Obat Biar Ga Lemes

Halmy Ikram Lima tahun yang lepas ... Seorang lelaki yang berakhlak mulia dan paling penting dia pandai menjaga ikhtilatnya. Kerana akhlaknya aku terpesona. Tanpa aku sedar, dia membalas cinta aku sepenuh jiwa. Bila kasih bersemi, ikatan pertunangan tercipta. Namun ikatan itu tidak kekal lama bila dia pergi tanpa khabar berita. Halmy Ikram Lima tahun kemudian ... Seorang lelaki yang angkuh dan paling menjengkelkan dalam hidupku. Paling aku tak sangka, sikapnya berubah 360 darjah. Dia bukan crush aku yang dulu. Dia sangat berbeza. "Sorry, I memang tak kenal you. Jangan ganggu kerja I boleh tak? I benci lah dengan perempuan desperate macam you ni." Itulah ayat dia yang paling menyakitkan hati. Tapi tak apa, aku dah tak peduli. Aku taknak hilang dia macam dulu. Tanpa berputus asa, aku berusaha mendekati dia walaupun dia tetap berkeras beritahu yang dia tak pernah kenal aku. Biarlah orang kata pergi cari timba... Dulu dia yang beria-ia melamar aku. Sekarang ini biar aku pula terkejar-kejarkan dia. Apa yang pasti, aku nak kahwin dengan dia. "Halmy Ikram, hate me if you dare!" Berkat usaha aku, akhirnya dia termasuk dalam perangkapku. Namun, di saat aku dan dia mahu menjalin bahagia, aku dikejutkan dengan satu khabar berita. Khabar berita tentang rahsia kehilangan dia satu masa lalu. Mampukah kasih tercipta andai keraguan mula mekar dalam jiwa?

Azam akhirnya mengikuti permintaan ibunya untuk mencari istri kedua, karena pernikahannya dengan Alya yang sudah tujuh tahun belum juga memiliki anak. Ibunya sangat ingin memiliki cucu dari Azam, putra sulungnya. Karena itu, Alya sering mendapat perlakuan buruk dari mertua dan adik iparnya. Ia dianggap wanita miskin dan mandul. "Heh, Alya! Harusnya kamu tahu diri, kamu itu miskin, mandul pula! Tak setara dengan Azam yang tampan dan mapan, atau jangan-jangan kamu main dukun biar bisa morotin Azam ya?" ujar Bu Mayang suatu sore ketika Azam mengajak Alya berkunjung ke rumah mereka. Dan reaksi Azam seperti biasa, hanya diam. Alya sangat sakit hati, tapi ia tak bisa melawan karena masih menghormati mertua. Azam yang masih mencintai Alya bingung memilih antara istrinya atau Dina, calon istri kedua pilihan ibunya yang juga cantik dan menawan. Azam pun akhirnya setuju menikah lagi demi memiliki keturunan. Diam-diam, Alya memilih melepaskan Azam. Ia tak sanggup jika harus berbagi suami, terlebih ia selalu mendapat perlakuan buruk dari keluarga suaminya. Selama ini Alya bertahan karena cinta pada Azam, dan Azam yang selalu menjaga cintanya.Tapi kini, Azam sendiri yang telah membagi cinta itu. Akhirnya Alya memilih menggugat cerai dan bertekad membuktikan bahwa semua tuduhan itu salah. Dalam hati Alya berkata, "Lihat saja Mas, aku pastikan kamu dan keluargamu akan menyesal."

