One Direction: Four Novels & Stories

Ang gabing iyon ay hindi lamang naging sandali ng pagnanasa—ito ang naging tulay upang magtagpo ang dalawang pusong matagal nang naghahanap ng isa’t isa sa gitna ng gulo at ingay ng kanilang mga mundo. Ang pangakong “One More Night” ay hindi na lamang isang kahilingan. Ito ay naging simula ng isang bagong yugto—kung saan ang Hari at Reyna ng negosyo ay hindi na lamang magkatunggali, kundi magiging kakampi, magiging kanlungan, at magiging pag-ibig ng isa’t isa. At sa kabila ng mga panganib na naghihintay sa kanilang pagbabalik, pareho nilang alam na handa silang harapin ang anumang bagyo—basta’t magkasama sila.

Pero bago pa man ako makalapit, tumigil ang tugtog at nag spot sa'kin ang spotlight. "Ooooooh! Robbea's on the houseeee!" Pagkasabi ng DJ agad di'ng bumalik ang tugtog, at nagsimula nanamang maging wild ang bar. Kumaway sa'kin si DJ Juc kaya kumaway din ako sakaniya. May ibang tao namang bumati sa'kin hanggang sa makalapit ako sa table namin. Bagagyang lumaki ang mata ko ng makitang hindi lang si Kez ang nandito. Katabi niya si Kyl, at syempre nandito rin ang mga kaibigan ni Kyl. Pati si Drale! Shems!

Sobrang mahal siguro nito, kaya kahit matagal na 'tong nandito, ni hindi man lang nasira. Binuksan ko iyon, at nakitang napakaraming mensahe ang naro'n, isa sa mga pumukaw sa atensyon ko ang mga napaka-habang mensaheng ipinadala niya sa akin. Binuksan ko ang mensahe niyang may nakalagay na “Day 1” Message: Sean Castrello [Day 1]

Unang araw palang namin sa club na’to kaya naman halos wala pa kaming kakilala. Maya-maya pa ay nagsidatingan na rin ang mga seniors at iba pang mga miyembro ng club. Hanggang sa tumigil ang lahat sa kanilang ginagawa nang may isang lalaking may ‘pambihirang karisma ang mala-artistang naglakad at umakyat patungo sa stage. “Ang pogi niya, grabe, parang si Lee Minho,” rinig kong sambit ng isang babaeng estudyante sa aking likuran. Halos maglaway na ang mga ito kakatitig sa kaniya.

"Ayaw mo ba? Wag ka nang umiyak" "Sira haha. Na touch lang ako" sabi ko saka niyakap sya ulit. I really love this feeling. --- Di ko na namalayan ang pagtulo ng luha ko habang inaalala ang bawat minutong kasama ko sya. It's been 4 years since then. How is he? Natupad naba nya ang plano nya para sa nanay nya? May girlfriend na kaya sya? By the though of him having a girlfriend breaks my heart. Sobrang mahal na mahal ko sya kahit ano pang estado nya but maybe, we love each other at the wrong time. I hope he will forgive me.

AVAYA ELARA DAWSON’S POV Ring! Ring! Nabasag ang katahimikan nang biglang tumunog ang cellphone ni Damon. Pare-pareho kaming napatingin sa kanya. Agad niya itong sinagot, at bago pa man ay nakita ko na ang caller ID nito. E<3 Noong una, akala ko contacts ko iyon, pero ngayon ko na-realize na I’ve been deceived.

Itinuro ni Yubert ang kalbong lalaki sa tabi niya. “Ito naman po si Terson.” Sumunod niyang itinuro ang lalaking nasa bandang likuran. “Ito naman po si Daniel.” Pagkatapos ay ang isa pang lalaking nasa likod. “At hindi mawawala si Zoro.” Itinuro nito ang lalaking puno ng tattoo. They look good. Mukha naman silang mapagkakatiwalaan. Hindi talaga siya palpak sa pagpili. Ito ang gusto niya—mga matatapang.

You're Still The One by Shania Twain ang narinig ko na intro. Dahil may nagsasalita sa first stanza sa kanta kaya kanya-kanya namang kuha ng maliit na papel ang mga barkada namin at kaibigan ni Cloud at kasama si Ignacio at binasa ang nakasulat with feeling. When I first saw you, I saw love. (aww) And the first time you touched me, I felt love (aww) And after all this time You're Still The One Mmm yeah

Dapat sana ay maaari mabuwisit siya sa kapangahasan ginawa ni Lorenzo ngunit hindi niya makuhang magtaray man lang kahit alam niyang si Andrew lamang ang dapat niyang maka-holding hands. Kahit naman kasi na sa modernong panahon na sila, ibig pa rin ang maging konserbatibo. Si Andrew ang mahal niya kaya ang kamay nito ang dapat na hawak niya, pero, bakit hindi na mahila ang kanyang kamay? Bakit hindi niya maiparamdam kay Lorenzo ang kanyang pagtutol. Para ngang gusto rin niyang hawakan nang mahigpit ang kamay nito? Tapos para siyang nabingi dahil hindi na niya naririnig ang tugtog at sinasabi ng emcee. Ni hindi na rin niya magawang ilingon sa iba ang paligid. Para siyang nagka-stiff neck kaya

Ngayon ko lang na-realize at parang nabalik naman ang kaluluwa ko sa aking katawan. Literal pa akong napamaang bago ko silang apat na tinignan. Kaya pala sila mga n*******d? Kaya pala walang kahit na anong suot na saplot si ateng froggy at mga pawisan pa sila? Kaya pala may nakatayong tatlong ahas rito at kitang-kita mismo ng dalawang mata ko kung gaano ito kalaki at kahaba? Iyon pala ay may milagro silang ginagawa?