pastel cream na hindi bababa sa aking tuhod ang sinuot ko. Binagayan ko lang iyong light make up at ilang accessories. Ngunit habang namimili ng hikaw na pwedeng suotin ay napansin ko ang isang kwintas na hindi pamilyar sa'kin. Mabilis ko iyon dinampot at binisita ang locket. I bit my lower lips. Hindi ako pwedeng magkamali. This locket is from Mauricio.

Yumuko ako para hindi makita ng guard . I get the pin in my hair to unlock the glass window's keyring ng may marinig akong kaluskos sa loob .Kaagad kong nabawi ang paa kong papatapak na sa gitna ng glass window para sana subukan na iyong i-unlock.Nang ibalik ko ang buo kong atensyon ulit doon ay wala na akong narinig pero ilang segundo pa ay may isang kislot na naman at boses na sumunod.

Sinira ng locksmith ang lock cylinder at saka sinipa ang pinto. Sa una, hindi ito bumukas sa isang sipa, kaya nagsanib-puwersa ang dalawa. Sa wakas, nabuksan din nila ito sa lakas ng magkasunod na sipa. Sinindihan ko ang flashlight at tumutok sa loob ng silid. "Wag kayong pumasok! Wag kayong pumasok!" May babaeng nakatago sa loob. Nakasumbrero siya at naka-mask, suot ang silver long-sleeved pajamas ko. May hawak siyang kutsilyong pang-prutas, nakatapat sa amin.

Ni hindi na siya kumatok pa at ginamit na lamang ang duplicate key para buksan ang pinto. Tahimik na ang loob ng kanyang unit. Nang mai-lock ulit ang pinto ay dumiretso na siya sa kanyang silid at doon ay nakita ang dalaga. Mahimbing na itong natutulog, nakatagilid at saktong ang mukha ay nakaharap sa kanya.

bulong ko, “is already accounted for.” Tumahimik si Torren. Alam kong naiintindihan niya. Kasi kanina pa siya gumagalaw sa backend channels, trying to override something. Pero every override attempt ends the same way: ACCESS DENIED – CORE ALIGNMENT LOCKED Torren slammed his fist on the table. “Whoever designed this system—” He stopped. Hindi niya matuloy ang sentence. Kasi pareho naming alam kung sino.

Umiling siya ngunit nagulat siya noong muli nitong i-lock ang kwartong hindi pa naman tuluyang nabubuksan. "Watch carefully and remember the numbers," paalala nito. Tinitigan niya ang pagtipa nito sa numero. 041296, iyon ang mga numerong tinandaan niya. "Date of birth ba iyong code mo?" Hinawakan nito ang doorknob at kiniling ang ulo, "Don't ask."

Iyon ang bukod tanging lugar na alam niyang pagtataguan ni West ng kanyang mga gamit. She reached for the combination lock. It was a digital-fingerprint hybrid, and she only had three chances before it would trigger an internal alarm. Amber tried West’s birthday—error. She tried Maverick’s birthday—error. Then, the day of their wedding. The lock blinked red once more. One last chance. “Think, Amber… think,” bulong niya sa sarili, kinagat ang labi habang pinapawisan. “Kung dala ko lang ang cellphone ko!”