Dalam perjalanan menjenguk kekasihku yang sedang lembur, aku mengalami kecelakaan hebat. Aku meneleponnya puluhan kali untuk meminta pertolongan, tapi tak satu pun yang dia angkat. Menatap gedung kantor kekasihku yang lampunya masih terang benderang tak jauh dari sana, aku pun tenggelam dalam keputusasaan. Saat aku terbangun di rumah sakit, aku melihat sebuah unggahan dari bawahan kekasihku. [Aku harus bagaimana kalau masih dimarahi atasan tengah malam begini?] Foto yang diunggah, memperlihatkan bayangan dua orang yang terpantul di pintu kaca. Jarak di antara mereka sudah jauh melampaui batas profesional. Dengan sisa-sisa harapan, aku kembali menghubungi kekasihku. Kali ini, panggilanku akhirnya tersambung. Aku tidak bisa menahan isak tangis dan berkata, "Welly, aku kecelakaan ...." "Ziana, aku masih sibuk. Biar asistenku saja yang mengurusnya, ya? Patuh dikit ya, aku akan pulang menemanimu setelah perjalanan dinas ini selesai." Baru saja aku ingin bicara lagi, suaranya yang membentak memotong ucapanku, "Kendal! Perjalanan dinas hanya boleh membawa satu koper, kamu bawa tiga koper itu mau pindahan atau liburan?" Kendal, anak magang yang baru direkrut oleh Welly. Aku menatap layar ponsel yang telah diputus sepihak itu, air mata mengering di wajahku. Aku pun mengalihkan panggilan ke nomor orang tuaku dan berkata, "Perjodohan yang sudah keluarga atur itu ... aku setuju."

Dokter berkata, aku hanya sisa tiga hari. Gagal hati akut. Satu-satunya harapan adalah uji klinis yang sangat berisiko, peluang terakhir dan paling tipis bagiku untuk bertahan hidup. Namun, suamiku, David, malah memberikan kuota yang tersisa kepada adik perempuan angkatku, Emma, yang juga merupakan ibu baptis putriku. Kondisi penyakitnya masih dalam tahap awal. Dia bilang itu adalah “pilihan yang tepat” karena dia “lebih pantas untuk hidup.” Aku pun menandatangani dokumen untuk menghentikan pengobatan dan meminum obat pereda nyeri berdosis tinggi yang diresepkan oleh dokter. Ganjarannya adalah organ dalamku akan gagal berfungsi dan aku akan kehilangan nyawa. Ketika aku menyerahkan perusahaan perhiasan dan rancangan desain yang telah aku kerjakan dengan susah payah kepada Emma, ayah dan ibu memujiku karena menjadi “kakak perempuan yang baik”. Ketika aku setuju untuk bercerai dan membiarkan David menikahi Emma, David mengatakan “akhirnya aku bersikap perhatian”. Ketika aku membiarkan anakku untuk memanggil Emma dengan sebutan ibu, anakku bertepuk tangan dengan gembira dan berkata, “Emma adalah ibu yang lembut dan baik.” Ketika aku memberikan semua hartaku kepada Emma, seluruh keluargaku menganggapnya wajar dan tidak melihat sesuatu yang aneh pada diriku. Aku sangat penasaran, apakah mereka masih bisa tertawa setelah mendengar berita kematianku?

Di tahun ketiga pernikahannya dengan Adrian Pranadipa, Shanaya Wirajaya akhirnya mengetahui siapa wanita yang sebenarnya dia cintai. Wanita itu adalah kakak iparnya. Di malam kematian sang kakak, Adrian sama sekali tidak peduli pada Shanaya yang berdiri di sampingnya, dan malah menjadi tameng hidup untuk kakak iparnya menerima tamparan telak. Shanaya sadar, alasan Adrian menikahinya hanyalah karena dia cukup penurut dan tahu diri. Dan kenyataannya, dia memang sangat tahu diri. Tahu diri sampai-sampai urusan perceraian pun tidak sampai mengusik Adrian sedikit pun. Adrian tidak tahu bahwa dia sudah memegang surat cerai. Adrian tidak tahu bahwa dia hampir menikah dengan pria lain. Di hari ketika Shanaya berhasil mengembangkan obat mujarab untuk kanker, seluruh dunia bersorak memujinya. Hanya Adrian yang berlutut dengan satu kaki, mata memerah penuh penyesalan memohon, "Shanaya, aku salah... bisakah kamu menoleh sekali saja kepadaku?" Dia dulunya adalah pria sempurna, lembut dan terhormat, mana mungkin dia bisa salah? Shanaya melangkah mundur. Di saat yang sama, pria yang dikenal sebagai sosok paling berkuasa, dingin, tak tersentuh, dan sulit didekati, menarik pinggangnya dengan mantap. Suara beratnya menggema, tegas dan penuh otoritas. "Maaf, dia sudah mau menikah. Dengan aku."

