Novel & Cerita Overrated In Tagalog

Hihilain ko sana papalayo ng bigla niya dinilaan ang perlas ko at sinipsip. Halos mawalan ako ng hininga sa sarap na pinapalasap nito sa akin. "F*cking sh*it. Oh jelly heavenly.... Ahhhhhhh.... ohhh. Ang s-sarap!! F*ck!" Mababaliw ako ng wala sa oras dahil sa sarap na nararamdaman ko. Mapapatanong nalang talaga ako sa aking sarili kung deserve ko ba ang ganitong sarap. Nakakabaliw!! It makes me addicted to this thing. F*ck!!

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

Kaloka, present tense talaga ang ginamit niya. "Van, maraming ipinanganak na mahirap at pinakamayaman na ngayon. At meron din namang ipinanganak na mayaman na maghihirap dahil sa katangahan like you." I pointed my finger at her. "Pipili ka na lang, sa mahirap pa. Ang dami namang mayaman na pogi, 'no?"

Parang biglang humigpit ‘yung bestidang suot ko. Bawat salita, tumatama sa akin na parang mga patalim. Hindi ko sila nakikita, pero pakiramdam ko nakatutok sa akin ang mga mata nila kahit may kurtina sa pagitan namin. May isa pang tumawa, mas mahina pero mas mapanira. “Baka naman inakit lang niya. Alam mo na, mahina raw si Mr. Valente sa mga simpleng mukha. Tsk. Nakakatawa. Akala mo, inosente.”

matigas niyang tugon sa kapatid. Nasaktan si Romana sa pinapakitang ugali ng kapatid. Hindi naman ganito si Laurenzo noon sa kaniya. Ang totoo niyan ay parang prinsesang iniingatan siya nito noon. Mahal niya ang kapatid at spoiled siya rito. Ngunit nang mag-asawa ito at mas piniling manirahan na dito sa Pinas ay nagbago na ang lahat. "Gusto ko lamang bisitahin ang pamangkin ko, Kuya."

seryosong sagot ni Carlo. "It's okay if he'll carry our last name," sabat ni Daddy. "Rodolfo, that kid is a De Dios. Dadalhin niya ang apilyido namin," seryosong singit ni Tita Anna. "Ayaw kong magkaroon ng confusion ang apo ko. Darating ang araw na malalaman niya ito. Alam kong alam niyong hindi ito matatago sa bata," sabi ni Daddy.

naiirita kong sabi, gosh nasabi ko din. Right after that he scoffed then smirked at me. "Hindi na bago sa akin iyan, at ilang beses na 'kong nakakita ng ganiyan. Huwag kang mag-alala, hindi kita pagnanasahan, ni hindi mo nga napagising 'tong akin eh... Kaya huwag kang assuming diyan at huwag kang OA." mabagal at madiin ang pagbigkas niya sa mga huling salita sabay pairap na tumalikod sa akin at inabala muli ang sarili sa pamimili ng damit.

pahabol pa niya Inirapan ko nga siya. Yikes!Yung balahibo ko sa buong katawan nagtayuan. "Ay ang sweet ni papa Adonis," palatak ni Martha at Eula. Kinindatan lang sila ni Adonis bago umalis at bumalik sa kinauupuan. Mas lalo akong naging lutang sa araw na iyon.Bangag na bangag ang pakiramdam ko.

Nagmamalasakit lang naman ako ah? Tumawa ako sa isip ko. Binibiro ko lang naman siya. Nakakatuwa siya habang nagagalit. Parang istriktang teacher ang itsura niya 'pag hindi niya gusto kung gaano ka pasaway ang estudyante niya. "Para kang tanga." Bulong ni Yohan sa'kin habang umiiling. Tumawa ako ng mahina. "Napaka high-blood niya kasi."

Tapus tumingin siya sa akin kaya lumabas na lang bigla ang mga salitang. "G-good afternoon Sir,” pagbati ko kay Sir Baylon sabay smile sa kaniya. "Good afternoon din." He answered and smiled back. Gosh! My heart. Okay! Before niyo ko e-judge! Kahit naman siguro na may jowa kayo! Ay wala pala kayong jowa! Kahit naman siguro na may jowa na ako. Hindi ko naman maiiwasan na magkaroon ng crush. At tiyaka, crush lang naman! And if that person is impossible na maging jowa mo, then it's fine na magka crush ka. Iba naman kasi yung crush sa mahal mo. Syempre mahal ko si Cyrus at crush ko naman si Sir Baylon.