Other Words For Annoyed Novels & Stories

"Ang kapal ng mukha mo." Tumawa siya na mas lalong kinairita ko. "I'm going to pester you, irritates you, annoys you, until you'll look at me with the same eyes you used to look at me before. I don't care if you'll get mad, I just want my own to get back."

What is he doing out at this hour? At nang magtama ang mga mata namin.. Ay putik. Yung expression niya? Worry. Frustration. At isang bagay na mas masakit: Disappointment. Parang ako pa talaga ang nagkulang. Parang ako pa ang mali sa lahat ng nangyari. Parang ako pa ang nagkasala. Nanuyo ang lalamunan ko. Pinilit kong pinakalma ang sarili. Dang! Kanina ok na ako ‘e.

"Si Ada kasi---" "You know that guy is so annoying!"nagulat ako sa sudden outbursts ni Ada na bigla bigla na lang din kaming hinarap.Parehas na pumaling ang ulo at atensiyon dahil sa ginawa niya.Her face screams annoyance and clearly just irritation. "Alam mo ba. .."naningkit ang mga mata niya at dinuro-duro ang hangin sa harapan niya.

Siguro, guilty lang talaga siya dahil nakasakit siya ng damdamin ng iba. "... Are you being awkward with me, Ann?" biglang tanong ni Caius, napansin ang pagiging uneasy niya. Ann grimaced. "I’m sorry, Caius..." "Ah, for what?" tanong nito sa kanya. Dito napatingin si Ann sa lalaki at maliit na ngumiti naman si Caius sa kanya. "No need to apologize, Ann. I understand. Sorry din noong huli nating usap. I’m just too stressed that I said something not good."

Minasdan nya ang expression ng anxiousness sa aking mukha ng ilang segundo saka sya umupong muli nang medyo padabog pa. “I’m sorry, I didn’t mean it that way… Kung hindi ka kumportableng nandito ako, just lemme have this lunch first then I’ll leave you two alone. I’ll call the driver to drive for you instead... Next time, take your car. You have your own ride at marunong ka namang mag-drive—use it, para hindi ako mag-aalala nang ganito sa ‘yo. Or at least let me know. Alalahanin mo naman ako palagi, babe. Muntik na akong atakihin sa puso sa kakaisip sa ‘yo kanina.” Nagpailing-iling sya habang minamasdan nya ako. I' feel like I've become an unreasonable shit to her sa mga tingin nya na wari'y

My forehead crease in an annoying manner. "Like I care!" asik ko rito. Pinagtawanan lang ako nito. Umirap ako. Mas pinili ko na lamang na tumahimik. Hindi ko alam pero naiirita ako. Kinuha ko ang aking earphone at inilagay sa dalawa kong tenga. I was annoyed by his laugh. Damn it!

Hindi masyadong nagbago ang expression niya, pero ang hangin sa paligid niya ay siguradong nag-iba. “You look annoyed,” sabi ko. “I am.” “Because he talked to me?” “Yes.” Napakurap ako at halos matawa na. “You’re jealous.” Hindi gumalaw ang bibig niya. “I’m irritated.” “Same thing.” “It isn’t.” “It really is.” For one second, walang gumalaw sa aming dalawa. Isang photographer ang tumawag sa pangalan niya mula sa kabilang dulo ng ballroom.

sagot niya sa tanong ko. Humarap siya sa'kin saka tinaasan niya ako ng isang kilay. Napataas din ako ng aking kilay upang maka-ganti. Agad ko din naman binawi iyon nang mapansin na nag-iba ang kanyang ekspresyon. He was annoyed. "Susunod ka ba o kalaladkarin- sh*t." Ipinilig niya ang kanyang ulo sa ibang direksyon upang iwasan ang tingin ko

Only the family members, that's why she got mad. “I don’t know who the hell are you and I don’t have time to listen to your nonsense story. Leave this room because you are not welcome here,” Anabelle is annoyed. Konting-konti na lang talaga at ipapadampot na niya ito sa mga security.

"Akala ko pa naman nasasanay ka na sa kakulitan ko." Nagluluto na pala s'ya ngayon, at infairness ang bango ng niluluto n'ya, kung ano man 'yan. "You're annoying, and whatever endearment you call me becomes annoying as well." "You're ruthless, and I don't care how rude you are to me. It becomes undeniably cute.”