J'étais une Oméga, et pourtant mon compagnon était un Alpha. Même si je n'avais pas de louve à moi, je pouvais entendre la voix du sien. À travers lui, j'ai découvert beaucoup de ses petits secrets. Par exemple, il préparait en secret une grande cérémonie d'union. Dans trois jours, il comptait me demander en lien, et je faisais semblant de ne rien savoir. Mais cette nuit-là, Henri Tarrington a ramené son amour d'enfance à la maison. J'étais sur le point de lui demander ce qui se passait quand j'ai entendu son loup gronder avec fureur : « La cérémonie dans trois jours, elle n'est pas censée être pour Liane ? Pourquoi est-elle maintenant pour Chloé ? » Alors, la cérémonie que je n'étais pas censée connaître… n'avait jamais été destinée à moi. J'ai continué à faire semblant de ne rien savoir. En silence, j'ai abandonné ma chambre, mes biens les plus précieux, et même Henri lui-même. Puis, j'ai acheté un billet pour le Sud. En portant les jumeaux dans mon ventre, j'ai quitté la meute des Crocs pour toujours, le jour même où ils célébraient leur cérémonie d'union.

Th‍e⁠ir marriage was a transaction.⁠ Th‍eir war was p‍e‌rsonal. T⁠hei‌r pas‌sion was unforeseen. Elara Vega is an⁠ artist whose life i‌s p‌ainted in bold⁠, rebellio‌us colors. When a devastating betrayal by he‌r‍ own family threa‍tens to de⁠stroy everything‍ her⁠ father built, she is‌ given a brut⁠al ch‍oice: sell her‌ freedom to save his le⁠gacy. ⁠Kaelan Sterling is a billionaire fortress of ice and ambit‍ion. To secu⁠re a cruc‌ial merger and shield his empire from a l‌urking threat, he needs‍ one thing: the per⁠fect, unto⁠uchable wife. He doesn't want lo‌ve; he wants a business‍ pa‍rtner. Bound by a cold, clinical contract, they a⁠re‌ enemies from‍ the start. He sees her as a chaotic liability. She sees him as a heartless tycoon. Their for‌ced proximity is a battle of‌ will‍s, fi⁠lled⁠ with sha‌rp word‌s and eve‌n sharper attra‍ction. Bu‍t in t‍he gilded cag⁠es of penthouses⁠ a‌nd high‌-society ga‍la⁠s, a dangerou‍s fire ignites. As a c‍ommon en‍emy closes in, their fa⁠ke r⁠elationship begins to feel terrifyingly real. The lines between strategy and surrender b‍lur. But when hi‍dden truths surface and old‍ wounds are ripped open, their fragile trus⁠t shatt⁠ers. Now, El⁠ara must‌ decide if the man behind th‍e fortune‌ i‍s worth the ultimate risk, and Kaelan must learn that some bonds are too powerful to be broken-even by a billion-dollar contract.

