Paano Maihi Ng Mabilis Mga Nobela at Kwento

Mahinang boses na tanong niya, "ikaw nalang para mas mabilis. Mabagal ako kumain ng mansanas eh." "So sa tingin mo matakaw ako sa mansanas?" Medyo nainis yung lalaking kapareha niya, " pero sige, ako nalang ang kakain, basta make sure wala kang cheap makeup ah para diko makain! I will press the apple against your cheek para mas madali ang pagkagat ko okay?" Mahina at halos pabulong na sabi nito. "Kaarte nito, eh kung expensive na makeuo, pwede? Kaloka to! sure hindi ako naka makeup ngayon!" Mira hissed between her teeth na nahalata naman agad ng kapareha niya na siyay na offend.

Oo, masakit. Napaluwa ako ng laway, pinunasan ko agad ito at tumayo mula sa pagkakabagsak. So his ability is speed. What can I do? How do I counter this ability? Tell me, please, my dear ability. ‘TELL ME WHAT CAN I DO!?’ ‘Say lmmobilize.’ I heard a voice through my head. Was that-? ‘Say it.’ I swallowed the lump in my throat, “I-Immobilize.”

"Masusunod." Pagkaalis niya ... napa-upo ako. Ramdam ko ang mabilis na pagtibok ng ... puso ko... Ngunit maayos lang si I-Yoko... Anong nangyayari... Nanghihina ako... Ngunit sa likod ng panghihina ko... Nagawa kong sundan... Ang tibok ng puso ko... nga ba. Nagulat ako kung saan ako hinatid ng sarili ko.

I look back and suddenly felt scared when I saw a car heading fast in my direction. Muli akong tumakbo ng mabilis. Ni hindi ko na alam kung mabilis pa ba ang takbo ko o mahina na, basta tumakbo nalang ako. I stumbled again, and stood up again many times. Paika-ika ako ng maramdaman ko ang paghina ng takbo ng sasakyan. I turned around again and my eyes widened to see how close it was. I was going to run again but I lost my balance. Bumaba ang isang lalaki sa sasakyan. Umangat ang tingin ko at naaninag ko ang itim na suot nito. "Stop! Don't come near me!" Sigaw ko.

Mabuti nalang at naka-iwas kami. "Lower your speed, Elie!" Sabi ni Mr. Willis. Inis akong sumagot. "Baliw ka ba?! Wala akong dalang baril!" Gusto niya bang mamatay kaming dalawa? Engot din to! "Akong bahala!" Sagot niya.

"Ano ibig mong sabihin?" Huminga nang malalim si Nathan bago nagsalita. "Dati… may isang beses na naging padalos-dalos ako. Akala ko kaya kong takasan ang isang problema sa mabilis na paraan. Hindi ko inisip ang magiging epekto sa akin. At muntik na akong—" Huminto siya sandali, halatang pinipiling mabuti ang sasabihin. "Muntik ko nang ikamatay ‘yon."

Dagdag pa niya bago nagpatuloy sa pagpanhik sa itaas. "Good night." Maikli kong tugon. *eZymSeXy_05*

Haplos NAUNA pang magsiga ng kahoy si Mila bago pa ang tilaok ng mga tandang sa kanilang kapitbahay. Lumulutang ang usok ng mga panggatong upang lutuin ang aalmusalin ng kanyang mga kapatid. Pagkatapos magluto ay agad niyang isinaladsad ang mga bulaklak ng sampaguita na kanyang ilalako sa simbahan mamaya, Sariwa ang mga ito at mamasa-masa pa ng tubig buhat nang dalhin ito ni Mang Rudio kaninang alas-dos ng madaling araw. Agad din niyang ginising ang dalawang maliliit na kapatid upang maligo at maghanda sa kanilang pagpasok. Dinala ni Mila ang yupi-yuping takore upang isalin sa timba nang mamatay ang lamig nito at tinulungang maligo ang bunsong pupungay-pungay pa habang ang isa'y nag-aayos ng

Napangiti ako sa kawalan, my heart is now beating so fast na parang gusto nitong kunawala. To be continue..