Novel & Cerita Orange Tree

Mas matatagalan kung magpapaalam pa ako sa kanya. Pagkalabas ay nakahinga naman ako nang maluwag. Maaliwalas ang panahon kung kaya't may karamihan ang taong nasa labas. Marami rin ang tricycle sa pila. Ano ba'ng gusto kong kainin? I'm not craving for mangoes. Mas gusto ko ng orange. Kaya naman iyon ang hinanap at binili ko. Inabot sa akin ng tindera ang isang supot ng orange. Nasa lima ang laman niyon.

Matutulog nalang sana siya nang mapa tuon ang kaniyang paningin sa tray ng prutas na nakalapag sa mesa. Dahan dahan siyang tumayo at na upo sa upuan. Naakit ang kaniyang paningin sa tumpok na orange. Napakataba nito at maganda ang kulay, kumuha siya ng isa at sinimulan itong tanggalan ng balat. Nang matapos sa pagbabalat ay agad siyang tumikim ng isa. Tamang tama lamang ang lasa nito, hindi ganoon katamis at hindi rin ganoon kaasim, tama lamang para sa mapiling panlasa ni Atanasha. Naka ubos siya ng tatlong orange bago niya napag desisyonang bumalik na sa kama at makapag pahinga na.

Dumiretso si Morangorin sa gitna ng taniman. Makikita ang isang puno ng prutas na humigit kumulang 10,000 metro ang taas na may makapal na puno ng kahoy. Mayroon itong mayayabong na mga sanga at maraming pulang prutas na nakasabit sa mga sanga. Ang bawat prutas ay kasing laki ng kamao at may mahinang kinang na may banayad na halimuyak. Direktang lumipad si Morangorin patungo sa mga sanga, mabilis na pumitas ng mga pulang prutas.

Mukhang sinasadya naman kasi nito! “Thanks again, Mr. Palma. Gustong-gusto ko talagang mag-invest dito sa plantation kasi ito talaga ang pinakamalaking source ng pineapple dito sa Ormoc. I hope you’ll consider my offer?” the woman said in the most irritating way for Dorothea. Hindi niya namamalayang nagsasalubong na pala ang mga kilay niya!

utos nito. Hindi sumagot si Amara at hindi rin tiningnan ang babae, pero sa kaibuturan ng puso niya, balak naman talaga niyang igawa ito ng orange juice. Isasabay na niya sa paggawa ng orange juice ni Anton. Ang kaso ang sumunod na sinabi nito ay ikinainis ni Amara.

Sinabi niya sa kanyang Mommy, “Napakatamis nito, Mommy. Tikman mo!” “Bigyan mo din ako!” sambit ni Kyle, sumunod sa kapatid niya. “Mandarin orange lang ito. Ang tunay na mga orange ay mas malaki kahit na pandak ang halaman,” paliwanag ni Ethan. “Pareho lang ang acidity, pero mas matamis. Sana magustuhan mo.” Habang nakaturos a halaman, sinabi niya, “Ang mga katulong ay kukunin ito kada umaga at ibabalik sa gabi. Forever silang magiging fresh… tulad ng gusto mo.”

’’ tanong ko habang sumusubo ng nabalatang orange punong-puno na nag bibig ko kaya medyo utal pa ako habang nagtatanong. ‘’Just call me Theo, I asked my friend to buy this oranges,’’ saad nito kaya tumango-tango na lamang ako. ‘’Pero bakit oranges lang, usually apples din right?’’ tanong ko ulit dahil napansin kong walang ibang fruits sa basket only oranges lang talaga. Weird

Napaupo siya sa tabi ko at saka hinila ang upuan na dinala niya kaninang umaga para doon ipatong ang plato. “May nagbebenta pala rito ng prutas?” tanong ko. Siya naman ay kumuha ng orange sa supot at saka sinimulang balatan iyon. I couldn't help myself but stared at the way he peeled the orange. Those long fingers cupping the fruit and ripping it open, I long for them. I wish it was me. I wish it was my skin to which his finger tips dug deeper. Napailing siya, ang mata ay nakapokus sa orange.

Hindi siya nagsalita—tahimik niyang kinuha ang tissue, idinura ang maasim na piraso ng orange at tinapon ito sa basurahan. Sobrang asim ng orange. Parang biglang nagising ang diwa niya, halos umakyat ang asim sa sentido niya. Habang nakatitig sa plate ng magagandang hiwa ng orange na parang walang kasalanan, may naisip siyang kapilyahan. Kumuha siya ng isa, tinusok ito gamit ang tinidor, at dinala ito agad sa kusina.