« Ah, je vois que vous vous êtes déjà rencontrés. » Mes sourcils se froncèrent de confusion, mais Mike sourit. « C'est Julian. Mon fils. » Le monde se figea. Je me tournai avec raideur, le pouls assourdissant dans mes oreilles. Julian Sawyer se tenait à côté de moi, souriant légèrement, ignorant complètement qui j'étais. Mon tyran. Mon bourreau. Et maintenant... mon demi-frère. Zoey Baker, une oméga sans loup, eut longtemps les yeux rivés sur le golden boy de l'école. Lorsqu'elle trouva enfin le courage de lui parler, elle fut humiliée et moquée. Un acte de harcèlement tourna mal et sa mère, désireuse de sauver la vie de son enfant, prit la décision de quitter la ville. Trois ans passèrent et les choses changèrent radicalement... La louve de Zoey fit son apparition, et Julian ne fut plus le connard égoïste et arrogant qu'il était autrefois. Que se passa-t-il lorsque leurs chemins se croisèrent à nouveau ? Que se passa-t-il lorsque le destin leur réserva une surprise folle à laquelle aucun d'eux ne put s'attendre ? Continuez à lire pour le découvrir...

"Esok, tepat jam lapan pagi, kau mesti ada depan office aku. No more excusses Ain Nur Jannah. Kalau kau nak tengok muka gemuk kau viral, silakan bantah cakap aku" - Nuh Al-Edruz. "Huh! Hancur percutian aku. Tak guna betullah kau Nuh Al-Edruz. Dasar peguam gemuk!" - Ain Nur Jannah. Disebabkan satu kejadian yang berlaku, hidup Ain Nur Jannah sentiasa diburu. Langsung tiada ketenangan sejak kehadiran peguam gila Nuh Al-Edruz. Segalanya bagai dirancang dan perancangnya adalah peguam gila itu. "Aku mandul! Semua salah kau! Aku nak kau bertanggungjawab! Jadi isteri aku!" - Nuh Al-Edruz. Dapatkah Ain Nur Jannah menerima perkahwinan atas dasar penipuan? Penipuan yang sengaja dilakukan oleh seorang suami. Benarkah rasa benci tidak akan bertukar sayang? "Jangan tinggalkan abang, sayang. Abang sayangkan Ain. Abang cintakan Ain. Seluruh hidup Nuh Al-Edruz hanya untuk Ain Nur Jannah" - Nuh Al-Edruz. Bila kebenaran terungkap, adakah cinta lenyap? "Kalau kau sayangkan aku, kalau kau cintakan aku, lepaskan aku Nuh. Biar aku hidup tanpa bayangan kau. Kau tipu aku! Kau perangkap aku dalam hubungan gila ni! Atas dasar apa perkahwinan ini perlu dipertahankan lagi?" - Ain Nur Jannah. Kau Aku Kita Gemuk menyingkap rasa cinta yang berbeza. Cinta si gemuk buat si gemuk. Masihkah ada rasa bahagia buat mereka kecapi bersama?

La nuit de ma première transformation, à dix-huit ans, mes deux frères aînés ont emmené à la maison une Oméga orpheline de douze ans. Mon frère Alpha s'est emparé de la précieuse herbe médicinale pour laquelle j'avais dépensé toutes mes économies : des herbes censées apaiser la douleur de ma première transformation, et les lui a données à elle, à la place. « Tu es assez forte, » a-t-il grogné, « tu n'as pas besoin d'herbes aussi précieuses. » Mon frère Bêta a rugi de colère, en pointant la porte du doigt. « Dehors ! Et ne reviens pas ! » Sans un mot, j'ai pris mon sac, déjà prêt, et je suis partie. Ils pensaient que je faisais juste un caprice, que je reviendrais au bout de quelques jours. Libérés de ma présence, mes frères ont emmené la petite orpheline en vacances à l'étranger, sur les îles des Caraïbes : celles dont j'avais toujours rêvé. De nombreux jours plus tard, lorsqu'ils sont revenus à la meute, ils ont été stupéfaits d'apprendre que j'avais accepté un poste du Chef Guérisseur de la meute voisine. Le poste exigeait quinze années de recherches isolées sur les plantes médicinales. Je ne pouvais plus jamais rentrer chez moi. Cette nuit-là, ils se sont effondrés.