One Archers Place Novels & Stories

Hinabol ko sya at huminto siya kaagad sa isang boutique sabay turo sa malaking picture. " Tito Ar! " Nakaturong wika niya sa poster ni Archer mula sa isang kilalang clothing brand. " Tito Ar, 'to 'di ba, Ma? " Tumango ako saka siya binuhat para mas makita niya ang mukha ni Archer. Isa hanggang tatlong beses lang sa isang taon makita ni Phoebe si Archer pero kabisado niya ang mukha nito dahil sa galante nitong magbigay ng regalo sa tuwing nagkikita sila. Sa mga nakalipas na taon, naging maingay ang pangalan ni Archer sa publiko at nagsunod-sunod rin ang mga project niya dahilan para madalang na lang siya magkaroon ng libreng oras. Sa kabila ng kaniyang kasikatan, nananatili pa ring nakaapak a

Pwede rin Senior high basta may experience. Madaming agency ang hotel na yan. Nandyan na ang Archer, Work ready at kung ano-ano pa. Meron ding direct pero dapat may backer ka.

bulalas ni Archer habang pumapalakpak mula sa kabilang linya. “Anak. . .” usal ni Allyssa. I couldn’t help but to bite my lip. I hope that Allyssa would agree about what I planned. I really wanted to bond with them even at once. “Plit, Naynay. . . Magiging hapi ng ten po si Ater kapag punta po tayo sa house ni Hewo at meme,” pangungumbinsi ni Archer. “Okay. . .” pagpayag ni Allyssa.

Kaya rin naroon si Archer sa party na iyon dahil kailangan niyang makakuha ng bagong investors para sa Miera Grande kailangan niyang mabawi ang perang tinakbo sa kaniya ng isa niyang investor. Habang nagsasaya ang lahat nagulat na lang si Choleen ng bigla siyang itulak ng isang babae dahilan para mapa-atras siya. "Hi Archer, I didn't expect to see you here. I thought you're in Hawaii. The last time I call you, you said you're in Hawaii." maarte sabi ng babae "I just came back. What are you doing here Steffany?" "I'm with my Uncle, Nabalitaan ko nangyari sa company mo. Gusto mo ba ilakad kita kay Uncle?" malandi ang boses nito sabay haplos sa braso ni Archer, nang-aakit.

We have to make everything work at the same time. “What is it?” Artemis ask na nagtataka pagkarating niya, dala ang marami niyang trabaho. “Okay ka lang ba?” “Yeah, I’m fine. How about you?” I answered. Sakto rin namang pumasok si Archer. “Nasa kabila na ‘yong tatlo, naipon kasi sila sa kabila.” Archer said to us, kaya awtomatikong napatanaw ako sa veranda ng kwarto ko na tanaw ang mansion ng mga Delacroix.

Umiling iling naman siya at seryoso akong nilingon sabay hawak sa palapulsuhan ko at hinila ako papunta sa isang kwarto. Aaminin kong kinabahan ako dahil doon pero nang makapasok na kami ay napawi 'yon at napalitan nang pagkamangha. Hindi ko inaasahan na may ganito pala dito. Malawak ang kwarto at tanging mga gamit pang Archery lang ang nasa loob. Nilibot ko pa ang aking mata hanggang sa dumapo iyon sa di kalayuan kung saan nandoon ang target board. Ang ganda malamang ay ganito rin ang practice room ni Director sa baba kung saan niya tinago ang bow and arrow ni Rue.

Para bang gusto mo tumira sa ganitong lugar, tahimik at malapit sa nature. Sinubukan kong tumayo, hindi ko maitungkod ang isa kong paa kaya naman ang nakaalalay saakin ay ang mga nahahawakan ko lamang. Para akong tanga sa itsura ko pero namangha talaga ako sa paligid kaya gusto ko pa itong libutin. Nakita ko si Archer sa labas at may inihahanda sa lamesa. Hindi ko tuloy alam kung pupunta ba ako sa pwesto niya o hindi.

A small smile tugged at the corners of my lips despite myself. The announcer’s voice cut through the murmurs, signaling the start of the competition. My heart raced as the first archer stepped forward, their movements calculated and fluid. The sound of their arrow slicing through the air and striking the target sent a ripple of anticipation through the crowd. “Astrea,” Melina said softly, nudging me. “Focus. This is your moment.” I nodded, exhaling slowly. My hands tightened around my bow as I took a calming breath. The sound of applause marked the end of the current archer’s round, and then my name echoed through the speakers.

tanong ni Zoey na ikinakamot ni Archer sa buhok niya na nag-aanyong babae ngayon. “Well, expected na namin ito ni kuya Ace. Right twin?” tanong ni Archer na ikinatango ni Ace. Doon lang naalala ni Zoey ang mga nangyari kanina. Kung expected na iyon ng kambal malamang na may kinalaman sila kung bakit nalaman ng mga ito na nakatira sila sa Quezon Province!

“Madame. Napaaga po kayo ng uwi.” I smiled a bit. “Yeah. Manang can we talk for a moment?” “Sige po, Madame.” “Where’s Archer?” I asked. “Nasa taas na po.” I nodded. “Gusto ko lang sabihin na simula ngayon, huwag mo muna pong palalabasin basta ang dalawa sa bahay. Kahit sa garden po.” Nagulat siya sa sinabi kong ‘yon. “Bakit po, Madame? Nasa panganib po ba ang dalawa?”