Orange Tree Novels & Stories

Para silang mga munting anghel na mainit siyang tinanggap. Nakipag-usap siya sa kanila gamit ang sign language at nagkaroon sila ng masayang oras. Naputol ang kanyang pag-iisip nang mapansin niyang may isang orange na nalaglag mula sa brown paper bag at gumulong sa lupa. Tuloy-tuloy ang paggulong ng orange, kaya napilitan siyang sundan ito. Sa sobrang pagtuon ng kanyang pansin sa orange, hindi niya napansin na may sasakyang paparating...

tanong ko sabay nguso sa basket na dala niya. Inilapag niya iyon sa lamesa pagkatapos ay kinuha ang lalagyanan ng mga prutas. "Sa kapitbahay, mayroon silang farm ng mga orange. Madalas magbigay ng orange dito tuwing aani," sagot ni manang.

tanong nito pero malumanay na at himala 'to. "Hmmm! Uuwi na ayaw mo naman nandito ako." "May sinabi ba ako? Napaka matampuhin mo naman. Oh! Kunin mo 'to at kainin mo." aniya saba abot sa akin ng binalatan niyang orange. Napangiti ako ng marinig iyon mula sa kanya. Inabot ko ang orange na binalatan niya at kinain dahil seedles naman ito..

Tila wala itong narinig. “Gusto mong kumain ng orange? Pagbabalat kita.” wika niya saka kinuha ang orange sa basket na nakalagay sa ibabaw ng mesa. Binalingan niya muli ito. Nakita niya ang paglandas ng luha nito sa gilid ng mata. Tahimik lang ito na umiiyak ngunit wala pa ring balak na kausapin siya.

Palagi akong nagugulat sa aura niya, makapangyarihan at kahanga-hanga. Ipinatong niya sa bakanteng upuan ang bag. Sinenyasan ang driver niya na ibaba ang basket ng prutas sa ibabaw ng mesa at iwanan na kaming dalawa. Naupo kami sa magkatapat na sofa. Nagbaba si Ruth ng malamig na inumin sa pagitan namin. Simpleng orange juice na personal kong ginawa mula sa pulp ng mga totoong prutas at naka-ready lagi sa ref ng shop para sa lahat.

They also have oranges, pomelo, and lemon in their orchard. Sa huling pagkakataon gusto niyang maglambing kay Marcus. Papipitasin niya ito ng mga oranges para gawing juice. Eh, gusto niyang uminom ng fresh orange juice. At gusto din niyang kumain ng mga matatamis na grapes. "Mga ilang piraso ba ang kailangan mo?" tinanong ni Marcus ang babae habang nasa gilid sila ng isang orange tree.

sigaw ng isa at napaluhod sa sakit, sapo ang gitna nito. Kahit hawak pa ng malaking lalaki ang isang braso niya, nagawa niyang sipain ang kariton ng prutas dahil abot ng paa niya iyon. Nagkalat sa kalsada ang mga oranges, apples, pineapples, watermelon, at ubas. “Anong ginagawa mo?! Tumigil ka dyan!” sigaw ng tindero habang nasasaktan na makita ang nagkalat na prutas na pag-aàri nito.

Lagi siya ritong napapadpad sa rantso at nagsasarili na pindutin ang mga s**o ng baka nila para manguha ng gatas pero wala namang lumalabas. Ang layo pala nito sa mismong mansyon. Nakapagtataka na di siya napapagod sa pagbibisikleta, tapos si Guada ay halos matuklapan na ng mata sa paghahanap sa kanya. She always goes to the Mango plantation regularly. Mabababa lang ang mga puno roon ay namumunga na at minsan nakasabit pa sa sanga ang bunga ay kinakagat na niya isa-isa. Ganun din ang mga oranges nila. Ang Cacao ay tinatanggal niya sa puno dahil gusto niyang mag-experiment at gawing tsokolate, iyon pala ay hilaw pa.

Dumiretso si Morangorin sa gitna ng taniman. Makikita ang isang puno ng prutas na humigit kumulang 10,000 metro ang taas na may makapal na puno ng kahoy. Mayroon itong mayayabong na mga sanga at maraming pulang prutas na nakasabit sa mga sanga. Ang bawat prutas ay kasing laki ng kamao at may mahinang kinang na may banayad na halimuyak. Direktang lumipad si Morangorin patungo sa mga sanga, mabilis na pumitas ng mga pulang prutas.

Mukhang sinasadya naman kasi nito! “Thanks again, Mr. Palma. Gustong-gusto ko talagang mag-invest dito sa plantation kasi ito talaga ang pinakamalaking source ng pineapple dito sa Ormoc. I hope you’ll consider my offer?” the woman said in the most irritating way for Dorothea. Hindi niya namamalayang nagsasalubong na pala ang mga kilay niya!