Overrated In Tagalog の小説・ストーリー

Inaasahan ko nang tatanungin niya ako ng kung ano-ano kaya hindi na ako nabigla sa bigla niyang tanong. "Ayos naman po, Tita." It feels like an automatic answer. Ayos lang kahit nahihirapan ako. Ayos lang kahit hindi ko talaga alam ang tunay na nararamdaman ko. Ayos lang kahit na hindi ako sigurado sa landas na tinatahak ko. Kung siguro nag-eexpired ang paggamit ng salitang iyon, matagal nang expired ang sa akin dahil gamit na gamit ko iyon.

Habang papalapit ay mas naging malinaw tuloy sa paningin ko ang mga monay nito sa tiyan. "Diosmio marimar!" "Goodmorning, mahal." Para akong naestatwa ng wala itong pasabing humalik sa king noo. "maykan Thea! Di ka agbatbati."(Ilocanong salita na sinasabi kapag napadpad ka sa liblib na lugar para hindi ka mabati ng engkanto o mga taong hindi nakikita o kaya kapag nagulat ka.)

Medyo tumahan na rin siya. "Let us go." saad ni Greg. Hila-hila niya yung ilang bagahe namin. Sumunod naman kami ni Tita pero huminto siya saglit kaya medyo nauna ako. "I think this is the best place I will choose to stay before I go to God's paradise,"mahinang wika ni Tita pero sapat na para marinig ko. Nagsalubong ang dalawang kilay ko dahil doon tapos ay hinarap ko siya.

"Can you just stop flirting at me? Hindi ka funny." "Sigurado kang hindi ka natutuwa?" Awtomatikong tumaas ang kilay ko nang magsalita siya ng Tagalog. He's still sounds awkward speaking it but he improved. "Hindi," sagot ko. He let out a soft chuckle. "Suit yourself, sweetheart."

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

CHAPTER 4 PAPAYAG NABA AKO? Buti yan sayo! Yabang mo.. "Tama na baka..magkatuluyan kayo".biro ni Mam "Yuck aunt!this girl?kami magkakatuluyan? she's like a performer in bar".insulto ni mayabang "Whatever!".inis na ani ko Baka kapag pinatulan kopa magka world war 3 pa "Nako..baka gutom lang ang mga yan".Sabi ni Mam

putol ko sa kanya, mariin ang boses. "Na-o-overwhelm na ako… Salamat, hubby," sabi niya, at napangiti ako. Gusto ko ‘yung tawag niyang iyon. Kaya hinalikan ko siya. Maiksi lang, maingat. Hindi na mahalaga kung hanggang doon na lang ang kaya namin. Ang mahalaga, mahal ko siya at mahal niya ako.

Nakatanaw din ito sa labas. "Sa tingin mo babala kaya ng langit iyan sa akin?" Eksaherada itong lumingon sa kanya. "Napaka-superstitious mo naman. Blessing 'yan, noh. Biruin mo, 'di lang ambon ang ibinagsak ng langit. Bagyo pa! Oh, ha, saan ka pa love na love ka ni Papa God, 'di lang super guwapo nang napangasawa mo kundi super yaman pa, day!"

kaibigan ko na anak ni Mang Ador. "Wala naman po siyang sugat o pasa, at wala siyang nasasabi na sinasaktan po siya doon. Ang gusto niya lang po ay makalaya at malinis narin ang kaniyang pangalan dahil mali po ang akusa sakaniya," sabi ko sakanila. "Haynako talagang ang De Marquez na 'yon porket may malaking ari-arian dito sa Cebu ay may karapatan na silang ganyanin kayo 'no," giit ni Ana.

pero baka ngayon meron na kaya umalis "siguro. "sure ako na tataas ang ratings ngayon lalo na sa post nayun, malamang sobrang saya ngayon ni Ms.trixie lalo na ni Mrs.montaire masaya ko para sa kanina. saad nito at hindi naman ako nakapag salita "teka julia hindi mo nasabe na mag o overtime ka pala ngayon sayang naman hindi kita masasamahan bukas pa kase overtime ko