Paano Tumaba Ang Mukha Novels & Stories

Mariin kong kinuyom ang kamao ko kasabay ng paghigpit din ng hawak niya sa pulsuhan ng isa. Ikinangisi ko kung paano gumuhit ang sakit sa mukha nito. Nanlalaki pa ang mga matang nakatitig sa kanyang kapatid na nakatitig lang din sa kanya. Iginalaw ko ulit ang isa kong kamay at kasabay niyon ay ang pagtaas din ng isa niyang kamay. Kasabay ng paggalaw ng kamay ko ay ang pagdapo ng sarili niyang kamay sa pisngi ng kapatid. Ha!

Something he did not ask for. Muli niyang ibinalik ang tingin sa family picture, at pinagmasdan ang mukha ng ina bago niya ito inilipat sa mukha ng ama. Napahinga siya ng malalim, bago unti-unting sumilay sa mukha niya ang isang ngiti.

Ano kayang ibig sabihin n'on? Napalunok ako nang makita ang abs niyang nakalitaw dahil tanging tuwalya lang ang tapis niya sa pang-ibaba. Hulmang-hulma ang mga iyon at sigurado akong madalas siyang mag-workout. "How many times do I have to tell you that staring is rude?" Kumurap ako at lumunok bago nag-iwas ng tingin. Pakiramdam ko nag-init ang pisngi ko at para akong pinagpapawisan.

At nang makaupo na siya ay kaagad niyang sinandal ang ulo niya sa bintana. Hindi tuloy mabura sa utak niya ang mga nangyari kanina. Kung paano niya napag-aralan ang buong kaanyuan ng binata na nasa harap niya kanina. Ang nakaayos nitong buhok, ang makapal nitong kilay, ang labi niyang mapupula at mapanga nyang mukha. Ang salamin niya sa mata at ang pagka-puting kulay ng balat niya na bumagay sa kulay itim nitong jacket at payong. Hanggang sa mga mata nitong punong puno ng emosyon. Kung tutuusin, hindi man niya ito talagang kamukhang kamukha ay parang may naalala siyang isang tao sakaniya. Isang tao na madalas rin niyang tandaan at titigan ng matagal.

They always assume that women are weak, only needs saving, and a damsel in distress. Napabuga ito ng hangin dahil sa reaction. I could guess my what my face looks like right now. Naka-taas ang kilay, eyes squinted, puffed cheek, and lips tightly shut. He shook his head and an amused smile appeared on his lip. From my gaze ay lumipat ito sa tulips. "They puff poison," he answered casually, na para bang sinagot lang niya kung ano ang ulam niya ngayon.

dugtong ko pa "Malamang. Kasi may nakita ka na bang bulag na nakapag-drive?" natatawa n'yang tanong. Nakita n'ya sigurong nagbago ang awra ng mukha ko kaya tumahimik na s'ya. Sinimulan kong ituro sa kan'ya ang FAB ng motor para mas maging pamilyar s'ya sa pagmamaneho. Ako na din mismo ang nagtanong at sumagot ng mga FAQs dahil simula ng nag jowk s'ya ay tumahimik na s'ya dahil sa takot na hindi ko na s'ya turuan.

She always do that to me, and now I'm doing this to Cassius. I soak the towel for a minute before I squeeze the water out of the towel firmly. Naupo ako sa kama ni Cassius at nagsimulang punasan ang mukha nito, sumunod ang leeg niya. I am still wondering kong tatanggalin ko ba ang pang-itaas nito damit.

"Arrgh! Puta–" Agad siyang tumakbo at pasalampak na dinaluhan ang kasintahan, babad ang walang lakas na katawan nito sa sariling dugo. The site of his weakened eyes covered with tears was driving her insane. Nanginginig ang mga kamay niyang hindi malaman kung saan hahawakan o kung dapat ba na galawin ang katawan nito, natatakot siya! Kahit ang mga mata niya ay namamaga na sa matinding pag-iyak, natatabunan ang paningin niya ng mga luhang walang humpay sa pagdaloy kaya panaka-naka niya iyong pinupunasan gamit ang kamay. The hell she cares kung nabahiran na ng dugo ang buo niyang mukha! Ang mahalaga ay mamasdan niya ng mabuti ang mukha ng kanyang iniibig.

Her body subconsciously fighting against her restraints. Without any words, he rubbed the blade on her nipples, drawing the sharp edge from one end to another, enough to sting but not bleed. The cold blade stung slowly as he pressed hard on her nipple. She struggled to scream, but more pain. Tears rolling down her eyes. She could feel her heart fail but somehow it persisted. The blade stung more, he pressed deeper as the blood dripped down her torn nipple. A little further, it came off into the bow of blood. Turned to the other.

Kahit ibinaba niya ang ulo niya at hindi makita ang buong mukha niya, sapat na para makaakit ng mga tao ang exposed outline ng mukha niya. Palihim siyang pinagmamasdan ng mga babaeng dumadaan. Namula silang lahat at humagikgik na may pulang mukha. Isang matapang na babae ang lumapit sa kanya, namula, at tumingala sa kanya na may nakakahiyang ekspresyon. "Gwapo, pwede ba tayong magkakilala?" Itinaas ni Rael ang kanyang mga mata, ang kanyang tingin at boses ay nagpapakita ng pagkalayo kahit isang libong milya ang layo. “Hindi.”