Oswald Chambers My Utmost For His Highest นิยาย & เรื่องราว

Chapter 37: The Final Exocution ​Siyam. Walo. Pito. ​Ang pagbibilang ni Maxima ay parang matatalim na patalim na isa isang ibinabaon sa aking dibdib. Ang bawat segundo ay napakahaba at nakakasakal. Nakatitig ako sa malaking screen kung saan patuloy sa paglalakad si Heinrich sa gitna ng madilim na gubat. Dalawang hakbang na lang at tuluyan na siyang tatapak sa nakatanim na bomba.

Napapikit ako at tinakpan ang bibig para hindi makagawa ng ano mang ingay, “Come out, love. I know you’re hiding somewhere. And I hate it, Anna. Malilintikan ka sa akin. You know how I hate punishing you, love.” Napapikit ako nang marinig ang baritonong boses ni Havoc. Pigil ang aking paghinga ng mamataan ko siyang dumaan malapit sa closet na pinagtataguan ko. Ininda ko ang init at may kasikipan sa loob ng pinagtataguan ko huwag lang akong makuha ulit ni Havoc. I didn’t expect him to be like this. He is like a monster in disguise!

sabi ko sa sarili. Nang lumabas ulit ako sa waiting room ay halos magkanda-laway ang apat na lalaki doon ng makita ako. “Chrissy, you are really a miracle worker!” sabi ng GM ng L'Oreal. “I will no longer judge a book by its cover!” sabi naman ni Atty. Evans. “Who would think that an ugly duckling such as you George will turn into a golden swan in a span of hours?”

TAHIMIK na sumisimsim si Zoren ng kaniyang 25-aged Macallan whiskey habang nakaupo sa kaniyang leather swivel chair na nasa likod ng kanyang faux marble desk kung saan nakapatong ang kopya ng marriage certificate nila ni Renese. Kasalukuyan siyang nasa loob ng kaniyang private office sa Voss Prime Estate building habang tahimik na pinapanood ang press conference ni Renese kagabi habang nagsasagot ito ng mga sunod-sunod na tanong mula sa mga reporter. His laptop is just on mute because he already heard what she had said yesterday. He just wants to see her face, that is why he’s rewatching the press conference.